Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο συχνά, αντί να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι να συζητήσουμε, καταλήγουμε να βρισκόμαστε σε αντίπαλα έδρανα, σε αίθουσες δικαστηρίων.
Σαν να έχει γίνει κανόνας: ό,τι δεν λύνεται πολιτικά, οδηγείται στη Δικαιοσύνη. Αυτή η νοοτροπία έχει όνομα — δικαστική πολιτική — και όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο μας απομακρύνει από τη δημοκρατία και τον ουσιαστικό διάλογο.
Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το βλέπουμε ξεκάθαρα. Αντί να κουβεντιάζουμε, να συνεργαζόμαστε, να παίρνουμε πρωτοβουλίες για τους πολίτες, ζούμε μέσα σε ένα κλίμα φόβου και καχυποψίας.
Ένα έγγραφο, μια απόφαση, μια ενέργεια που έγινε με καλή πρόθεση — όλα μπορούν να παρεξηγηθούν και να οδηγήσουν σε μήνυση. Κάθε διαφορετική άποψη μετατρέπεται σε καταγγελία. Αντί για πολιτική αντιπαράθεση, έχουμε νομικές διαμάχες. Κι έτσι, όλο το σύστημα μπλοκάρει.
Οι υπάλληλοι δεν ξέρουν αν πρέπει να υπογράψουν. Οι αιρετοί φοβούνται να αποφασίσουν. Κανείς δεν νιώθει ασφαλής. Και φυσικά, αυτό το περιβάλλον δεν ευνοεί ούτε την πρόοδο ούτε τη συνεργασία. Απλώς παγώνει τα πάντα.
Ας μην ξεχνάμε: η Δικαιοσύνη είναι πυλώνας της Δημοκρατίας, αλλά δεν μπορεί να είναι το καταφύγιο κάθε πολιτικής ατολμίας ή η λύση για κάθε διαφωνία. Δεν είναι δουλειά των δικαστών να λύνουν πολιτικά ή διοικητικά ζητήματα.
Αυτά πρέπει να λύνονται με ευθύνη, διάλογο και σεβασμό, μέσα από τους θεσμούς και τη λογοδοσία.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική της διαρκούς καταγγελίας. Δεν γίνεται να φοβόμαστε μήπως κάνουμε το σωστό επειδή κάποιος μπορεί να μας παρεξηγήσει ή να μας στήσει στο «εκτελεστικό απόσπασμα» της δικαστικής αίθουσας.
Η Αυτοδιοίκηση ανήκει στους ανθρώπους της. Στους δημότες, στους εργαζόμενους, στους ανθρώπους που προσπαθούν καθημερινά να κάνουν κάτι καλύτερο για τον τόπο τους. Ανήκει στα συμβούλια, στις πλατείες, στις συζητήσεις, όχι στα πινάκια των δικαστηρίων.
Όποιος θέλει πραγματικά να ασχοληθεί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, οφείλει να το κάνει με αναπτυξιακό πρόσημο και με στρατηγική. Να σκέφτεται μακροπρόθεσμα, να παράγει έργο και λύσεις.
Δεν μπορεί η ενασχόληση με τα κοινά να βασίζεται σε καταγγελίες, απειλές προσφυγών ή στη συνεχή υπονόμευση κάθε προσπάθειας. Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανθρώπους που χτίζουν, όχι που διαλύουν.
Αν θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε νοοτροπία.
