... μετέδωσε το μήνυμα της οικουμενικότητας, αλλά και των αξιών που πρεσβεύει η Ολυμπία.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος προσήλθε πρώτος στο βήμα και μιλώντας για αρκετά λεπτά. Καλωσόρισε τους υψηλούς προσκεκλημένους για την περίσταση και αναφέρθηκε στην Αρχαία Ολυμπία λέγοντας πως ήταν “… ο τόπος που επιλέχθηκε από τους Αρχαίους Έλληνες να φιλοξενήσει και να δώσει σχήμα και μορφή σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε παγκόσμιο αθλητικό και πολιτιστικό ιδεώδες. Εδώ που η Ιστορία δεν βρίσκεται πίσω μας, αλλά ζεί και αναπνέει γύρω μας. Χαραγμένη στο τοπίο, φυλαγμένη στις μνήμες, ζωντανή στα μονοπάτια που ενώνουν τα ιερά, το στάδιο και τους μύθους. Που εξακολουθεί να εμπνέει, να διδάσκει και να υπενθυμίζει ότι η ειρήνη, η άμιλλα και η ανθρώπινη υπέρβαση μπορούν να γεννηθούν από μια μικρή κοιλάδα και να γίνουν παγκόσμιο φως.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος τόνισε πως η δύναμη του τόπου μας δεν είναι μουσειακή, αλλά επίκαιρη, ζωντανή και βαθιά ανθρώπινη, με συμβολισμούς και αξίες, οικείες σε όλους, αλλά και αναγκαίες σήμερα, όσο ποτέ.
“Από εδώ ξεκινούσε επί αιώνες η υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος αξίζει μια ζωή χωρίς φόβο. Χωρίς τον ίσκιο του πολέμου. Η Ολυμπιακή Εκεχειρία υπήρξε το πρώτο παγκόσμιο “όχι” στη βία.Το πρώτο οργανωμένο νομικό και ηθικό πλαίσιο προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Κι όμως, σήμερα, η ανθρωπότητα διασχίζει μια εποχή πολλαπλών και παράλληλων κρίσεων. Οι πόλεμοι πολλαπλασιάζονται από την Ευρώπη μέχρι τη Μέση Ανατολή και από την Ασία μέχρι την Αφρική. Θα πρέπει λοιπόν να παραδεχτούμε ότι μια κοινωνία σε πόλεμο δυστυχώς είναι μια κοινωνία αποτυχημένη” σημείωσε ο δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας.
Αναφερόμενος στην Ολυμπιακή Φλόγα που χθες ξεκίνησε το ταξίδι της για την βόρεια Ιταλία, τόνισε πως σε ένα κλίμα αβεβαιότητας, η ανθρωπότητα χρειάζεται σταθερές και σημεία αναφοράς που δεν φθείρονται στο χρόνο, όπως είναι η Αρχαία Ολυμπία και το φως της… “Μια Φλόγα που ορθώνεται σαν χειρονομία ανθρωπιάς. Σαν κάλεσμα σε έναν κόσμο που δε θα συνηθίσει ποτέ την βία. Μια υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός χτίζεται όταν ο άνθρωπος προστατεύεται, όταν η ζωή έχει αξία υπέρτατη και όχι σχετική, όταν η αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη. Ή όπως έλεγε ο Γκάντι : όταν η δύναμη της αγάπης νικήσει την αγάπη της δύναμης, θα έχουμε ειρήνη”.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος συνέχισε με μια ιδιαίτερη αναφορά στο φως της Ολυμπίας, όχι ως δήμαρχος ενός ιδιαίτερου τόπου, αλλά ως πολίτης ενός κόσμου που δοκιμάζεται. “Η αφή της Φλόγας μάς επιτρέπει να θυμηθούμε ξανά τις αξίες που δίνουν προσανατολισμό στην ανθρωπότητα. Αξίες που γεννήθηκαν και σφυρηλατήθηκαν εδώ. Αξίες που αναγνωρίζονται ως θεμέλιο της κοινής μας μοίρας. Η συναδέλφωση, ο σεβασμός στη ζωή, η δικαιοσύνη, η αριστεία, η ευγενής άμιλλα, η ειρήνη. Σε έναν κόσμο όπου η απληστία και η ματαιοδοξία κυριαρχούν, η ένταση κλιμακώνεται, η λογική σιωπά, τα όπλα μιλούν, η Ολυμπία ζητά κάτι συγκεκριμένο. Να υψωθεί ξανά η φωνή μιας οικουμενικής ηθικής. Μιας ηθικής που θέτει τον άνθρωπο στο κέντρο.
Μιας ηθικής που αρνείται να συνηθίσει τον πόλεμο. Μιας ηθικής που θεωρεί αυτονόητη την προστασία των παιδιών και των αμάχων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η Φλόγα δεν μπορεί να σταματήσει έναν πόλεμο. Μπορεί όμως να φωτίσει μέσα στο ζοφερό σκοτάδι. Μπορεί να δείξει τον δρόμο. Και αυτό είναι το μέτρο της διαχρονίας της. Είναι ο λόγος που η ανθρώπινη συνείδηση επιστρέφει πάντα σε αυτή” είπε χαρακτηριστικά.
Ο δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας συνέχισε τονίζοντας ότι “… η Ολυμπία μπορεί να γίνει ξανά τόπος συνάντησης πριν γίνει τόπος τελετής. Γιατί ο κόσμος χρειάζεται έναν ουδέτερο, ηθικά ακέραιο τόπο όπου η αξία της ζωής μιλά πιο δυνατά από τις διαφωνίες. Τον τόπο που μετασχημάτισε τις αξίες σε πράξη και τους συμβολισμούς σε θεσμό”.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος έκλεισε λέγοντας ότι “… από την Ολυμπία ξεκινά μια Φλόγα που σηματοδοτεί κάτι περισσότερο από ιστορία. Σηματοδοτεί τη δυνατότητα ενός καλύτερου αύριο. Ας την αφήσουμε να μας καθοδηγήσει - ας μας θυμίσει ότι ο κόσμος δεν χτίζεται με φόβο αλλά με θάρρος και ίσως τότε να καταφέρουμε ως ανθρωπότητα όπως θα λεγε ο ποιητής, να αποδίδουμε δικαιοσύνη μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί ή μ ένα κλαδί αγριελιάς θα προσθέσω εγώ”…
