Φόρεσα τα λευκά μου φτερά και πέταξα τριγύρω στην μικρή μου πόλη...

Ο Αλφειός μολυσμένος με τις μελαγχολικές λυγαριές και το Ποτοκι των δημοτικών διαχειριστών...

Η Μουτελη με τα βούρλα και οι αμμοθινες της παραλιας στολισμένες με πρόχειρα στολίδια μιας εορταστικής καταστροφής...

Μια δασική έκταση που αλλάζει χρήση (με ωραία θεα) και βράχια που αλλάζουν θεση (σε μια νύχτα)...

Και λίμνες αποξηραμενες... Με σκουπίδια...

Και λίγες παπαρούνες δίπλα στον δρόμο με άδεια μπουκάλια και αποτσίγαρα...

Ημέρα περιβάλλοντος...

Και στην πόλη μια πράσινη σημαία κυματίζει την ομοχρωμη Δημοκρατία της Ανάπτυξης...

Με τις ανθισμένες μανωλιες και τα πολλα πλατάνια...

Για να κρύψουν την καταστροφή δίπλα από αναποδογυρισμενους κάδους...

Με λίγες παπαρούνες που ακόμα αντιστέκονται...

Αδύναμες στον αέρα της ενοχής μας...

Για οτι καταστρέψαμε... Και με σταυρωμένα χέρια να περιμένουμε.

Να περιμένουμε...

Ομιλιες για την ημέρα χωρίς πράξεις...

Και πράξεις χωρίς νόημα...

Μιας καταστροφής...

Της φύσης που αντιστέκεται με τις κόκκινες παπαρούνες...

Καλημερα

Χάρης Κανελλακόπουλος
Διακοσμητής