Πίσω από κάθε μας πράξη υπάρχει κάτι που την καθορίζει.

Σε μια ευγενική πράξη η σε μια πράξη προσωπικού συμφέροντος (οικονομικού).

Και αυτό φαίνεται από τον σκοπό σου. Ανιδιοτελής η ιδιοτελής.

Ο αέρας φυσάει και σε ξεγυμνώνει. Ετσι είναι η ζωή. Χωρις γραβάτες και μακριά ράσα.

Να φανεί η ψυχή σου και να ισορροπήσεις στο πλήθος. Εδω στην μικρή μας πόλη.

Να εκτεθείς και να πληρώσεις το τίμημα. Να είσαι όμως αληθινός και να μην κρύβεσαι πίσω από αξιώματα και αναγκαστικούς συμβιβασμούς.

Ανιδιοτελης στην ανθρώπινη ιδιοτέλεια.

Ετσι σε θέλω.

Ο αέρας φυσάει και μας ξεγυμνώνει. Η καρδιά μένει μόνη και πισω της τρέχουν οι ενοχές τυλιγμένες σε μαύρες σημαίες.

Και τρέχεις να κρυφτείς στην εξέδρα των Επισήμων.

Και σε ακολουθούν μαύρα κοράκια σε μια ατελείωτη σιωπή.

Που είπες ζωή.

Σε κοιτάζω και προσπαθώ να ξεχωρίσω την Αλήθεια από το ψέμα.

Διπλα μου κάποιοι γελάνε και κάποιοι άλλοι περιμένουν την μοιρασιά.

Καποιοι άλλοι θυμώνουν.

Κι’ εγω θυμώνω που βλέπω τόση υποκρισία. Τοση βία στο κορμί της παρθένας Αξίας.

Ποιας Αξίας δηλαδή;

Αλλά έτσι το λέμε. Για να βάλουμε μια παρθένα στην μικρη μας ιστορία.

Ετσι.. Για το χειροκρότημα.

Καλημερα

Χάρης Κανελλακόπουλος
Διακοσμητής