Όταν ο άνθρωπος θέλει να συμβιώσει με την φύση αρκει ο σεβασμός.

Στους αμμόλοφους δίπλα στην Βοιδοκοιλια της Μεσσηνίας είδα καντίνες υπέροχα προσαρμοσμένες στο τοπίο και τις φωλιές των Καρέτα Καρέτα προστατευμένες.

Πρόσεξα πως δεν υπήρχε προχειρότητα στις κατασκευές και τα χρώματα ακολουθούσαν την άμμο.Ευγενικοι σερβιτόροι φρόντιζαν την αναμονή σου για την ξαπλώστρα την οποία ασφαλώς πλήρωνες.

Ο μεσημεριανός ήλιος έπαιζε με την μουσική και μια πεντακάθαρη θάλασσα μας δρόσιζε με μια βουτιά στον πολιτισμό της παραλίας.

Απέφυγα τις συγκρίσεις με τις δικές μας παραλίες.

Την προχειρότητα που προσβάλει την αισθητική.

Αφέθηκα στο χάδι του ηλίου και ξέχασα τα αυτοκίνητα στις παραλίες και τους δρόμους στους αμμόλοφους που καταστρέψαμε με τα στραβά ματια μιας Εξουσίας που φρόντισε την υπεροχη της.

Για τον πολιτισμό που ακούω από άσχετους παραγωγούς ταινιών πορνό...

Κοιτούσα τον κόσμο και προσπαθούσα να δω τις διαφορες με την Ηλεία.

Για τις ταμπέλες που μας οδηγούν στο αεροδρόμιο.

Τους επικίνδυνους δρόμους και τους πιο επικίνδυνους πολιτικούς της περίφραξης.

Την ανεύθυνη ανοχή μας στις απολίτιστες παραλίες και τα μισόλογα των λαμόγιων.

Τα αυτοκίνητα δημόσιας χρήσης που τρέχουν για ψηφοφόρους.

Τους διορισμένους ρουφιάνους...

Στην Γιαλοβα το ηλιοβασίλεμα ήταν κοσμοπολίτικο με πολλούς ξένους.

Επεστρεψα αργά το βράδυ νυσταγμένος.

Το δύσκολο δεν είναι να φεύγεις αλλα να επιστρέφεις σκέφτηκα.

Ετσι αποκοιμήθηκα...

Καλημερα

Χάρης Κανελλακόπουλος
Διακοσμητής