Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Υπάρχουν αντικειμενικά δυνατότητες να εξέλθει η χώρα απο το φάσμα της ύφεσης και να ανασυγκροτηθεί ο οικονομικός μας ιστός. Τούτο δεν σημαίνει ότι μπορούν να γίνουν θαύματα στο πεδίο της οικονομίας, αλλά υπάρχουν σοβαρές ελπίδες αλλαγής … Αναμφίβολα τα καίρια πλήγματα που δέχτηκε η εθνική μας οικονομία, με την αποσάθρωση της παραγωγικής μας βάσης και την αποδυνάμωση των τραπεζών μας, που έχουν γίνει πια ζόμπυ, δεν παραπέμπουν στα πιο αισιόδοξα σενάρια. Εθραύσθη σημαντικά η εμπιστοσύνη των ξένων επεδνυτών πρός την Ελλάδα. Γιατί πίστεψαν στο αφήγημα του Α. Σαμαρά του «success story» και συνειδητοποίσαν γρήγορα πως ήταν φρούδες ελπίδες. Ενώ και το σημερινό πολιτικό μας τοπίο δεν είναι διόλου σταθερό, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ταλανίζεται απο πλήθος κακοδαιμονιών και να μην εγγυοδοτεί καθόλου για την εφαρμογή των επιβαλλόμενων μέτρων ανάταξης της οικονομίας.
Ωστόσο υπάρχουν σήμερα στον πολιτικό μας ορίζοντα και ευοίωνα σημάδια, που θα μπορούσαν αν τα εκμεταλλευτούμε δεόντως, να θέσουν την εθνική μας οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά. Το μείζον πρόβλημα του προσγυφικού έχει επηρεάσει ζωτικά τα νεα πολιτικά δεδομένα τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο Διευθυντήριο των Βρυξελλών. Απο την μια έστρεψε μια ομάδα ανατολικών κρατών εναντίον μας, αλλά απο την άλλη υπέμνησε κατά τον πλεόν κατηγορηματικό τρόπο, πόσο σημαντικό είναι η Ελλάδα να μην «πέσει» και να μην καταστεί failed state.
Παράλληλα η Γερμανία έχει περιέλθει σε αμηχανία με τις νέες εξελίξεις που διαμορφώνονται υπερ της Ελλάδος. Οι στείρες πολιτικά εξάρσεις του κ-ου Σόϊμπλε το καλοκαίρι, προβλημάτισαν την γερμανική κρατούσα οικονομική τάξη και ευαισθητοποίησαν υπέρ μας την υπνώττουσα Γαλλία και τον πτοημένο πολιτικά πρόεδρο Ολάντ, που είδε την φιλική του στάση υπερ της Ελλάδος να του αποφέρει κέρδη και να τον «ξαναβάζει» στο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Είναι σαφές ότι ο ρολός της Γαλλίας ως συνηγέτιδος τάξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει απολεσθεί προ καιρού. Πάραυτα η Γαλλία δείχνει να θέλει να ανακτήσει το απολεσθέν έδαφος και να διαδραματίσει και πάλι κεντρικό ρόλο στα ευρωπαϊκά δρώμενα πλάι στην κραταιά Γερμανία, επί ίσοις όροις. Με αυτά τα δεδομένα ο πρόεδρος Ολάντ δείχνει να θέλει στηρίξει ζωτικά τον Αλέξη Τσίπρα, να ξεπεράσει τα μεγάλα του εμπόδια και να τον περάσει στην απέναντι «ασφαλή όχθη» της ευρωπαϊκής οικογένειας. Μείζονος πολιτικής σημασίας όμως είναι και ο ρόλος των Αμερικανών, που βλέπουν στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα έναν πολιτικό, που θα μπορούσε να κάνει ριζοτομικές αλλαγές στην Ελλάδα – με κοινωνική ειρήνη - και να συμβάλει έτσι στην πολιτική –οικονομική σταθερότητα, αλλά και την γεωστρατηγική ασφάλεια της Νοτιανατολικής Μεσογείου. Είναι αναμφίβολο γεγονός, ότι στα πρώτα βήματα της πολιτικής εξακτίνωσης του Α. Τσίπρα, ο πρόεδρος Ομπάμα και ο τ. πρόεδρος Κλίντον τον βοήθησαν σημαντικά, διαβλέποντας ότι θα μπορούσε να παίξει έναν ρόλο πίεσης στην αλαζονεία και τον ηγεμονισμό της Γερμανίας. Για να διαδεχεθεί τις προσδοκίες τους η απογοήτευση, απο τους ερασιτεχνισμούς του κατά καιρούς, αλλά και απο τις ακραίες και επικίνδυνες θέσεις που εξέφραζαν συχνά-πυκνά κεντρικά πολιτικά του στελέχη. Πλέον όμως επέστη ο καιρός που οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι να ενσθερνισθούν το νέο αφήγημα του Αλέξη Τσίπρα, για την εφαρμογή ρηξικέλευθων μεταρρυθμίσεων, τομών και διιωτικοποιήσεων, οι οποίες θα σηματοδοτοήσουν την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Στο ίδιο πολιτικό Mode έναντι της Ελλάδος βρίσκονται και οι Γάλλοι, που εκτιμούν ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να βγεί η χώρα μας απο το τούνελ της ύφεσης και να επιστρέψει και πάλι στην ανάπτυξη και την ευημερία.
Ολα αυτά σε πρακτικό επίπεδο σημαίνουν, ότι επερχόμενεες αξιολογήσεις της ελληνικής κυβερνήσεως θα είναι light και θα της παρασχθεί ο απαιτούμενος πολιτικός χρόνος για να κάνει τις μεγάλες αλλαγές με ήπιο τρόπο, χωρίς κοινωνικές συγκρούσεις και ανεπιθύμητες εντάσεις. Αλλά τα τόσο ευοίωνα παραπάνω, θα λάβουν σάρκα και οστά υπο τρείς προϋποθέσεις. Πρώτον, ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί του θα δείξουν έμπρακτα, ότι έχουν αλλάξει νοοτροπία, θα κάνουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίεις παραβλέποντας το πολιτικό κόστος και θα δημιουργήσουν φιλική ατμόσφαιρα για τους ξένους κυρίως επενδυτές. Δεύτερον, ότι δεν θα παρασυρθεί αλαζονικά απο την φιλική συμπεριφορά των Αμερικανών, που του επίνευσαν με κατηγορηματικό τρόπο, ότι είναι έτοιμοι να βοηθήσουν την Ελλάδα να γυρίσει σελίδα και να απαγκιστρωθεί απο τα δεσμά της υπανάπτυξης. Και τρίτον, ότι δεν θα είναι επιθετικός πρός τον Σόϊμπλε και τα άλλα ηγετικά στελέχη του διευθυντηρίου των Βρυξελλών, που περιμένουν ασθμένοντας στραβοπάτημα της χώρας μας, για να ενεργοποιήσουν και πάλι τον εφιάλτη του grexit. Ο χρόνος θα δείξει ....
*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι υποψήφιος Βουλευτής της «Ένωσης Κεντρώων» στην Α΄Αθηνών.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
