Του Αθανάσιου Κατσίμπελη*
Λίγο πριν αποχωρήσει από τη χώρα μας, έπειτα από τη διήμερη επίσκεψή του, ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ δημοσίευσε στο λογαριασμό του στο Instagram μια φωτογραφία της θερμής χειραψίας του με τον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, στη Βουλή των Ελλήνων.
«Δημοκρατία είναι να απευθύνεσαι στην ευφυΐα των πολιτών, και όχι να διεγείρεις τους φόβους τους», έγραψε ο Ολάντ στην ανάρτηση.
Κι όμως, στη χώρα μας στήθηκε μια πολιτική απόλυτου φόβου τα τελευταία χρόνια εις βάρος του ελληνικού λαού τον οποίο προσπάθησαν όχι μόνο να φοβήσουν αλλά και να τον τρομοκρατήσουν.Και τα κατάφεραν.Γιατί αυτός ο λαός δεν είχε δώσει ποτέ στην ιστορία του την εντύπωση πως θα ανέμενε στωικά την ήδη σχεδιασμένη και προδιαγεγραμμένη μοίρα του ακολουθώντας κατά γράμμα αυτά που ήθελαν να ακολουθήσει ώστε να βρεθεί σήμερα σε χειρότερο σημείο από αυτό από το οποίο ξεκίνησε η Μνημονιακή του περιπέτειά.
Θυμήθηκα λοιπόν, πως την ίδια περίπου φράση είχε χρησιμοποιήσει ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στους Financial Times λίγο πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. “Μία κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται για τη διατήρηση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού” δήλωνε τότε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σε άρθρο του στην εφημερίδα Financial Times, υπό τον τίτλο «Τελειώστε με τη λιτότητα πριν ο φόβος σκοτώσει την Ελληνική Δημοκρατία» (End austerity before fear kills Greek Democracy).
“Η λιτότητα δεν είναι μέρος των ευρωπαϊκών συνθηκών. Η δημοκρατία και η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας είναι. Αν ο ελληνικός λαός μας εμπιστευτεί με την ψήφο του, η εφαρμογή του οικονομικού μας προγράμματος δεν θα είναι μια "μονομερής" πράξη, αλλά μια δημοκρατική υποχρέωση” τόνιζε τότε ο κ. Τσίπρας κερδίζοντας με τα λόγια αυτά την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών.
Κι όμως όσο κι αν θέλουν να δικαιολογήσουν κάποιοι τα αδικαιολόγητα ο νόμος 4336/14-8-2015 (ΦΕΚ 94) στο άρθρο 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ Γ, περιλαμβάνεται
το κείμενο του Μνημονίου Συνεννόησης (ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 3 ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ 228 ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ) και στον αριθμό 1 παρ. β (σελίδα 1014), γράφει κατά λέξη:
«Η κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να ΣΥΜΦΩΝΕΙ με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίηση και τη νομική έγκρισή τους.».
Αν δηλαδή δεν συμφωνεί η Τρόικα η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα για να εφαρμόσει και να επιβάλει την πολιτική για την οποία την ψήφισε ο λαός.
Αυτός λοιπόν είναι κ.Ολάντ ο υπέρτατος φόβος για μια Δημοκρατία.
Ο φόβος να έχει απωλέσει η Δημοκρατία αυτή, την εθνική της κυριαρχία.
Ο φόβος, η Γαλλία να έχει Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και η Ελλάδα να μην έχει καν τη λέξη “Εθνική” στην ονομασία του τίτλου του Υπουργείου και να μη μπορεί να την προσθέσει ακόμα κι αν το θελήσει.
Ο φόβος να μην μπορούμε να αποφασίσουμε τίποτα χωρίς την έγκριση των δανειστών μας.Ο φόβος να πεινάει το παιδί μας και να μην μπορούμε να το ταίσουμε.Ο φόβος να μην υπάρχει δικαιοσύνη στη Δημοκρατία μας.
Αλλά κι ο άλλος ο φόβος που οφείλει να υπάρχει στη Δημοκρατία μας δυστυχώς αγνοείται.Μιλάω γιαυτόν που περιγράφει η ίδια η Θεά Αθηνά στην τραγωδία του Αισχύλου «Ευμενίδες».Το φόβο ως φύλακα των συνειδήσεών μας.
Το καθήκον της απόφασης για τον κολασμό των εγκλημάτων πέφτει πάνω στους ώμους των ηθικά ακέραιων, ευσεβών και πεπαιδευμένων Αθηναίων σύμφωνα με τη θεά.
Βαριά η ευθύνη και η σοφή Παλλάδα νουθετεί τους πολίτες να μη λησμονούν τον βασικότερο κανόνα του ελληνικού κόσμου: το μέτρο. Ούτε αναρχία ούτε τυραννία. Εξισώνει και τα δύο και τα εντάσσει σ' έναν κόσμο που δεν ταιριάζει σε Ελληνες. Αναρχία και τυραννία βρίσκονται σε χαμηλότερη «συχνότητα» από τη δέουσα. Τον φόβο, όμως, δεν τον εξορίζει από τη ζωή μας. Τον θεωρεί απαραίτητο - τουλάχιστον για τους περισσοτέρους.
Η Αθηνά γνωρίζει ότι ο φιλόσοφος, ο απολύτως ενάρετος άνθρωπος έχει ως κίνητρο μόνο την αρετή. Ωστόσο, επειδή η πλειονότητα δεν ανήκει στην ολιγομελή συνομοταξία των φιλοσόφων κρίνει απαραίτητο τον φόβο ως φύλακα των συνειδήσεων.
«Σ' αυτόν τον βράχο που πήρε το όνομα Αρειος Πάγος, ο σεβασμός και ο αδελφός του ο φόβος θα συγκρατούν από την αδικία μέρα και νύχτα, αν και αυτοί οι ίδιοι οι πολίτες δεν καταργούν τους παλιούς νόμους. Ποτέ δεν θάβρης για να πιης νερό καθάριο, αν το μολύνης με βρωμερά αποχύματα και λάσπες. Συμβουλεύω τον λαό μου ούτε την αναρχία ούτε την δεσποτεία ν' ανέχεται και να μη βγάλη εντελώς τον φόβο από την πόλη· γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να είναι δίκαιος αν δεν φοβάται τίποτα;»
(Αισχύλου «Ευμενίδες», στ. 690-699, Απαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 61)
Δημοκρατία λοιπόν είναι το πολίτευμα που οι πολίτες έχουν το φόβο φύλακα των συνειδήσεών τους.Κι όπως λέει κι ο χορός των πολιτών στις Ευμενίδες του Αισχύλου: «Των Συμφορών η διχόνοια, εγώ εύχομαι να μην ξεσπάσει στη πόλη. Μήτε εμφύλιο αίμα οργής η γη να πιει, και να ζητά για το χυμένο αίμα άλλο αίμα. Τη χαρά να ανταποδίδουν αδελφωμένοι οι πολίτες και από κοινού να αποφασίζουν. Η συμφωνία σώζει το κακό από τους ανθρώπους» (στ. 1009-1016).
Αθανάσιος Κατσίμπελης Δάσκαλος, Μ.Εd - Νομικός
http://katsimpelis.gr/
