«αναστάσιμη ακολουθία» κτλ και λίγο πριν γυρίσουμε και ξαναθυμούμε - αν την ξεχάσαμε δηλαδή... - την καθημερινή ανάβαση του Γολγοθά της Σταυροφόρου Ζωής μας, ας δούμε μερικά από τα συνθήματα που (μπορεί και να) ακούσατε ή να ακούσετε στους Δρόμους της Ελληνικής Ιουδαίας αυτές τις μέρες:
- Ρωμαίοι, λέρες
ακόμα λίγες μέρες…
- Εμπρός, Χριστέ, μη σκύβεις το κεφάλι
ο μόνος δρόμος είναι Ανάσταση και πάλι
- Η σταύρωση δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις
στο Γολγοθά γεννιούνται οι συνειδήσεις…
- Δεν κάναμε ακόμα το τελευταίο ντου
αυτές οι νύχτες είναι του Ιησού…
- Ούτε στο σταυρό ούτε στις φυλακές,
ο Ιησούς Χριστός δε λύγισε ποτές…
- Εμπρός, πιστέ, μη σκύβεις το κεφάλι
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο μόνος δρόμος κερί και μανουάλι…
Βενζίνη και μπουκάλι
στου Ιούδα το κεφάλι…
Ο πιστός δεν ξεχνά
τον Ιούδα τον κρεμά…
Ιούδες, κουφάλες,
έρχονται κρεμάλες…
- Η αλληλεγγύη κάνει τον κόσμο μας ωραίο,
λευτεριά τώρα σε κάθε «Ναζωραίο»…
-- Λε-λε-λευτεριά
τώρα και στο Βαραββά
- Ένας στο σταυρό, χιλιάδες στον αγώνα
διώξτε το ΔΝΤ, από τον Παρθενώνα…
- Στους Φαρισαίους λεφτά,
στους Σαμαρείτες σφαίρες,
ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες
- Πίσω, τώρα οι Φαρισαίοι
μπαίνουν μπροστά, σύντροφοι κι ωραίοι!
- Χριστέ, ζεις,
εσύ μας οδηγείς
…έτσι για να μη μένουμε βουβοί σε ΣΤΑΣΗ ΛΥΓΜΩΝ. Γιατί πρόσφατα διάβασα μια Ινδιάνικη παροιμία, που το ‘λεγε καθαρά:
«Πρόσεχε τον άνθρωπο που δε μιλά
και το σκύλο που δε γαβγίζει…»
