Aν δε χώρας μέσα σε μια ονειροπαγίδα
Aν δε χώρας σε μια αγκαλιά φυλακή
Aν …
Πρόσφατα είδα άλλη μια επιστημονική έρευνα να μας διαβεβαιώνει ότι αν η ζωή μας δε μοιάζει με ρόλο από αμερικάνικη σαπουνόπερα…την κάτσαμε τη βάρκα.
Τα αποτελέσματα της έρευνας ολλανδών καρδιολόγων που ανακοινώθηκαν σε συνέντευξη Τύπου του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας, τα βρήκα στην Ελευθεροτυπία:
«Όπως προέκυψε, στη χρονική περίοδο 1991-2001 οι αισιόδοξοι είχαν 80% ελάττωση κινδύνου από έμφραγμα, κακοήθη αρρυθμία, καρδιακή ανεπάρκεια ή εγκεφαλικό, έναντι των απαισιόδοξων. Επίσης οξείες ψυχολογικές καταστάσεις, όπως το αιφνίδιο συγκινησιακό στρες, μπορούν να προκαλέσουν οξεία καρδιακή ανεπάρκεια με πνευμονικό οίδημα!»
Σιγά ρε παιδιά! Τι εκπληκτική ανακάλυψη για το καλό της ανθρωπότητας είναι αυτή; Και θα μου πείτε τώρα και γιατί τόση ειρωνεία;
Γιατί, αυτές οι έρευνες που εμφανίζονται συχνά πυκνά, εκτός του ότι «ανακαλύπτουν» αλήθειες που η λαϊκή σοφία γνωρίζει από αρχαιοτάτων χρόνων, χρησιμοποιούν τα στατιστικά στοιχεία ως μοχλό αντιστροφής των αιτίων! Δε φταίει (μόνο) η ψυχική διάθεση, φταίνε και οι συνθήκες που τη γεννάνε!!!
Για τις συνθήκες δεν έχουν τίποτε να επισημάνουν οι κολλαριστοί και χορτάτοι γιάπηδες-ερευνητές; Τις συνθήκες που αφαιρούν το χαμόγελο και την αισιοδοξία δεν έμαθαν να τις ερευνούν στα «εκλεκτά» High School που σπούδασαν;
Και συνεχίζει το ίδιο άρθρο της Ελευθεροτυπίας:
«Οι απαισιόδοξοι και οι... χαμηλόμισθοι κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από έμφραγμα ή εγκεφαλικό,(..μη μου πείτε!...αν είναι δυνατόν!...δεν το πιστεύω!...) ενώ στην ομάδα υψηλού κινδύνου ανήκουν και όσοι παρουσιάζουν ανηδονία, δηλαδή είναι ανίκανοι να ευχαριστηθούν κάτι στη ζωή τους.
Αισθάνεσαι καταπιεσμένος, έχεις κατάθλιψη; Έχεις πόνους και υποφέρεις από διάφορες φοβίες;…
Όλα αυτά, προειδοποιούν οι ειδικοί, συνοδεύονται από αύξηση του κινδύνου αιφνίδιου θανάτου, ενώ το ίδιο ισχύει για το χρόνιο άγχος λόγω χαμηλού μισθού ή κακής οικογενειακής κατάστασης…»
Και ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα, που διαφαίνεται από μια τέτοια light προσέγγιση; αν ζεις ακόμα στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, ανέβα προς τα πάνω, πατώντας σ' όποιον βρίσκεται στο δρόμο σου... και κατανάλωνε… μην ασχολείσαι με τα κοινά και «χαλιέσαι», μην αντιδράς στις προσβολές, δες κανά reality (ή καμιά μαζική καταστροφή στις ειδήσεις), να νιώσεις καλύτερα.
Αυτό που δεν λένε τα «επιστημονικά ρομποτάκια» είναι ότι:
Οι πραγματικοί αισιόδοξοι δεν είναι οι «αορίστως φαιδροί happy people» αλλά όσοι αντέχουν να ψάχνουν και να βρίσκουν την ομορφιά και την αξία μέσα στην κοπριά της ζωής, να βρίσκουν μες στα σκουπίδια, τα διαμάντια.
Όσοι αντέχουν να αγαπούν, να ονειρεύονται, να σχεδιάζουν, να δημιουργούν και να αγωνίζονται, έχοντας πλήρη συνείδηση του πόσο εύθραυστα είναι τα θεμέλια των όσων χτίζουμε. Το πιο αυθεντικό χαμόγελο, οι πιο αξιόπιστες ενδείξεις ότι είσαι ζωντανός βγαίνει όταν είσαι στο μάτι του κυκλώνα της κοινωνικής ζωής, με αδρεναλίνη και σοκ και πόνο…
… Και φυσικά τα ρομποτάκια που διεκπεραίωσαν την εκπληκτική έρευνα (…) είχαν ένα κονδύλι που θα μπορούσε να δώσει αισιοδοξία και χαμόγελα, άρα και κανα δυο χρονάκια ζωής ακόμα, σε τρεις-τέσσερις χιλιάδες πεινασμένους στον κόσμο…
Τι να πεις όμως για αυτούς τους εργάτες της επιστήμης, που θεωρούν σπουδαίο επίτευγμα στη ζωή τους να βρουν μια θεσούλα ερευνητή, να χαϊδεύουν ηδονικά τα πανάκριβα γυαλιστερά μηχανηματάκια τους περιμένοντας να τους δοθεί κανένα χοντρό ερευνητικό πακέτο… κάνοντας έρευνες στα αποστειρωμένα εργαστήριά τους...
Γιατί μη μου πείτε ότι δεν το ξέρετε: κάποιος αποφάσισε να χρηματοδοτήσει αυτήν την εκπληκτική έρευνα(…), τη στιγμή που με 5 λεπτά μπορούμε να σώσουμε ένα παιδάκι από τον θάνατο.
Αλλά έτσι συμβαίνει όταν η επιστήμη γίνεται σκλάβα όσων διψούν για δύναμη και χρήμα.
Ο Καπιταλισμός δεν είναι μόνο πιο σάπιος απ’ όσο φαίνεται αλλά είναι πιο σάπιος κι απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε. Και φαντασία έχουμε άφθονη…
