Του Ανδρέα Νικολακόπουλου*
Το αποτέλεσμα των Γερμανικών εκλογών επιβεβαίωσε τις τάσεις των δημοσκοπήσεων που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, με την επιστροφή των Γερμανών από τις διακοπές τους.
Η κ. Μέρκελ παραμένει κυρίαρχη, αλλά ταυτόχρονα και τραυματισμένη από το εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι σαφές ότι πλήρωσε τη στάση της στο προσφυγικό καθώς η Γερμανία ανέλαβε ένα σημαντικό βάρος της διαχείρισης του προσφυγικού ρεύματος. Εκείνο που θα μπορούσε να της καταλογίσει κάποιος είναι ότι δεν μίλησε με αρκετή σαφήνεια για την επόμενη ημέρα της Γερμανίας. Βασίστηκε στην οικονομική ευημερία, αλλά όπως φαίνεται κάτι τέτοιο δεν ήταν αρκετό για τους απαιτητικούς ψηφοφόρους. Πλαγιοκοπήθηκε, από τη μια πλευρά από το λαϊκίστικο δεξιό κόμμα του AfD στα ζητήματα της μεταναστευτικής πολιτικής και από το φιλελεύθερο FDP στα ζητήματα των μεταρρυθμίσεων.
Σίγουρα ο πραγματικός ηττημένος είναι ο κ. Σούλτς και το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Παρά την αρχική εντυπωσιακή εμφάνιση ο κ. Σούλτς δεν κατάφερε να αντέξει στον πολιτικό ανταγωνισμό. Για να είμαστε δίκαιοι η σοσιαλδημοκρατία έχει σοβαρό πρόβλημα όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά συνολικά στην Ευρώπη, καθώς έχει χάσει την ταυτότητα της.
Πέρα από την ανάλυση των αποτελεσμάτων υπάρχουν δύο βασικά ερωτήματα για την επόμενη μέρα. Ποιο το μέλλον της Ευρώπης μετά τις Γερμανικές εκλογές και ποια η στάση της νέας γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στο ελληνικό ζήτημα;
Στο πρώτο ερώτημα ήδη έχουν απαντήσει θεσμικοί παράγοντες. Τόσο ο κ. Ταγιάνι (Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου) και ο κ. Φερχόφστατ (Επικεφαλής των Φιλελευθέρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) στις δηλώσεις τους, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων, πιέζουν για αλλαγές στην Ευρώπη. Και βέβαια ο νέος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμμανουέλ Μακρόν αλλά και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έχουν ανοίξει αυτή τη συζήτηση το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Στο θέμα αυτό θα υπάρχουν αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό του CDU (εξαιτίας της ανόδου του AfD), αλλά και τον μελλοντικό σύμμαχο στον κυβερνητικό συνασπισμό, το FDP, το οποίο προεκλογικά ήταν αντίθετο στη ύπαρξη κοινού Υπουργού Οικονομικών και κοινού Προϋπολογισμού στο πλαίσιο της Ευρωζώνης.
Στο δεύτερο ερώτημα, το οποίο αφορά άμεσα τη χώρα μας, η απάντηση θα εξαρτηθεί και πάλι από τον χαρακτήρα του νέου κυβερνητικού συνασπισμού. Αν οι σοσιαλδημοκράτες δεν αναθεωρήσουν την αρχική τους στάση, τότε ο συνασπισμός της “Τζαμάικας”, δηλαδή των χριστιανοδημοκρατών με τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους φαίνεται το πιθανότερο σενάριο. Εκεί ενδέχεται να αρχίσουν και πάλι τα προβλήματα για τη χώρα μας, καθώς οι Φιλελεύθεροι θέλουν μια πιο αυστηρή εφαρμογή των δημοσιονομικών στόχων και των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα. Και φυσικά δεν έχουν διστάσει να μιλήσουν ακόμη και για Grexit.
Σε κάθε περίπτωση το επόμενο τρίμηνο θα είναι κρίσιμο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει στην Ευρώπη και ενδέχεται να αλλάξουν ακόμη περισσότερο αν αναλογιστούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει να διαχειριστεί το Brexit, αλλά και την ασαφή αμερικανική εξωτερική πολιτική, σε σημαντικά γεωπολιτικά ζητήματα του πλανήτη μας.
* Ο κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος είναι δικηγόρος στον Άρειο Πάγο, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Ήλιδας.
