Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Η κατάρρευση της επτάχρονης ανομίας των Αθηνών, σήμανε το πέρασμα στη δημοκρατική ομαλότητα. Εξέλιξη καταλύτης της οποίας υπήρξε, αφενός η εθνικά οδυνηρή προδοσία της Κύπρου, αφετέρου η Νοεμβριανή εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η πτώση της δικτατορίας έλαβε χώρα στις 24 Ιουλίου του 1974, οπότε και εκλήθη από το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπο την προεδρία του στρατηγού Φαίδωνος Γκιζίκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από το Παρίσι, να αναλάβει τα ηνία της χώρας και να την οδηγήσει στον ομαλό κοινοβουλευτικό βίο. Αφότου έγιναν τα πρώτα βήματα ομαλοποίησης της πολιτικής μας ζωής στα οποία πρωτεύοντα χαρακτήρα είχαν η αποχουντοποίηση των ενόπλων δυνάμεων και ο εκδημοκρατισμός των σωμάτων ασφαλείας, έλαβε χώρα μια μείζονα πολιτική τομή. Τον Ιούνιο έτσι του 1975 εφαρμόζεται το νέο Σύνταγμα της Ελλάδος. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επιστρέφοντας απο το Παρίσι με το «Μυστέρ 20», που του παραχωρεί ο Ζυσκάρ ντ΄ Εσταίν, συγκροτεί αμέσως κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με στόχο να ανασυγκροτήσει τη χώρα και να την βοηθήσει άμεσα να βρεί το βηματισμό της και να οδηγηθεί στην κοινωνική και οικονομική ευημερία. Την κυβέρνηση συγκροτούν προσω-πικότητες ανεπίληπτου πολιτικού κύρους, από το φάσμα της κεντροδεξιάς και της ευρύτερης αριστεράς, που έχουν αφήσει αδρά το αποτύπωμά τους στο επιστημονικό και κοινωνικό στερέωμα της χώρας. Σ΄ αυτήν συγκαταλέγονται οι άριστοι των αρίστων και για πολλούς ιστορικούς θεωρείται η καλύτερη μεταπολεμική ελληνική κυβέρνηση, που συγκροτήθηκε ποτέ.
Αναφέρουμε ενδεικτικά τα ονόματα των Κωνσταντίνου Τρυπάνη, Ευάγγελου Παπανούτσου, Γιάγκου Πεσμαζόγλου, Αδαμάντιου Πεπελάση, Άγγελου Αγγελόπουλου και τόσων άλλων λαμπρών των ελληνικών γραμμάτων και της πολιτικής μας ζωής. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παράλληλα ιδρύει τη «Νέα Δημοκρατία», αναδιατάσσοντας τον κεντροδεξιό χώρο. Στις 17 Νοεμβρίου του 1974 γίνονται εθνικές εκλογές στις οποίες πρώτο κόμμα αναδεικνύεται η «Νέα Δημοκρατία» του Κωνσταντίνου Καραμανλή με το συντριπτικό ποσοστό 54,4% καταλαμβάνοντας διακόσιες είκοσι έδρες του Κοινοβουλίου. Αδιαμφισβή-τητα οι εκλογές αυτές αποτυπώνουν την ξεχωριστή αγάπη του ελληνικού λαού, προς τον βορειοελλαδίτη πολιτικό, αφού με τις ενορατικές του συλλήψεις και εύτολμες παρεμβάσεις στο φάσμα της οικονομίας στις οποίες δεσπόζει ο κοινωνικός τους χαρακτήρας – χαρακτηριστικά αναφέρουμε την κοινωνικοποίηση των Ναυπηγείων Ελευσίνας, της Εμπορικής Τραπέζης, των αστικών συγκοινωνιών, της «Ολυμπιακής Αεροπορίας» για τις οποίες θα κατηγορηθεί μάλιστα για «σοσιαλμανία» - οδηγεί τον τόπο στην ανάπτυξη και την ευημερία και προπαντός του χαρίζει την κοινωνική του γαλήνη και την πολιτική του σταθερότητα. Εδώ θα πρέπει να πιστώσουμε ηθική και πολιτική γενναιοδωρία στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που επιδεικνύοντάς την έμπρακτα, τόσο προς όλες τις αποφύσεις της Απριλιανής εκτροπής, όσο και προς αυτούς τους πολιτικούς του αντιπάλους, κηρύσσει τη λήθη και συμβάλλει καθοριστικά στην καταλλαγή των παθών και στην αποκατάσταση της γαλήνης και της ηρεμίας του τόπου. Συνεχίζεται …
*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
