Ακούμε καθημερινά, «μη στενοχωριέσαι», «χαλάρωσε»,»βγες να διασκεδάσεις και όλα θα πάνε καλά» κτλ
Στην πραγματικότητα η κατάθλιψη σε επιλέγει, δε την επιλέγεις εσύ.
Αν δεν έχει βρεθεί κάποιος σ αυτή τη θέση δε μπορεί να το καταλάβει.
Είναι σαν να είσαι άρρωστος στο κρεβάτι με πνευμονία και να σου λένε σήκω πάνω να κάνεις δουλειές στο σπίτι. Πώς μπορείς να κάνεις δουλειές με 40 πυρετό ;
Το ίδιο συμβαινει και με καποιον που εχει καταθλιψη..(ή αγχος).
Πως είναι δυνατό να νιώσεις καλά ξαφνικά ;
Υπάρχει κουμπάκι γι αυτό, που το πατάς και χαλαρώνεις ή αλλάζεις διάθεση ως δια μαγείας ;
Όλα ξεκινούν κάπως έτσι….
Όταν ήσουν παιδι..και έβλεπες τον εαυτό σου μέσα απ τα μάτια αυτών των σημαντικών άλλων που λέγονται γονείς/δάσκαλοι κτλ….
Όταν ερμηνεύες τον εαυτό σου παρατηρώντας τους άλλους και λαμβάνοντας μηνύματα άλλων..
Όταν έφτιαχνες στο μυαλό σου πεποιθήσεις εύθραυστες,δυσλειτουργικές και αρνητικές..που σε έκαναν να μάθεις να ερμηνεύεις τον κόσμο και τον εαυτό σου μεγαλώνοντας…αρνητικά!
Κάπου εκει ξεκίνησαν όλα…
Και σήμερα είσαι ανήμπορος να νιώσεις τις ομορφιές της ζωής..να δεις την ωραία εικόνα σου στον καθρέφτη..να χαμογελάσεις με απλά καθημεριναά πράγματα…
Είσαι ανήμπορος να διώξεις αυτό το μαύρο πέπλο που δε σ’ αφήνει να δεις τα χρώματα της ζωής..και όλα σου φαίνοντα μαύρα , μονότονα και βαρετά.
Που όλα έρχονται κατά πάνω σου απειλητικά να σε πνίξουν και ασφυκτυάς.
Η κατάθλιψη είναι απρόσκλητος επισκέπτης... δε σε ρωτάει, δε την επιλέγεις. Απλά έρχεται και σε παίρνει μαζί της.
Μη νιώθεις ασχημα. Δε φταις.
Η κατάθλιψη είναι μια κατάσταση (δε θέλω να την ονομάσω ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ), που αισθάνεσαι θλιμμένος, δεν έχεις όρεξη για φαγητό ή ύπνο (ή και το αντίστροφο κάποιες φορές - θέλεις να κοιμάσαι συνέχεια), ή νιώθεις μια ανεξήγητη στεναχώρια κατά τη διάρκεια της ημέρας… αλλά όταν σε ρωτούν «τι έχεις» ή «γιατί νιώθεις έτσι» δε μπορείς να απαντήσεις, δε ξέρεις το γιατί.
Δε ξέρεις, αλλά σχεδόν πάντα θυμάσαι τον εαυτό σου να νιώθει κάπως έτσι και να σου φαίνονται όλα αρνητικά.
Αν δεν έχει συμβεί κατι πολύ ασχημο (όπως μια απώλεια, ένας θάνατος, μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή που είναι λογικό να δημιουργήσουν μια περιστασιακή αλλαγη στη διαθεση … τότε μιλάμε για χρόνια κατάσταση που πολλές φορές σχετίζεται και με τη δομή της προσωπικότητας.
Υπάρχουν πολλές μορφές κατάθλιψης (Μείζων κατάθλιψη, εποχιακή κατάθλιψη, επιλόχειος κατάθλιψη, άτυπη ή χρόνια κατάθλιψη).
Δε θα προβώ σε περαιτέρω ανάλυση των μορφών της καθότι δεν είναι αυτός ο σκοπός του άρθρου.
Αρκεί να θυμάσαι, οτι δεν είσαι ο μόνος που του συμβαίνει αυτό… ούτε είσαι καταδικασμένος να νιώθεις για πάντα έτσι.
Δε μπορείς να εργαστείς, δεν έχεις όρεξη να βγεις να δεις φίλους και να διασκεδάσεις, δεν κοιμάσαι όπως κοιμόσουν, δεν κάνεις όνειρα για το μέλλον, ο γέλιο και η χαρά σε έχουν ξεχασει ή αρνείσαι εσύ ο ίδιος να τα δεχτείς..
Δεν είσαι μόνος. Δεν εισαι ο μοναδικος.
Σκέψου, αν είχες σπάσει το πόδι σου και ήσουν καθηλωμένος στο κρεβάτι για λίγο καιρό, τι θα συνέβαινε; Θα θεραπευόσουν και θα σηκωνόσουν ξανά να τρέξεις.
Το ίδιο και η κατάθλιψη, μπορεί να σε καθηλώσει με πολλούς τροπους, αλλά δεν είναι για παντα. Θεραπεύεται. Αρκεί να το πιστέψεις και να το θελήσεις.
Θυμήσου, δεν υπάρχει ένας τρόπος να βλέπεις τα πράγματα, υπάρχουν κι άλλοι. Υπάρχει κι άλλο μονοπάτι να ακολουθήσεις, που θα σε οδηγήσει στη χαρά, στα χρώματα της ζωής.
Βρές το.
(Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια των γύρω σας ή ακόμα και τη βοήθεια κάποιου ειδικού)
Άρτεμις Δημητροπούλου, ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
https://www.facebook.com/DimitropoulouArtemis/
https://www.facebook.com/profile.php?id=1193717791
