Της Καλλιόπης Γραμμένου - Συγγραφέα- Δημοσιογράφου - Παιδαγωγού- Εμψυχώτριας
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου είναι αφιερωμένη στη «μητέρα».
Μαμά, μια τόσο μικρή λέξη… με τόσο μεγάλη δύναμη.
Μια δύναμη ψυχική, πνευματική, συναισθηματική και σωματική, που όλοι μας την έχουμε ανάγκη από τη στιγμή της σύλληψης έως ότου κλείσουμε για πάντα τα μάτια μας.
Είναι το χέρι που θα μας δοθεί, χωρίς καμία σκέψη και εμείς θα γραπωθούμε πάνω του, μη θέλοντας να το αφήσουμε ποτέ.
Γιατί όμως να γιορτάζει η «μαμά» το Μάη και όχι κάποιον άλλο μήνα; Ίσως να έχει τις ρίζες της από την αρχαία Ελλάδα, που το Μάιο γιόρταζαν τη γιορτή της μητέρας και της μητρότητας. Η μητέρα Γαία (Γη), σύζυγος του Ουρανού, είναι η προσωποποίηση της φύσης που γεννά όλο τον κόσμο.
Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα, η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας.
Κατά μία άλλη άποψη, η γιορτή της μητέρας σχετίζεται με τη γιορτή της Κυβέλης, μητέρας θεών και ανθρώπων στην αρχαία Ελλάδα ή με τα αντίστοιχα Ιλάρια στην αρχαία Ρώμη αν και οι γιορτές αυτές δεν ήταν αφιερωμένες στην μητρότητα αυτή καθ’ αυτή.
Ίσως πάλι, βάση μιας νεότερης εκδοχής, της γιορτής «Mothering Sunday», που εμφανίστηκε το μήνα αυτό στην Αγγλία το 1600. Η μέρα αυτή γιορταζόταν την 4η Κυριακή της Σαρακοστής, προς τιμή όλων των μητέρων της Αγγλίας.
Μια άλλη εκδοχή, όταν ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη, η γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της «Μητέρας Εκκλησίας».
Στην Ελλάδα, η γιορτή της μητέρας συνδέθηκε με την εορτή της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου), τότε που η ορθόδοξη εκκλησία γιορτάζει τον «σαραντισμό» του Ιησού.
Ο παράλληλος εορτασμός της μητέρας ξεκίνησε το 1929 με προφανή τον συμβολισμό. Όμως κατά την δεκαετία του 1960, ο εορτασμός ατόνησε και ενισχύθηκε η δυτικόφερτη συνήθεια εορτασμού της 2ης Κυριακής του Μαΐου.
Η εκκλησία όμως επιμένει στην παλαιά ημέρα εορτασμού και διοργανώνει σχετικές εκδηλώσεις.
Το 1907, στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, η Ana Jarvis, θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της, ξεκίνησε μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή.
Εφτά χρόνια αργότερα, κατάφερε με προεδρικό διάταγμα να ορίσει αυτή τη γιορτή και να καθιερωθεί την δεύτερη Κυριακή του Μάη. Στη χώρα μας καθιερώθηκε το 1928, με την πρωτοβουλία των γυναικείων οργανώσεων.
Με το πέρασμα των χρόνων όμως, η γιορτή αυτή έχασε τον παραδοσιακό της χαρακτήρα και εμπορευματοποιήθηκε…
Στο χέρι μας όμως είναι να της δώσουμε το νόημα και το χαρακτήρα που της αρμόζει.
Το να γεννήσεις ένα παιδί, θα γίνεις μάνα. Η ουσία όμως είναι να το μεγαλώσεις και να το αναθρέψεις όπως εσύ επιθυμείς, όπως το ένστικτο και η φιλοσοφία σου για τη ζωή, ορίζει.
Τότε είσαι πραγματικά μάνα, μαμά, μητέρα, μανούλα, μαμάκα, mother, mοmmy, mum, mammy…
Τότε είσαι η δύναμή μας, η ελπίδας, μας, το στήριγμα μας. Το σημαντικότερο πρόσωπο στη ζωή του καθενός μας. Είσαι η δασκάλα μας, η παιδαγωγός μας, η πρώτη αγάπη μας. Μια αγάπη, χωρίς όρια, χωρίς ανταλλάγματα, εγωισμούς, ζήλιες, κακόβουλες σκέψεις και πονηρές-ύπουλες ενέργειες.
Χρόνια πολλά σ’ όλες τις μητέρες του κόσμου και ιδιαίτερα σ’ αυτές που έδωσαν, δίνουν και θα δίνουν και τη ζωή τους για τα παιδιά τους.
Η αγάπη, ο σεβασμός, η κατανόηση, η φροντίδα και ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε μανούλες και χρόνια μας πολλά.
