Το project, με την κωδική ονομασία Lion Cage, έχει επικεφαλής τον Tor Indstøy, αντιπρόεδρο διαχείρισης κινδύνων και ανάλυσης απειλών στη νορβηγική εταιρεία τηλεπικοινωνιών Telenor. Το 2022 αγόρασε ένα κινεζικό πολυτελές ηλεκτρικό αυτοκίνητο, το NIO ES8, αξίας περίπου 69.000 δολαρίων, όχι για να το χρησιμοποιεί ως μέσο μετακίνησης, αλλά ως αντικείμενο έρευνας στον ελεύθερο χρόνο του. Σύμφωνα με την περιγραφή στον server RedCensor, ο ίδιος και μια ομάδα συναδέλφων του δημιούργησαν το project Lion Cage τον Ιούλιο του 2023, προκειμένου να διαπιστώσουν ποια δεδομένα έστελνε στην πραγματικότητα το αυτοκίνητο και σταδιακά δημοσίευσαν τα ευρήματά τους.
Η βασική μέθοδος που χρησιμοποίησε η ομάδα ήταν απλή. Έπρεπε να απομονώσει το αυτοκίνητο από οποιοδήποτε εξωτερικό σήμα, ώστε να διαπιστώσει με ακρίβεια με πού προσπαθούσε να συνδεθεί. Σύμφωνα με απομαγνητοφώνηση του podcast Geoeconomic Competition, η ομάδα παρομοίασε τη διαδικασία με ένα κλουβί Faraday: νοίκιασαν ένα ορυχείο και οδήγησαν το αυτοκίνητο περίπου 400 μέτρα στο εσωτερικό ενός βουνού, όπου δεν υπήρχε πρόσβαση σε δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, και χρησιμοποίησαν εξειδικευμένο εξοπλισμό για να παρακολουθήσουν ποια δεδομένα προσπαθούσε να στείλει το αυτοκίνητο.
Τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα. Σύμφωνα με το RedCensor, περίπου το 90% της συνολικής κίνησης δεδομένων του οχήματος, από τις φωνητικές εντολές και τα δεδομένα πλοήγησης μέχρι την ακριβή τοποθεσία του αυτοκινήτου, κατευθυνόταν προς την Κίνα. Το υπόλοιπο κατευθυνόταν προς τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ολλανδία, την Ελβετία και άλλες χώρες. Η NIO αναφέρει στους Ευρωπαίους πελάτες της ότι επεξεργάζεται τα δεδομένα τους στην Ευρώπη.
Το μεγαλύτερο μέρος της κίνησης ήταν κρυπτογραφημένο. Ως εκ τούτου, η ομάδα μπορούσε να προσδιορίσει τον προορισμό των δεδομένων, αλλά όχι το περιεχόμενό τους, ενώ δεν κατάφερε να διαπιστώσει ούτε σε ποιο ακριβώς σημείο της Κίνας κατέληγαν.
Ένα ακόμη εύρημα αφορούσε ένα συγκεκριμένο μοτίβο που επαναλαμβανόταν διαρκώς. Σύμφωνα με ανάρτηση του ίδιου του Tor Indstøy στο LinkedIn, το αυτοκίνητο κατέβαζε επανειλημμένα ένα μη κρυπτογραφημένο αρχείο από τη διεύθυνση nio.com, χωρίς η ομάδα να μπορεί να προσδιορίσει για ποιο λόγο πραγματοποιούνταν αυτή η επαναλαμβανόμενη λήψη.
Ενδιαφέρον παρουσίασε επίσης η λειτουργία των αισθητήρων πίεσης των ελαστικών. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, κάθε αισθητήρας έστελνε τον αριθμό αναγνώρισής του, την πίεση και τη θερμοκρασία εντελώς μη κρυπτογραφημένα και χωρίς καμία επαλήθευση. Επιπλέον, ο αριθμός αναγνώρισης παρέμενε σταθερός και δεν άλλαζε. Αυτό, θεωρητικά, θα μπορούσε να επιτρέψει την παρακολούθηση της κίνησης ενός συγκεκριμένου αυτοκινήτου, ακόμη και χωρίς πρόσβαση στο βασικό κανάλι δεδομένων του οχήματος.
Ωστόσο, δεν ήταν όλα τα συστήματα του αυτοκινήτου εξίσου ευάλωτα. Η ομάδα επιχείρησε επίθεση σάρωσης μέσω της συσκευής U-BLOX, στέλνοντας 4.137 αιτήματα, από τα οποία έλαβε πίσω μόλις ένα πακέτο δεδομένων. Ο Indstøy υποστηρίζει ότι αυτό δείχνει πως ο κατασκευαστής του συγκεκριμένου chip είχε ακολουθήσει βασικές αρχές ασφαλείας ήδη από τον σχεδιασμό του και ότι σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο για το φθηνό, πρόχειρα κατασκευασμένο hardware που περίμενε αρχικά να βρει η ομάδα.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ομάδα δεν εντόπισε άμεσες αποδείξεις κατασκοπείας. Η συζήτηση επικεντρώθηκε περισσότερο στο γεγονός ότι ο κινεζικός Νόμος περί Εθνικών Πληροφοριών προβλέπει ότι οι κινεζικές εταιρείες οφείλουν να συνεργάζονται με τις κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών, εφόσον τους ζητηθεί. Αυτό εγείρει το ερώτημα για το ποιος θα μπορούσε θεωρητικά να υποχρεωθεί να παραδώσει δεδομένα οχημάτων, ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα.
Παρόμοια δοκιμή έχει πραγματοποιήσει και η νορβηγική εταιρεία δημόσιων συγκοινωνιών Ruter, αυτή τη φορά σε ένα κινεζικό ηλεκτρικό λεωφορείο της Yutong. Σύμφωνα με το δανέζικο portal Hvilkenbil, οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν μυστικά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, και πάλι στο ίδιο ορυχείο, ώστε να απομονωθούν τα σήματα δεδομένων που έστελνε και λάμβανε το λεωφορείο.
Οι δοκιμές έδειξαν ότι ο κατασκευαστής μπορούσε να αποκτήσει απομακρυσμένη πρόσβαση στο λεωφορείο μέσω ενημερώσεων λογισμικού, μεταξύ άλλων και σε συστήματα που σχετίζονται με την μπαταρία και την παροχή ισχύος. Η Yutong, ωστόσο, υποστηρίζει ότι δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει εξ αποστάσεως το τιμόνι ή τα φρένα.
Σύμφωνα με τον Indstøy και τον συνάδελφό του Arild Tjomsland, οι οποίοι μίλησαν στο ίδιο podcast, υπάρχει μια ευρύτερη στρατηγική διάσταση που ξεπερνά ένα μεμονωμένο όχημα.
Καθώς αυξάνεται η παρουσία κινεζικής κατασκευής οχημάτων σε πόλεις όπως το Όσλο, το ζήτημα θεωρητικά δεν περιορίζεται στη δυνατότητα απενεργοποίησης ενός συγκεκριμένου αυτοκινήτου ή λεωφορείου. Εφόσον ένας μεγάλος αριθμός οχημάτων επηρεαζόταν ταυτόχρονα, θα μπορούσε θεωρητικά να δημιουργηθεί η δυνατότητα παράλυσης της κυκλοφορίας σε μια ολόκληρη περιοχή, πλήττοντας μια μορφή κρίσιμης υποδομής που σήμερα πολλοί δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι συνδεδεμένη στο διαδίκτυο.
Το ερώτημα που θέτει τελικά το Project Lion Cage στις χώρες που αγοράζουν φθηνότερα κινεζικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν είναι μόνο αν αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κατασκοπεία. Είναι επίσης αν η χαμηλότερη τιμή αγοράς αξίζει το ενδεχόμενο να υπάρχει ένας αισθητήρας σε κάθε δρόμο, με τα δεδομένα του οποίου θα μπορούσε θεωρητικά να έχει τον τελευταίο λόγο μια εταιρεία που υπόκειται στη νομοθεσία μιας άλλης χώρας.
Πηγή: newsbomb.gr
