Ακόμη δεν πρέπει μας διαφεύγει ότι η "επανασύνδεση" έχει τις ευλογίες του Ομπάμα και σίγουρα της Γερμανίας, που φαίνεται ότι από την μία "εκτελεί" εν ψυχρώ την Κύπρο και από την άλλη στηρίζει δυνατά την Τουρκία στο παιχνίδι της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η Γερμανία κάνει μεγάλες δουλειές στην Τουρκία,μετά από το "ξεζούμισμα" της Ελλάδας.
Οι εκτιμήσεις των στρατιωτικών μας δεν είχαν ίχνος καχυποψίας ή αρνητικής διάθεσης. Στηριζόταν στην λογκή και στην ανάλυση των εμπειριών που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ έγινε εξαιρετικά στενή. Πάντα πίστευαν και έλεγαν προς τους πολιτικούς τους προϊσταμένους ότι το Ισραήλ θα ψάξει και κάποια στιγμή θα βρει δίαυλο επικοινωνίας με την Τουρκία. Είχαν τα "σημάδια" και είχαν χτυπήσει το καμπανάκι.
Το θέμα είναι ότι αυτή η πρώτη έστω επικοινωνία γίνεται σε μια στιγμή που Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται σε κατάσταση αποσταθεροποίησης. Και είναι λογικό να προκαλεί σκέψεις και για το μέλλον. Σκέψεις που έχουν να κάνουν με σχέδια αγωγών που θα περνούν από την Τουρκία και άλλα πολλά.
Η συγνώμη Νετανιάχου δικαιώνει όσους επέμεναν με ένταση να μην παρουσιαστεί σε καμία περίπτωση η συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ ως ένα “αντιτουρκικό μέτωπο”.
