Οι φωτογραφίες αυτές, του Γιάννη Μπεχράκη, κάνουν τον γύρο του κόσμου. Και κάθε εικόνα είναι τόσο δυνατή όσο οι προσπάθειες που έκαναν και κάνουν καθημερινά οι πυροσβέστες οι οποίοι είναι καθημερινά σε πολεμική ετοιμότητα.
Η καψαλισμένη Ελληνική σημαία ακόμα στον ιστό κυματίζει αγέρωχα. Στο βάθος η προσπάθεια συνεχίζεται
Είναι εκεί. Σε απόσταση αναπνοής από το "κακό". Και όμως προσπαθεί. Κάνει την δουλειά του η οποία δεν πληρώνεται με όλα τα εκατομμύρια του κόσμου
Τις ώρες της μεγάλης κρίσης όταν ακούγεται ο ήχος του πυροσβεστικού αεροπλάνο όλοι κοιτάζουν ψηλά σαν σε ικεσία
Όλα γύρω κόκκινα. Το αληθινό κόκκινο της φωτιάς. Εικόνα που δεν ξέρεις τι άλλα συναισθήματα σου προκαλεί εκτός από αυτό της απώλειας
Προσπαθείς να φτιάξεις εικόνες. Πριν την καταστροφή. Όταν, οικογένεια και φίλοι κάθονταν γύρω από το τραπεζάκι στην βεράντα και έπιναν καφέ
Σκοντάφτει την ώρα της προσπάθειας. Και πέφτει! και ο συνάδελφος τρέχει να βοηθήσει. Πέφτεις και ξανασηκώνεσαι. Και τα βάζεις με τα στοιχειά της φύσης. Και καμιά φορά κερδίζεις...
Πόλεμος; Κάτι παρόμοιο. Δεν βλέπεις ούτε την μύτη σου αλλά συνεχίζεις....
Καμιά φορά σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Αλλά για λίγο. Και ξαναρίχνεσαι στη μάχη

















