Η παράδοση του μπακαλιάρου με σκορδαλιά αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή του ελληνικού τραπεζιού κάθε 25η Μαρτίου, συνδέοντας αρμονικά τη θρησκευτική ευλάβεια με την εθνική επέτειο.
Καθώς η ημέρα αυτή αποτελεί μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις της αυστηρής νηστείας της Σαρακοστής λόγω της χαρμόσυνης εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το ψάρι επιτρέπεται και ο μπακαλιάρος καθιερώθηκε ιστορικά ως η ιδανική επιλογή.
Γιατί επιλέχθηκε ο μπακαλιάρος;
Η επιλογή του συγκεκριμένου ψαριού δεν ήταν τυχαία, αλλά βασίστηκε σε πρακτικούς και οικονομικούς λόγους. Ήδη από τον 15ο αιώνα, ο παστός μπακαλιάρος προσέφερε μια προσιτή λύση για τις ορεινές περιοχές της Ελλάδας, καθώς μπορούσε να διατηρηθεί για μήνες εκτός ψυγείου. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, ο μπακαλιάρος είχε ενσωματωθεί πλήρως στη διατροφή των Ελλήνων κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, αποτελώντας βασικό έδεσμα σε περιόδους νηστείας ή φτώχειας.
Το πιάτο ολοκληρώνεται παραδοσιακά με τη σκορδαλιά, μια συνταγή από απλά υλικά: σκόρδο, λάδι, ψωμί ή πατάτα, που ισορροπεί γευστικά με το τηγανητό ψάρι.
Σήμερα, ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά δεν είναι απλώς μια γαστρονομική προτίμηση, αλλά ένας ζωντανός δεσμός με το παρελθόν και την ταυτότητά μας, μετατρέποντας μια ανάγκη των παλαιότερων εποχών σε ένα από τα πιο αγαπημένα έθιμα της νεοελληνικής κοινωνίας.
Πηγή:ethnos.gr
