Με το καλο να μας έρθεις... Η μικρή μου πόλη σας χαρίζει το Χρυσό Κλειδί για τις ανιδιοτελείς προσφορές σας ...
Εμείς κρατάμε την (χρυσή) κλειδαριά και μην ξεχνάτε να την χρησιμοποιήτε κάπου κάπου...
Άλλωστε κλειδί χωρίς κλειδαριά δεν υπάρχει...
Και στόμα χωρίς μίλια... Και στο λέω για τους διθυράμβους που θα ακούσεις στην τελετή που θα κρύψουν αυτά που ειναι να σου πουν...
Για τους ευεργέτες αυτής της πόλης που ξεχάστηκαν στα ιστορικά ερείπια...
Για τις πινακοθήκες που έκλεψαν... Για τους λησμονημενους μας ποιητές... Για το Κατάκολο που παραδόθηκε στους εμπόρους της ανάπτυξης...
Για το καράβι που γύρισε πίσω με τον τουρίστα που του πούλησαν κούφια αλυσίδα... Και δεν γύρισε ποτε πάλι...
Αχ βρε Μαριαννα μου δεν ξέρεις τι γίνεται σ’αυτήν την πόλη... Πολλα θα ακούσεις και ούτε τα μισά μην πιστέψεις... Οπως κι’εγω που ζω εδώ...
... και πρόσεξε πόσες φορές θ’ακουσεις την λέξη "Θα".
Και όταν βρεθείς στο πατρικό σπίτι του πατέρα σου στο Κατάκολο κοίταξε την μαρίνα απέναντι και μέτρα τα κότερα... Και όταν ξανάρθεις μέτρησε τα πάλι... Θα δεις περισσότερα και θα καταλάβεις...
Γιατι σου χάρισαν το Χρυσό Κλειδί...
Καλημερα
