Κάπου βρέθηκε και η παροχή του ρεύματος άπλωσαν τα καλώδια σαν κορδέλες και στήριξαν τον προβολέα στο ξένο μπαλκόνι...
Ετσι έγινε ο φωτισμός στο στενάκι της οδού Διακου...
Πρόχειρα... Χωρίς μελέτη και προγραμματισμό δίπλα στο Μουσείο της μικρής μου πόλης...
Πρόχειρα... Οπως τόσα έργα που φτιάχνουν το τοπίο μιας άσχημης πόλης....
Πρόχειρα... Στην εγκατάλειψη των πεζοδρόμων και στην μπόχα των κάδων...
Πρόχειρα... Που πρώτοι κατεβάσαμε τις ταμπέλες για λόγους αισθητικής και τελευταίοι θα δούμε τα μπαλωμένα μας σώβρακα...
Πρόχειρα...
Οπως ο τρόπος σκέψης στις αποφάσεις για την εξέλιξη αυτής της πόλης...
Οπως οι σαλιομενες αφίσες που θα φανούν σε λίγο στην πόλη...
Μαζί με τις ελπίδες μας και το αεράκι του φθινοπώρου που θα μαζέψει τα κιτρινισμένα φύλλα σε κάποια ξεχασμένη γωνια της πόλης ...
Μαζί με τα όνειρα μας...
Καλημερα
