Ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας στον μόλις δυόμισι χρονών μικρό του γιό, ο οποίος υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις και παρέμεινε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για περισσότερες από 40 ημέρες, γιγάντωσαν όπως ο ίδιος λέει τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και τον πήρε αποκάτω… «Πρώτος και βασικός στόχος μου ήταν να κάνω τα πάντα για να ζήσει το παιδί μου και τα κατάφερα. Πλέον όμως, όλοι οι λογαριασμοί πήγαν πίσω με αποκορύφωμα να έρθει η ΔΕΗ, παρότι είχα προχωρήσει σε ρύθμιση να μου κόψει το ρεύμα…».
Ο Νίκος άνθρωπος του μόχθου, το τελευταίο διάστημα, είδε το μεροκάματο του να μειώνεται από τη μια στιγμή στην άλλη καθώς η Νομαρχία παρέμενε κλειστή εξαιτίας της απεργίας των υπαλλήλων αλλά και της κατάληψης της από άλλες ομάδες, οπότε αυτομάτως το κυλικείο του, δεν είχε πελάτες για να εξυπηρετήσει άρα και έσοδα. Στο μεσοδιάστημα αυτό, τον Οκτώβριο συγκεκριμένα ήρθε αντιμέτωπος με έναν υψηλό λογαριασμό ΔΕΗ ύψους 1000 ευρώ.
«Αδυνατούσα να τον πληρώσω γιατί εκείνη την περίοδο είχα να καλύψω τα νοσήλια του παιδιού μου. Πήγα στη ΔΕΗ στον Πύργο και ζήτησα ρύθμιση. Με τη ρύθμιση μου ζήτησαν να πληρώσω 500 ευρώ το Νοέμβρη και άλλα 500 ευρώ το Δεκέμβρη. Τους εξήγησα ότι μου είναι πολύ δύσκολο να συγκεντρώσω αυτό το ποσό γιατί η Νομαρχία ήταν κλειστή λόγω απεργίας και καταλήψεων.
Μάλιστα η προϊσταμένη της ΔΕΗ με απαξιωτικό ύφος μου απάντησε πως και εκείνη έχει παιδιά αλλά βρίσκει λεφτά να πληρώνει τις υποχρεώσεις της! Έτσι, δε δέχτηκε να μειώσει το ποσό των δόσεων του διακανονισμού. Μετά την πρώτη διακοπή στο ρεύμα, ο εργολάβος που το σύνδεσε μου ζήτησε να υπογράψω μια δήλωση όπου να αναφέρω ότι την επόμενη ημέρα θα πληρώσω το σύνολο του ποσού των 1000 ευρώ.
Μάλιστα όταν ξαναπήγα στην προϊσταμένη με αντιμετώπισε με πολύ άσχημο τρόπο, λέγοντας μου, «εσύ είσαι ο περιβόητος Σμαρνάκης που υπογράφεις δηλώσεις και δεν πληρώνεις!». Πάλι της εξήγησα ότι αδυνατώ να πληρώσω ζητώντας της νέα πιο ευνοϊκή ρύθμιση. Δυστυχώς όμως με αντιμετώπισε σαν να ήμουν ο τελευταίος πολίτες του Πύργου, εκνευρίστηκα και έφυγα… Από αυτό το ποσό όμως των 1000 ευρώ κατάφερα και έδωσα 350 ευρώ».
Ο αμέσως επόμενος λογαριασμός που ήρθε, αφορούσε 1.162 ευρώ. Έληξε μάλιστα στις 31 Δεκέμβρη και ο κ. Σμαρνάκης δεν κατάφερε πάλι να δώσει χρήματα. Έτσι, προχθές το μεσημέρι, συνεργείο της ΔΕΗ του έκοψε το ρεύμα. «Τους εξήγησα ότι υπάρχουν σε αυτό το σπίτι τέσσερα ανήλικα παιδιά αλλά δεν καταλαβαίνουν τίποτα…».
Χωρίς ρεύμα δεν υπάρχει και νερό…
Το πρώτο βράδυ χωρίς ρεύμα και νερό (δεν λειτουργεί το μοτέρ) για την πολυμελή οικογένεια του Νίκου Σμαρνάκη, πέρασε ιδιαίτερα δύσκολα. Τόσο τα τρία αγοράκια του, όσο και η μικρή κορούλα του, αδυνατούσαν να καταλάβουν γιατί η νύχτα τους ήταν σκοτεινή.
Μια μικρή λάμπα, φώτισε για λίγο το δωμάτιο τους μέχρι το πρώτο φως της ημέρας που ο Νίκος μέσα στην αγανάκτηση του, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει το πρόβλημα του, σε μια προσπάθεια όχι να του χαρίσουν τίποτα, αλλά ως μέτρο πίεσης προς κάθε αρμόδιο, ώστε να του διακανονίσουν την οφειλή του, σε δόσεις που να μπορεί να ανταποκριθεί συνδέοντας του, το συντομότερο το ρεύμα.
«Μια ευνοϊκή ρύθμιση ζητώ για να μπορώ να την πληρώνω, δεν θέλω να μου χαρίσουν το ρεύμα. Τα 500 ευρώ όμως δόση, είναι πολλά και δεν τα έχω. Η Νομαρχία είναι πάλι υπό κατάληψη και αν το κυλικείο δεν δουλέψει, δεν μπορώ να πληρώσω. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν. Κάτι άλλο δεν μπορώ να κάνω…» είπε.
Μακαρόνια και χόρτα από τη γη…
Αυτή τη στιγμή, για τις ανάγκες της οικογένειας, ο κ. Σμαρνάκης μεταφέρει νερό σε λίμπες ώστε να μπορούν τα παιδιά να πλύνουν τα δόντια τους και το πρόσωπο τους αλλά και για την τουαλέτα ενώ η σύζυγος του μαγειρεύει σε φιλικό σπίτι για να φάνε. «Η κατάσταση εδώ δεν είναι καλά…
Ζεσταινόμαστε στο τζάκι και μόνον στα πολλά τα κρύα, όταν ο μεγάλος μου γιός έπαθε ένα επεισόδιο υποθερμίας το οποίο αντιμετώπισα με εντριβές οινοπνεύματος και ζεστά ροφήματα, παρακάλεσα τον Χρήστο Ασημακόπουλο τον οποίο και ευχαριστώ, για λίγο πετρέλαιο το οποίο και ακόμα χρωστάω. Δεν πίστευα ποτέ μου ότι θα φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν είχα ξεμείνει ποτέ από δουλειά καθώς πέρα από το κυλικείο της νομαρχίας, δούλευα και σαν σερβιτόρος σε ταβέρνες και μεγάλα μαγαζιά.
Πλέον δεν μπορώ να βρω δεύτερη δουλειά ενώ και η πρώτη στο κυλικείο με το ζόρι βγαίνει… Στο σπίτι μας πλέον, μπαίνει κρέας κάθε 20 μέρες και αν. Κάθε μέρα, μακαρόνια, ρύζι, φακές και χόρτα από τη γη … και τέσσερα παιδιά...».
Κική Κολοβέρου
{https://youtu.be/K_JX0pUzDZM}
