Ο χώρος που κανείς συναντά μπαίνοντας μέσα σε ένα από τα καταλύματά τους είναι η κουζίνα. Και ανάλογα τη διαμόρφωση, ακολουθούν αποθηκευτικοί χώροι και ο ενιαίος χώρος ύπνου, που χρησιμοποιείται ως καθιστικό, ως τραπεζαρία… Για τουαλέτα ούτε λόγος να γίνεται. Βγαίνοντας από τα τέσσερα πέντε θερμοκήπια δίπλα στην καλλιέργεια που φιλοξενούν δεκάδες εργάτες, τα φραουλοχώραφα απλώνονται όσο πιάνει το μάτι μας στο βάθος του ορίζοντα. Άλλα ανοιχτά, άλλα κλειστά τα θερμοκήπια και ο «κόκκινος χρυσός» να βρίσκεται λίγο πάνω από τη γη.
Στο χρόνο παραμονής μας μέσα στα πρόχειρα καταλύματα, άλλοι τρώνε το ρύζι τους, άλλοι μαγειρεύουν, άλλοι φτιάχνουν μπαγκλαντέζικο ψωμί, κάτι σαν τις αραβικές πίτες. Ζυμώνουν και ψήνουν… και προς έκπληξή μας, απλώνουν τα χέρια τους και μας προσφέρουν ένα κομμάτι.
Νερό πίνουν από μια «πηγάδα» που ποτίζονται και οι καλλιέργειες. Για φωτισμό υπάρχουν γεννήτριες, το πολύ μία με δύο λάμπες φωτίζουν το κάθε κατάλυμα, ενώ οι πιο τυχεροί διαθέτουν και δορυφορική τηλεόραση, για να βλέπουν τα κανάλια της χώρας τους, να μαθαίνουν τα νέα και να διατηρούν έστω και έτσι την επαφή με πατρίδα.
{https://youtu.be/0gPyMWz89Ok}
