Σύμφωνα με εκπροσώπους της ιδιοκτησίας που μας μίλησαν, η εταιρία λειτουργούσε στην περιοχή σχεδόν σαράντα χρόνια και από το 2007 έχει τεθεί σε καθεστώς εκκαθάρισης. Αν και μια πινακίδα απ΄ έξω προειδοποιεί πως ο χώρος φυλάσσεται ακόμα και με ηλεκτροφόρα καλώδια, αυτό αφορά το παρελθόν γιατί σήμερα, οι εικόνες λεηλασίας είναι εμφανείς σε κάθε σημείο. Από την περίφραξη κιόλας κανείς καταλαβαίνει πως τίποτα δεν έχει γλιτώσει από τους κυνηγούς σιδήρου, χαλκού και άλλων μετάλλων. Η πόρτα πεταμένη, τα λουκέτα κομμένα και στο εσωτερικό… μένουν μόνο οι τοίχοι. Τα μεταλλικά φύλλα που κάλυπταν τη στέγη έχουν κλαπεί όλα.
Για τα μηχανήματα και το λοιπό εξοπλισμό ούτε λόγος να γίνεται… Σύμφωνα με πληροφορίες οι δράστες έχουν πάρει πρέσες, πριόνια κοπής αλουμινίου, μοτέρ αέρα και νερού, ακόμα και ένα από τα αυτοκίνητα της εταιρίας που βρίσκονταν εκεί χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας.
Οι εκπρόσωποι της ιδιοκτησίας ανέφεραν πως στο παρελθόν έχουν γίνει άλλες δύο «επιδρομές» όπου οι δράστες είχαν πάρει κάποια πράγματα, ενώ η τελευταία ήταν η πιο «βάρβαρη».
Φυσικά ένας τέτοιος χώρος δεν πέρασε απαρατήρητος από τους «κυνηγούς του χαλκού» που έχουν σηκώσει πέρα από τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και τους πίνακες, ακόμα και τον υποσταθμό της ΔΕΗ που υπήρχε εκεί μιας και η εταιρία χρησιμοποιούσε βιομηχανικό ρεύμα για τις ανάγκες της.
Γιάννης Σπυρούνης
