Αλλόφρονες φορολογούμενοι ή οι κληρονόμοι τους, καθώς αρκετοί από τους …υπόχρεους δεν βρίσκονται καν στη ζωή, ψάχνουν μέσω λογιστών και υπαλλήλων Δ. Ο. Υ να βρουν τι ακριβώς συμβαίνει και τι μπορούν να κάνουν για να αντιμετωπίσουν «τη νέα συμφορά» που τους βρίσκει.
Το θέμα καταντά κωμικοτραγικό καθώς υποτίθεται ότι το τέλος επιτηδεύματος αναφέρεται σε έσοδα που έχουν προκύψει από επιχείρηση λειτουργούσα και μάλιστα για παροχή συγκριμένων υπηρεσιών σε συγκεκριμένο χρόνο.
400 ευρώ για μάντρα κλειστή από το ΄98!
Οι περισσότεροι για παράδειγμα εργολάβοι συστήνουν μια επιχείρηση, μια εταιρεία για να εκτελέσουν ένα έργο που αναλαμβάνουν και την κλείνουν με την περάτωση και παράδοση του έργου. Τι τέλος καλούνται να πληρώσουν φορολογούμενοι για επιχειρήσεις που είχαν συσταθεί το 1998 ή το 2000 και από τότε έχουν κλείσει; Και ποιοι είναι υπόχρεοι να… ξεδιαλύνουν το μυστήριο σε περίπτωση που τα φυσικά πρόσωπα που είχαν την ευθύνη, έχουν αποβιώσει;
Αναγνώστης μας, μας ανέφερε περίπτωση κατά την οποία εκλήθη ο πατέρας του να καταβάλει 400 ευρώ για μάντρα οικοδομικών υλικών που έχει κλείσει από το 1998! Μάλιστα ο σχετικός φάκελος έφτασε στα χέρια τους ταχυδρομικά δυο μέρες αφότου είχε λήξει η προθεσμία καταβολής του ποσού.
Καθώς μάλιστα η επιχείρηση ήταν στην περιοχή της Γαστούνης και σήμερα Δ. Ο. Υ δεν λειτουργεί στην Γαστούνη, ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου και ταλαιπωρίας, με συνεχείς επισκέψεις στην εφορία στην Αμαλιάδα προκειμένου να βρεθεί άκρη! « Μπορείς να βρεις ΑΦΜ εταιρείας κλειστής μια δεκαπενταετία πριν για να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας και άρα ούτε υπόχρεος καταβολής τέλους επιτηδεύματος;» μας ρωτούσε αγανακτισμένος.
Με όλα αυτά είναι πράγματι να απορεί κανείς ποια φωτεινά μυαλά, στο υπ. Οικονομικών σχεδιάζουν και μεθοδεύουν τέτοιες εξωπραγματικές «λύσεις» για την αύξηση των εσόδων στα δημόσια ταμεία.
