Στην αιχμή της τουριστικής περιόδου ο αυτοκινητόδρομος Πάτρα – Πύργος είναι απλά για . . . κλάματα - Εικόνα τριτοκοσμικού δρόμου με σοβαρά κενά ασφάλειας για τους οδηγούς
Του Χρήστου Βορλόκα
Για ένα ακόμη καλοκαίρι η Ηλεία υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες εκπέμποντας εικόνες ντροπιαστικές και τριτοκοσμικές, αμαυρώνοντας την όποια καλή φήμη συνοδεύει τον τόπο μας στο παγκόσμιο τουριστικό γίγνεσθαι. Η «βιτρίνα» της Ηλείας, το εθνικό οδικό δίκτυο από την είσοδο του νομού μέχρι την Αρχαία Ολυμπία, είναι η πρώτη μεγάλη απογοήτευση για τους ξένους, καθώς αντανακλά την κατάσταση παρακμής και κατάπτωσης που βιώνει ο τόπος. Ο πιο επικίνδυνος εθνικός αυτοκινητόδρομος της Ελλάδας, το τμήμα «Πάτρα – Πύργος» που όλο δημοπρατείται και όλο το ίδιο μένει, «φορτώνει» με απίστευτο άγχος τους ξένους επισκέπτες οι οποίοι έχουν συνηθίσει να οδηγούν σε ασφαλείς δρόμους στην Ευρώπη. Τόσο η κατάσταση του δρόμου ως υποδομή, με τις τεράστιες ελλείψεις που δημιουργούν σοβαρά κενά ασφάλειας, όσο και η νοοτροπία των Ελλήνων οδηγών, κάνουν έξω φρενών όσους ξένους επισκέπτονται την Ηλεία οδηγώντας το αυτοκίνητό τους.
Επιπλέον, μια σειρά από παραλείψεις ή αμέλειες των υπηρεσιών που έχουν την ευθύνη συντήρησης του εθνικού δρόμου, κάνει την κατάσταση περισσότερο δύσκολη στην ανεύρεση του κάθε τοπικού προορισμού που επιθυμεί κάποιος ξένος επισκέπτης. Αν ούτε αυτή την τόσο κρίσιμη για την τοπική οικονομία περίοδο δεν μπόρεσε η ΔΕΣΕ να πράξει τα αυτονόητα, καθαρίζοντας έστω τα αγριόχορτα και τις καλαμιές που κρύβουν την οδική σήμανση, πότε άραγε θα το κάνει;
Παγίδες και κενά ασφάλειας
Η «Πρωινή» αποτύπωσε με τον φακό της ορισμένες μόνο από τις εικόνες που μας πληγώνουν και αποκαλύπτουν την καταδίκη αυτού του τόπου στην υπανάπτυξη και στη μιζέρια. Σε πολλά σημεία του οδοστρώματος υπάρχουν τεράστιες λακκούβες και φθορές που αποτελούν παγίδες θανάτου για αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Ένα από αυτά τα σημεία βρίσκεται ανάμεσα στις διασταυρώσεις Ροβιάτας και Σαβαλίων, πεντακόσια περίπου μέτρα από την είσοδο της Ροβιάτας. Τμήματα της ασφάλτου είναι ξηλωμένα για μήνες, σχηματίζοντας διαδοχικές λακκούβες, με αποτέλεσμα τα αυτοκίνητα να κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς για να τις αποφύγουν. Λιγότερο επικίνδυνες φθορές υπάρχουν σε πολλά ακόμη σημεία του δρόμου, όπως πριν τη διασταύρωση της Βάρδας, πριν τον κόμβο Αμαλιάδας – Κουρούτας, στη μεγάλη κατηφόρα των Χανακίων και αλλού. Όσοι οδηγοί δεν γνωρίζουν τις παγίδες αυτές του δρόμου, αναγκάζονται να φρενάρουν απότομα ή να κάνουν ελιγμούς για να μην πέσουν στις κακοτεχνίες, αιφνιδιάζοντας άλλους οδηγούς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλειά τους. Αν και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει ξεκινήσει εργασίες επισκευής και συντήρησης μεγάλων τμημάτων του αυτοκινητόδρομου Πάτρας – Πύργου, τη «μερίδα του λέοντος» σε έργα αυτού του είδους φαίνεται ότι έχουν πάρει τα τμήματα που βρίσκονται στην Αχαΐα. Το άλλο μεγάλο πρόβλημα στο κεφάλαιο «συντήρηση» είναι η κατάσταση με την ανεξέλεγκτη βλάστηση ένθεν και ένθεν του εθνικού δρόμου. Δεκάδες είναι οι πινακίδες οδικής σήμανσης που καλύπτονται από καλαμιές, βάτα ή αγριόχορτα, αποκρύπτοντας σημαντικές πληροφορίες για τους οδηγούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εντελώς δυσδιάκριτες οι πινακίδες με τα όρια ταχύτητας, με αποτέλεσμα να μην τις αντιλαμβάνονται οι οδηγοί και να κάνουν παραβάσεις. Όσο για τις πληροφοριακές πινακίδες οικισμών, αρχαιολογικών χώρων και θέρετρων, που για μια τουριστική περιοχή είναι απαραίτητο εργαλείο προσανατολισμού των τουριστών, οι καλαμιές φαίνεται να τις «φλερτάρουν» στενά, αφού γέρνουν… τρυφερά πάνω τους (sic) αποκρύπτοντας αυτά που γράφουν.
Ανθρώπων έργα…
Κι αν δεν είναι οι καλαμιές ή τα βάτα, το ανθρώπινο χέρι έρχεται να δώσει τη δική του «πινελιά» ασχήμιας και φθοράς. Τα τελευταία χρόνια οι πινακίδες οδικής σήμανσης και πληροφόρησης δέχονται διαρκώς βανδαλισμούς από διάφορους οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων οι οποίοι γράφουν συνθήματα ή μουτζουρώνουν συνθήματα άλλων οπαδών πάνω στις πινακίδες. Το αποτέλεσμα είναι η καταστροφή των πινακίδων και η στέρηση από τους οδηγούς πολύτιμων πληροφοριών ασφάλειας και προσανατολισμού. Μάλιστα το γεγονός ότι οι πινακίδες αυτές παραμένουν κακοποιημένες για αρκετά ήδη χρόνια, φανερώνει την αδυναμία του κράτους να τις αποκαταστήσει, ιδίως την δύσκολη οικονομικά περίοδο που διανύουμε. Η ανθρώπινη συμπεριφορά όμως δεν περιορίζει την αρνητική της δράση μόνο στις πινακίδες. Η εθνική οδός είναι γεμάτη από σκουπίδια που πετιούνται από τα αυτοκίνητα. Πλαστικά μπουκάλια ή κύπελλα, χαρτιά από φαστ φουντ, κουτιά αναψυκτικών και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο καθένας βρίσκονται σκορπισμένα αριστερά και δεξιά του δρόμου. Μέχρι και ένα τεράστιο πλαστικό μπιτόνι 20 κιλών (!) βρήκαμε πεταμένο στην άκρη του δρόμου, κάπου ανάμεσα σε Λατίφι και Χανάκια. Λίγο πιο πέρα ένα τεράστιο μακρόστενο κομμάτι νάιλον που χρησιμοποιείται για κάλυψη καλλιεργειών, μήκους πάνω από τρία μέτρα, στροβιλίζεται στον αέρα και είναι πιθανό κάποια στιγμή να μπει μπροστά σε κάποιο αυτοκίνητο ή –το πλέον επικίνδυνο- σε μοτοσικλέτα, με σοβαρότατο κίνδυνο ατυχήματος. Αμέτρητα τέτοια κομμάτια σκορπίζονται από τον αέρα εδώ κι εκεί, καταλήγοντας συχνά στον εθνικό δρόμο. Όσο για τα υπολείμματα καρπουζιών που πέφτουν από υπερφορτωμένα φορτηγάκια, με τους οδηγούς τους να μη νοιάζονται καν για την κατάσταση που προκαλούν, κάθε σχόλιο περιττεύει.
Οδηγούμε σαν… μεθυσμένοι;
Τα σκουπίδια στους δρόμους φανερώνουν την έλλειψη παιδείας αλλά και περιβαλλοντικής συνείδησης. Τι να πει όμως κανείς για την οδηγική συμπεριφορά των Ελλήνων, όταν κάποιοι ξένοι αναγκάζονται να κινούνται ανάμεσά τους; Αυτοκίνητο με γερμανικές πινακίδες κινείτο με κατεύθυνση προς Πύργο. Στο ύψος της εισόδου προς Γαστούνη (ΗΛΒΙΓΑΛ) κάποιος «ελληναράς» θεώρησε ορθό να κολλήσει πίσω του και να κορνάρει εκνευριστικά που ο ξένος οδηγός δεν έβγαινε από το ρεύμα του έξω από την δεξιά γραμμή, ώστε να προσπεράσει αυτός αντικανονικά πάνω σε στροφή, σε διασταύρωση και με διπλή γραμμή! Δεκάδες τέτοια περιστατικά θα δούμε στον εθνικό δρόμο, όπου ο καθένας έχει τους δικούς του κανόνες οδικής συμπεριφοράς. Χαρακτηριστική είναι η διαπίστωση ενός τουρίστα που είπε σε φιλικά του πρόσωπα στην Ηλεία ότι «οι έλληνες οδηγούν σαν… μεθυσμένοι»! Φυσικά δεν πρέπει να παραλείψουμε την κατάσταση με την αυξημένη κίνηση των τρακτέρ κατά την περίοδο παραλαβής τομάτας που εδώ και δυο εβδομάδες διανύουμε. Ελλείψει άλλου βοηθητικού δρόμου για βραδυκίνητα οχήματα, τα τρακτέρ, με τις ρυμούλκες γεμάτες τομάτα, βγαίνουν όπως πάντα στον εθνικό δρόμο και κάποιες φορές, δυστυχώς, γίνονται αιτία πρόκλησης ατυχημάτων. Τέλος, καμία φωτογραφία δεν θα σας δείξουμε από διαμελισμένα πτώματα ζώων που αποτελούν πια ρουτίνα στους εθνικούς δρόμους της Ηλείας. Μια εικόνα που για εμάς έχει γίνει μια θλιβερή συνήθεια, προκαλεί μόνο αποτροπιασμό στους τουρίστες, ίσως επειδή αυτοί έχουν μια διαφορετική παιδεία και κουλτούρα για τα ζώα. Τα προβλήματα στον αυτοκινητόδρομο Πάτρας – Πύργου δεν εξαντλούνται σ’ ένα ρεπορτάζ που όσο περιγραφικό κι αν είναι, δεν χωρά όλες τις ασχήμιες. Απλά, το κάνουμε γιατί δεν επιτρέπεται να μείνουμε απαθείς σε μια ακόμη πληγή που δυσφημίζει τον τόπο μας.
