Στο Μετόχι του Αγίου Διονυσίου Πύργου εψάλλει χθες ο μεγάλος εσπερινός και ο ιερέας ευλόγησε τις φανουρόπιτες
Τη μνήμη του Αγίου Φανουρίου που γιορτάζει σήμερα, του νεαρού αγίου που εμφανίζεται ντυμένος με στρατιωτική στολή και με ένα κερί αναμμένο στο χέρι για να φωτίζει όπως λέει ο λαός τον καλό μας δρόμο, τίμησαν χθες όπως κάθε χρόνο, πολλοί πιστοί που κατέκλυσαν το μετόχι του Αγίου Διονυσίου στον Πύργο όπου φυλάσσεται και η εικόνα του.
Γυναίκες με φανουρόπιτες στα χέρια, τις τοποθετούσαν στην μεγάλη τραπεζαρία που στήθηκε εντός της εκκλησίας για να διαβαστεί και να ευλογηθεί μαζί με τους άρτους και μετά να την μοιράσουν όπως επιβάλλει το έθιμο σε 40 κομμάτια. Μετά τον εσπερινό, στην πίσω αυλή του Ι.Ναού του Αγίου Διονυσίου, οι γυναίκες πράγματι έκοψαν και μοίρασαν τις πίτες, η μια δοκίμαζε της άλλης, εξάλλου όλες ήταν γευστικότατες γιατί οι συνταγές είναι πολλές και ποικίλουν αν και τα υλικά είναι σχεδόν τα ίδια.
Κατά την παράδοση, η πίτα φτιάχνεται για να σωθεί η μητέρα του Αγίου, η οποία ήταν μία σκληρή, αμαρτωλή γυναίκα. Μάλιστα, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γράφει με αυτή την αφορμή ότι όποιος επικαλείται τον Άγιο Φανούριο πρέπει πάντα να λέει «Θεός σχωρέσ' τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός σχωρέσ' την».
Στον Πύργο η παρασκευή της φανουρόπιτας είναι πολύ διαδεδομένη, ονομάζεται και φτωχικό και παρασκευάζεται με επτά ή εννιά υλικά. Η επιλογή των αριθμών αυτών δεν είναι καθόλου τυχαία, μια και είναι γνωστός ο ρόλος των αριθμών στις μαντικές και μαγικές πρακτικές. Τα επτά ή εννιά υλικά φαίνεται να ενισχύουν ακόμα περισσότερο τη δύναμη της φανουρόπιτας καθώς οι συγκεκριμένοι αριθμοί ανήκουν στους λεγόμενους ιερούς αριθμούς ήδη από την εποχή των Πυθαγορείων.
Πάντως, με το πέρασμα του χρόνου, καθιερώθηκε να φτιάχνουμε φανουρόπιτα για να βρούμε κάτι που χάσαμε και όχι παραμονή της γιορτής του Αγίου. Πολλοί, εξάλλου, συνδέουν αυτή την ιδιότητα του Αγίου Φανουρίου και της πίτας με το όνομα του, που προκύπτει από το ρήμα «φαίνω» που σημαίνει αποκαλύπτω.
