Συγκέντρωση μνήμης για την επέτειο του Πολυτεχνείου πραγματοποιήσαν χθες στην κεντρική πλατεία Πύργου η ΕΛΜΕ Ηλείας, ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών και το Αντιφασιστικό Μέτωπο Ηλείας. Αν και η προσέλευση του κόσμου δεν ήταν η αναμενόμενη, οι διοργανωτές με ολιγόλεπτες ομιλίες τους, αναφέρθηκαν στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και σε όλα όσα συνέβησαν μετά την επιβολή της δικτατορίας στη χώρα μας. Ο εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ Ηλείας κ. Βασίλης Βασιλειάδης, ανέγνωσε την διακήρυξη για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και αναφέρθηκε στις πιο μελανές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας για να φτάσει στο σήμερα, σαράντα ένα χρόνια μετά που το βασικό σύνθημα της νεολαίας και του λαού για «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» αποκτά επίκαιρη σημασία και περιεχόμενο. «Χιλιάδες οικογένειες στερούνται το ψωμί, την κατοικία και άλλα στοιχειώδη αγαθά. Η ανεργία χτυπάει την πόρτα κάθε σπιτιού και χιλιάδες οικογένειες ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Η δημόσια παιδεία, όπως και η δημόσια υγεία, ισοπεδώνεται από τα τανκς των μνημονίων και τα συμφέροντα των τραπεζιτών. Οι ελευθερίες των πολιτών περιορίζονται, βασικά δικαιώματα περιορίζονται ή καταργούνται και η δημοκρατία βιάζεται στο όνομα της κυριαρχίας των αγορών. Το δικαίωμα στην εργασία κουρελιάζεται, η ανεργία, η υποαπασχόληση, η εθελοντική και απλήρωτη εργασία και η μετανάστευση δε μπορεί να είναι το μέλλον της νεολαίας, το μέλλον αυτού του τόπου. Η τρόικα καθορίζει, εντελώς ανεξέλεγκτη και ασύδοτη, την οικονομική μας πολιτική και αποφασίζει για όλα τα κρίσιμα ζητήματα που μας απασχολούν. Σε αυτή την περίοδο της κρίσης και της εξαθλίωσης, η ελληνική κοινωνία καλείται να αντιμετωπίζει ακόμα μια απειλή. Η φασιστική συμμορία που γέννησε και επέβαλε τη δικτατορία στη χώρα βρίσκει τη συνέχεια της σήμερα σε να θλιβερό μόρφωμα υμνητών και συνεχιστών της, σε μια εγκληματική συμμορία, τη Χρυσή Αυγή που επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την τραγική συγκυρία για να υπονομεύσει κάθε έννοια δημοκρατία, ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης Αλλά τέτοιου είδους σχεδιασμοί δε πρόκειται ποτέ να γίνουν πράξη. Η θυσία των αγωνιστών του Πολυτεχνείου δε θα πάει χαμένη και όλοι εμείς θα εγγυηθούμε για αυτό. Καλούμε όλο τον κόσμο, αντλώντας δύναμη και έμπνευση από το Πολυτεχνείο να πρωτοστατήσουν σήμερα στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της απάνθρωπης πολιτικής των μνημονίων και της λιτότητας».
«Κάθε χρόνο γιορτάζουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου και θυμόμαστε ως κοινωνία τις σκοτεινές εκείνες μέρες που ακολούθησαν μετά την επιβολή της δικτατορίας, τον Απρίλη του 1967 με τη στήριξη των ΗΠΑ. Ήταν μια αθρόα εξέγερση των φοιτητών που πέρασε αβίαστα και στους μαθητές, στους εργάτες, στους εργαζόμενους, στους πολίτες, με κύρια αιτήματα ψωμί – παιδεία – ελευθερία, που συμπύκνωναν στο «λιτό» εκφραστικά περιεχόμενό τους την ουσία της Δημοκρατίας» επισήμανε ο πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πύργου Λουί Ραμαροσόν και αναφέρθηκε στα γεγονότα της περιόδου εκείνης. Καταλήγοντας την ομιλία του, τόνισε ότι τα συνθήματα για «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία», «Δεν περνά ο φασισμός» και το «Λαέ πεινάς γιατί δε πολεμάς» είναι πιο επίκαιρα από ποτέ και πως σήμερα περισσότερο από ποτέ τα όνειρα ζητούν «εκδίκηση». «Σήμερα η καταστρατήγηση κάθε έννοιας δικαίου, τα δεινά της φτώχειας που έχουν επιβληθεί στον ελληνικό λαό, η διάλυση της υγείας και της παιδείας γεννούν τα ίδια αιτήματα με αυτά του Πολυτεχνείου. Όπως και τότε έτσι και σήμερα ο δρόμος του αγώνα δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Οι δύσκολες εκείνες μέρες ενέπνευσαν τους αγώνες των φοιτητών και του λαού. Είναι εκείνες οι μέρες που με επιτακτικό τρόπο μας επιδεικνύουν τις σημερινές μας ευθύνες, αλλά και τη μηδενική πλέον ανοχή που οφείλουμε να καταστήσουμε σαφή και συγκεκριμένη. Ειδικά σήμερα που ο απροκάλυπτος αυταρχισμός κλείνει σχολές με ΜΑΤ, καταστέλλει την αντίδραση του λαού που διεκδικεί το ψωμί που του παίρνουν και τη ζωή του λίγο λίγο, αποτελεί χρέος όλων να αγωνιστούμε με κάθε μέσο όπως επιτάσσει το σύνταγμα της χώρας και η Δημοκρατία μας ενάντια σε κάθε απειλή, αν θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και να έχουμε δικαίωμα να μιλάμε για όλους εκείνους που δε δίστασαν, που πόνεσαν, που έγραψαν ιστορία με χαμόγελο και ένα γαρίφαλο! Τι νόημα έχει αλλιώς η ΜΝΗΜΗ…».
Κ. Κολοβέρου
[email protected]
Συγκέντρωση μνήμης για την επέτειο του Πολυτεχνείου από καθηγητές και δασκάλους - Τα όνειρα ζητούν "εκδίκηση"
