Φτιάχνει μόνος του τις φιγούρες και γράφει και τα σενάρια
Ρεπορτάζ Ελένη Παπαδοπούλου
Είναι μόλις 14 χρονών και ίσως να είναι και ο πιο μικρός και μάλιστα τόσο «ψαγμένος» καραγκιοζοπαίχτης, αφού ο Νίκος Μπαχούρος, μαθητής του Γυμνασίου Κρεστένων μυήθηκε από πιτσιρικάς στο θέατρο Σκιών που ασκούσε πάνω του μια ιδιαίτερη γοητεία και έχει φτάσει πλέον να δίνει δικές του παραστάσεις όπου γράφει ο ίδιος το σενάριο και εννοείται κατασκευάζει και τις φιγούρες! Χθες, ο Νίκος Μπαχούρος παρουσίασε στην πλατεία των Διασέλλων με ελεύθερη είσοδο μια ακόμα παράσταση καραγκιόζη – γιατί δεν είναι η πρώτη- με το άκρως επίκαιρο θέμα του σχολικού εκφοβισμού, με τίτλο «Ο Καραγκιόζης και το bulling», όπου υπογράφει και αυτό το σενάριο.
Πρόκειται λοιπόν για μια πολύ ξεχωριστή περίπτωση παιδιού, αφού ο ταλαντούχος Νίκος δεν προέρχεται από οικογένεια που να έχει σχέση με το θέατρο σκιών, είναι αυτοδίδακτος, δεν γεννήθηκε μέσα στους μπερντέδες όπως άλλα παιδιά καραγκιοζοπαιχτών, είναι ένα νεαρό παιδί που ζει σε ένα ημιορεινό χωριό, στα Διάσελλα του δήμου Κρεστένων με τις ίδιες ανησυχίες που έχουν όλοι οι συνομήλικοί του. Απλά ο Καραγκιόζης είναι ο δικός του ήρωας, λατρεύει το Θέατρο Σκιών, εργάζεται πάνω σε αυτό και προσπαθεί να γίνεται όλο και καλύτερος. Είναι μαθητής του Β3 του Γυμνασίου Κρεστένων και όπως μας λέει ο ίδιος μιλώντας χθες στην ‘Πρωϊνή’ με αφορμή την σημερινή του παράσταση, το Θέατρο Σκιών είναι η μεγάλη του αγάπη, ξεκίνησε ως χόμπι από την ηλικία των πέντε – έξι χρονών και ποιος ξέρει, μπορεί στο μέλλον να του ανοίξει και νέους επαγγελματικούς δρόμους.
«Από μικρό παιδί αγαπώ τον Καραγκιόζη»
« Ξεκίνησα διαβάζοντας για τον Καραγκιόζη, μαγεύτηκα από το Θέατρο Σκιών και είπα να κάνω και την δική μου προσπάθεια να κατασκευάσω φιγούρες και να στήσω μια παράσταση, γιατί είναι ίσως το πιο ωραίο κομμάτι. Το έχω ψάξει το θέμα με τις φιγούρες, αρχικά ξεκίνησα με ξύλινες, μετά γνώρισα τον Χαρίδημο τον καραγκιοζοπαίχτη και είδα άλλους τρόπους και τελικών επέλεξα να φτιάχνω τις φιγούρες μου με μαύρο χαρτόνι, γιατί μου αρέσει όπως φαίνονται και κινούνται στον μπερντέ και θέλω να εντυπωσιάσω τους θεατές. Στις αρχές που πρωτοεμφανίστηκε ο καραγκιόζης στην Ελλάδα, οι φιγούρες φτιάχνονταν με σκούρο μαύρο, σκληρό χαρτόνι. Μεγάλη διαφορά έδειξαν μετά από λίγα χρόνια κάποιοι καραγκιοζοπαίχτες που έκοβαν τις φιγούρες τους κι ανάμεσα στα κενά έβαζαν χρωματιστές ζελατίνες κι έτσι εντυπωσίαζαν το κοινό.
Όσον αφορά τα κείμενα, έχω ήδη γράψει 7-8 σενάρια για διάφορες παραστάσεις καραγκιόζη και συνεχίζω ακάθεκτος με τελευταίο αυτό για τον σχολικό εκφοβισμό γιατί μου αρέσει να δίνω και μνήματα στους συνομήλικους μου και στον κόσμο εκτός από το να τους κάνω να γελάνε και να περνάνε καλά που είναι ο πρώτος λόγος που παίζω Καραγκιόζη. Το θέατρο Σκιών δεν το κάνω για προσωπικό κέρδος, αλλά γιατί μου αρέσει. Βέβαια δεν αποκλείω στο μέλλον να ασχοληθώ και επαγγελματικά με το Θέατρο σκιών αλλά γενικά με τον κόσμο του θεάματος, ως σεναριογράφος, ηθοποιός, εικαστικός κλπ και να το κάνω παράλληλα με τις σπουδές μου.»
Κλείνοντας την κουβέντα μας, ο Νίκος επισημαίνει ότι «σήμερα ο Καραγκιόζης κοντεύει να εξαφανιστεί. Κάτι που έχει άνοδο, έχει και κάθοδο. Όμως ο κόσμος δεν παρατά τα έθιμα και γι' αυτό μπορεί οι καραγκιοζοπαίχτες να είναι λίγοι, αλλά ο Καραγκιόζης δεν θα εξαφανιστεί, θα είναι πάντα μέσα στην καρδιά μας!»
