Συγκλονίζει η αποκάλυψη που έκανε σήμερα ο Διευθυντής Γενικής Ιατρικής του Γενικού Νοσοκομείου Αμαλιάδας, Βαγγέλης Δημητρόπουλος, στην εκπομπή Open ΤΩΡΑ.
Με αφορμή τη στάση του και την ευαισθησία που επέδειξε απέναντι στην τραγική υπόθεση του μικρού Παναγιωτάκη, που έχει κλονίσει την κοινή γνώμη, ο γιατρός μοιράστηκε ένα προσωπικό δράμα που σημάδεψε τη ζωή του , την εξαφάνιση της μικρής του αδερφής, Παρασκευής, πριν από σχεδόν 60 χρόνια.
«Η μάνα μου, μας είχε αποκρύψει ότι υπήρχε μία αδελφούλα στην οικογένεια, η οποία είχε γεννηθεί με Συγγενές Εξάρθρημα Ισχίου
και τότε σε ηλικία δύο χρονών είχε μεταφερθεί στο Νταού Πεντέλης. Τότε τα παιδιά τα πρόσεχαν τροφοί, γιατί οι φτωχοί οι γονείς, δεν είχαν την δυνατότητα να μένουν συνέχεια στην Αθήνα. Είμαστε μία πολύτεκνη οικογένεια που ζούσαμε σε ένα χωριό της Ηλείας. Ήρθε λοιπόν ένα τηλεγράφημα που έλεγε ότι το παιδί είναι μια χαρά, ελάτε να το πάρετε.
Ο πατέρας μου ο φτωχός, πήγε σε ένα Αστυνομικό Τμήμα εδώ και ζήτησε βοήθεια για να πάει στην Αθήνα. Τον έδιωξαν. Τότε πριν από 50 χρόνια. Την άλλη μέρα το πρωί ήρθε άλλο τηλεγράφημα ότι η μικρή αδερφή μου δύο χρονών που με χαρά περπατούσε, έτρεχε, που δεν υπήρχε πλέον κάποιο υπόλειμμα από το κουτσό πόδι, έπεσε από την κούνια και σκοτώθηκε μέσα στη νύχτα. Ο πατέρας μου, με τα μέσα της εποχής εκείνης και με βαριά καρδιά φεύγει για Αθήνα. Το παιδί δεν το είδε κανένας.
Κηδεύτηκε στο τρίτο νεκροταφείο Αθηνών με πρόσχημα τότε, ότι στους συγγενείς που είχαν προστρέξει, ότι επειδή αργήσατε στο ληξιαρχείο να βγάλετε την άδεια ταφής το παιδί κηδεύτηκε. Τι είχε το κουτί μέσα δεν ήξερε κανείς.
Στη συνέχεια, εγώ πλέον ως φοιτητής και με τις γνώσεις και με την διάθεση που είχα να ψάξω την υπόθεση, διασταύρωσα άλλα πράγματα. Πρώτον, το τηλεγράφημα ήρθε το πρωί ότι έπεσε το παιδί τη νύχτα. Όταν έψαξα μετά από ένα χρόνο βρήκα το πλαστό πιστοποιητικό θανάτου το οποίο έλεγε ότι το παιδί πέθανε μέρα μεσημέρι 7-8 ώρες αργότερα όπως καταλαβαίνετε , με διάγνωση εγκεφαλίτιδα. Καταλαβαίνετε τι έχει ριζώσει μέσα μου, πόσο έχω ψάξει τόσο καιρό σε τι οργανισμούς, τι DNA έχω δώσει σε αμερικανικές τράπεζες έχω ψάξει σε πόσες χώρες αλλά δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν έχω κανένα αποτέλεσμα. Όλα αυτά έγιναν το 1966, η αδερφή μου λέγονταν Δημητροπούλου Παρασκευή του Σταύρου».
