Το πρόβλημα είναι περισσότερο έντονο το καλοκαίρι, με την ενίσχυση της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
“Στη Ζάκυνθο αυτή τη στιγμή δεν έχουμε στεγαστική κρίση αλλά έχουμε στεγαστικό πρόβλημα.Δηλαδή ναι μεν έχουμε πρόβλημα αλλά δεν είναι σε βαθμό που να μην μπορεί να στεγαστεί ο ντόπιος πληθυσμός.Θα λέγαμε λοιπόν ότι ναι μεν χρειάζεται πολύ περισσότερα τετραγωνικά από αυτά που διατίθενται αυτή τη στιγμή, αλλά είναι επισφαλές να μιλάμε για κρίση με το δεδομένο ότι δεν μπορούμε να συγκριθούμε με την Αθήνα, όπου βλέπουμε και άτομα να κοιμούνται στον δρόμο. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχουν όλες οι ανέσεις που ζητάμε από ένα ακίνητο.Κάθε άτομο το οποίο θέλει να βρει αυτή τη στιγμή ένα ακίνητο να το νοικιάσει, να το μισθώσει με το μήνα θα δυσκολευτεί πάρα πολύ και ειδικότερα τους θερινούς μήνες, όπου βλέπουμε να ανθεί η βραχυχρόνια εκμετάλλευση των διαμερισμάτων ειδικά στην πόλη και να αποστερούνται αυτά από τα διαθέσιμα ακίνητα που είναι για εκμετάλλευση”, εξηγεί ο κ. Αμπελάς.
Παρόλο που μετά από αρκετό ψάξιμο, μπορεί τελικά κανείς να βρει ένα ακίνητο, αυτό δεν σημαίνει ότι σχετίζεται με αυτό που πραγματικά επιθυμεί. Σε σχέση με το παρελθόν, οι επιλογές είναι λιγότερες, μικρότερες σε μέγεθος και λιγότερο ποιοτικές, ενώ το κόστος έχει αυξηθεί δυσανάλογα.
“Αυτή τη στιγμή, εικόνα που έχουμε στην αγορά της Ζακυνθου είναι ότι καλύπτονται οι ανάγκες και του ντόπιου πληθυσμού και των επισκεπτών του αλλά και των εργαζόμενων που έρχονται να μείνουν είτε μόνιμα είτε προσωρινά στο νησί μας για μια εποχιακή εργασία. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι 90% των ανθρώπων που θα ψάξουν να βρουν ένα ακίνητο, θα καταφέρουν να βρουν ένα μέρος να μείνουν. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα βρουν το ακίνητο της αρεσκείας τους και ότι θα είναι και στα ίδια χαρακτηριστικά που είχαν παλαιότερα. Δηλαδή, παλιά βλέπαμε ότι με πολύ λιγότερα χρήματα είχαν ένα ακίνητο το οποίο μπορεί να έχει τα διπλάσια τετραγωνικά και μεγαλύτερες ανέσεις.Αυτό, δηλαδή, μας κάνει να καταλάβουμε ότι έχει μικρύνει ο ζωτικός χώρο των κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού και αυτή η πίεση οδηγεί στην ανοικοδόμηση και στην ανέγερση νέων κατοικιών για οποιαδήποτε χρήση”, επισημαίνει ο κ. Αμπελάς.
Στη συνέχεια του λόγου του ο ίδιος αναφέρεται στη στροφή των ιδιοκτητών προς τη βραχυχρόνια μίσθωση: “Πλέον ένα ακίνητο το οποίο ήταν σχεδόν εγκαταλειμμένο πλέον αποκτά μια άλλη οντότητα για τον ιδιοκτήτη , ο οποίος λέει ότι εφόσον ο
συντελεστής απόδοσης έχει αυξηθεί όσον αφορά το ενοίκιο που φτάνουμε από το 5% και το 6% ετησίως, καλείται αυτός ο οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης να το ανακαινίσει, να το επισκευάσει και να κάνει κινήσεις που παλιότερα δεν έκανε, διότι δεν είχε τις ανάλογες αποδοχές. Δηλαδή, βλέπουμε το εξής, στα παλαιότερα χρόνια όπου γινόταν η μόνιμη μίσθωση με το μήνα είχαν ζημιωθεί πάρα πολλές φορές τα ακίνητα, έφευγαν πολλοί ενοικιαστές και δεν είχαν καλύψει τους λογαριασμούς κοινής ωφέλεια ή άφηναν πολλές φορές τα ακίνητα και τώρα έχει ανοίξει ένα άλλο παράθυρο στον τρόπο που νοικιάζονται τα ακίνητα που είναι η προσωρινή μίσθωση, η ημερήσια μίσθωση, η βραχυχρόνια. Εδώ λοιπόν υπάρχει ένα παράθυρο το οποίο δίνει τη δυνατότητα ευελιξίας στον ιδιοκτήτη να έχει έναν άλλο τρόπο εισοδήματος για να καλύψει τις ανάγκες του όσον αφορά τη συντήρηση του ακινήτου και τον ΕΝΦΙΑ, τον σκληρό και αγέλαστο ΕΝΦΙΑ”.
Πηγή: Ιmerazante.gr
