Του Δασολόγου - πρώην Δασάρχη Ολυμπίας Βασίλη Γιακουμή
Τα τελευταία χρόνια παρά τις εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που δαπανώνται για έργα πρόληψης και καταστολής πυρκαγιών, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στην καταστροφή καλλιεργειών (ειδικά ελιών), στην καταστροφή εκατοντάδων οικογενειών με το κάψιμο και καταστροφή των επιχειρήσεων, βιοτεχνιών, κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, οικιών, αγροικιών, ζωικού, φυτικού και κτηνοτροφικού κεφαλαίου.
Το γεγονός αυτό πρέπει να μας προβληματίζει ιδιαίτερα, ώστε να εξετάσουμε τους λόγους για το τι φταίει και συνεχίζεται η καταστροφή της χώρας μας παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες πυροσβεστών, πιλοτών, εθελοντών και πολιτών, την αύξηση των δαπανών, την αύξηση του αριθμού των αεροσκαφών και ελικοπτέρων, την ενεργή συμμετοχή Δήμων και Περιφερειών, την αναβάθμιση της πολιτικής προστασίας και τον τεχνολογικό εξοπλισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων στην πρόληψη και καταστολή των πυρκαγιών.
Η πολύχρονη εμπειρία μου, από μικρό παιδί στις πυρκαγιές (μη ξεχνάμε ότι ο Νομός Ηλείας είναι από τους πλέον πυρόπληκτους Νόμους σ’ όλη την Ελλάδα), αλλά και ως υπάλληλος και Δασάρχης επί δεκαετίες στο Δασαρχείο Ολυμπίας, όπου ασχολήθηκα τόσο στην πρόληψη όσο και στην καταστολή των πυρκαγιών, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κάτι δεν διαχειριζόμεθα σωστά στην αντιμετώπιση του φαινομένου των πυρκαγιών, τόσο στο αρχικό στάδιο όσο και στην εξέλιξη όταν οι πυρκαγιές έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις.
Ξεκινώντας το σκεπτικό μου από την πολύχρονη εμπειρία μου θα αρχίσω από μηδενική βάση να αναλύω τους παράγοντες που δρούν και μετέχουν στην εξέλιξη των φαινομένων πυρκαγιών.
- Δεν μπορεί να δημιουργηθεί και εξελιχθεί πυρκαγιά εάν δεν υπάρχουν οι τρείς παράγοντες του τριγώνου της φωτιάς: οξυγόνο - καύσιμη ύλη - θερμότητα.
Όταν δεν υπάρχει ένας από τους τρεις παράγοντες το φαινόμενο δεν υφίσταται, άρα στόχος για το σβήσιμο μιας πυρκαγιάς είναι η εξάλειψη ενός τουλάχιστον παράγοντα και επειδή στην φύση το οξυγόνο είναι άφθονο, ο στόχος μας είναι η ελαχιστοποίηση της καύσιμης ύλης και η μείωση της θερμότητας.
- Οι κλιματοεδαφικές συνθήκες (άνεμος, θερμοκρασίες, ξηρασία κ.λ.π) σε σχέση με την επικρατούσα βλάστηση (δασική, χορτολιβαδική ή αγροτική) σε κάθε περιοχή αποτελούν μια βάση δεδομένων για την αξιολόγηση της επικινδυνότητας από πλευράς πυρκαγιών αυτής (βρισκόμαστε στην μεσογειακή κλιματική ζώνη).
- Οι υπάρχουσες κτηνοτροφικές, μελισσοκομικές και γεωργικές εγκαταστάσεις, καθώς και οι αγροτικές κατοικίες, με τις θέσεις υδροληψίας και το αγροτοδασικό οδικό δίκτυο αποτελούν μια βάση δεδομένων της κάθε περιοχής.
- Η μορφολογία του εδάφους, οι κλίσεις εδάφους, το έδαφος, τα πετρώματα κάθε περιοχής είναι δεδομένα και σταθερά επί αιώνες. Πρέπει να σταματήσει κάποτε το παραμύθι των δύσβατων και απόκρημνων περιοχών που δεν μπορούν να πλησιάσουν οι επίγειες δυνάμεις αφού αυτά παραμένουν σταθερά και δεν αλλάζουν.
- Το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής στο πλανήτη γη είναι δεδομένο. Οι ακραίες καιρικές μεταβολές και συνθήκες κάθε 40-50 χρόνια επαναλαμβάνονται για κάθε περιοχή, δεν πρέπει να μας προβληματίζουν, αλλά αντιθέτως να μας έχουν σε διαρκή ετοιμότητα για την αποφυγή ενεργειών που επιβαρύνουν και διογκώνουν το φαινόμενο.
- Η αντιπυρική περίοδος είναι δεδομένη για την χώρα μας και αρχίζει από 1 Μαΐου μέχρι 31 Οκτωβρίου κάθε χρόνο, με κρίσιμη περίοδο 10-15 Ιουλίου έως 10-15 Σεπτεμβρίου (2 μήνες), όπου υπάρχουν και ισχύουν οι απαγορευτικές διατάξεις για την καύση βιομάζας και εργασίες στην ύπαιθρο, κοινόχρηστων χώρων, οικοπέδων κ.λ.π. με τα προβλεπόμενα πρόστιμα.
- Την κατάσβεση των πυρκαγιών (δασικών, αγροτικών, αστικών κ.λ.π.) έχει αποκλειστικά η Πυροσβεστική Υπηρεσία συνεργαζόμενη και συνεπικουρούμενη από την Δασική Υπηρεσία, τους Δήμους, την Περιφέρεια, την πολιτική Προστασία καθώς και τις εθελοντικές ομάδες και τους Έλληνες πολίτες.
- Τις εναέριες δυνάμεις (Πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα) κατευθύνει και ελέγχει η Πυροσβεστική Υπηρεσία, καθώς και τις θέσεις εγκατάστασης κάθε μονάδας με συγκεκριμένο αριθμό αεροσκαφών και ελικοπτέρων κάθε χρόνο.
- Τα προληπτικά μέτρα αντιπυρικής προστασίας για την μείωση του κινδύνου πυρκαγιάς και την καλύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση αυτών αναλαμβάνουν κάθε χρόνο: η Δασική Υπηρεσία, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες, καθώς και οι πολίτες με τον καθαρισμό οικοπέδων, χωματερών και κοινόχρηστων χώρων.
Επισημαίνουμε ότι οι χρηματοδοτήσεις (τα τελευταία χρόνια) σε Περιφέρειες και Δήμους έχουν αυξηθεί σημαντικά και ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για κάθε Δήμο.
Τα προληπτικά μέτρα αφορούν: α) την ενημέρωση των πολιτών για τον κίνδυνο πυρκαγιών και στις ενέργειες που πρέπει να προβαίνουν ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος, β) την συντήρηση του αντιπυρικού οδικού δικτύου κάθε περιοχής (αγροτικού και δασικού), γ) τον μερικό καθαρισμό δασικών οικοσυστημάτων που βρίσκονται πέριξ ή πλησίον οικισμών και μεγάλης ανθρώπινης δραστηριότητας, με σκοπό την μείωση της συσσωρευμένης καύσιμη ύλη για την καλύτερη αντιμετώπιση των πυρκαγιών, δ) το καθαρισμό και δημιουργία αντιπυρικών ζωνών κυρίως πέριξ οικισμών και σε δασικά οικοσυστήματα μεγάλης οικολογικής αξίας (αισθητικά, προστατευτικά Δάση κ.λ.π).
Στα προληπτικά μέτρα μπορούμε να συμπεριλάβουμε και τα μέτρα που περνούν οι Δήμοι και η Πολιτική Προστασία για την συντήρηση του δικτύου ύδρευσης, χώρων υδροληψίας, επιλογή θέσεων συγκέντρωσης και Προστασίας Πολιτών σε μια μεγάλη και καταστροφική πυρκαγιά, καθώς και η συγκρότηση και κατανομή μηχανικού εξοπλισμού (μπουλντόζες, φορτωτές, υδροφόρες) και συνεργείων ετοιμότητας σε κάθε Δήμο για την αντιμετώπιση πυρκαγιών (εθελοντικές ομάδες κ.λ.π).
Οι παραπάνω ενέργειες με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες σε κάθε περιοχή αποτελούν τα δεδομένα για τον σχεδιασμό αντιμετώπιση των πυρκαγιών, από τις επίγειες και εναέριες δυνάμεις καταστολής.
Αλήθεια τι γίνεται με την αντιμετώπιση των πυρκαγιών;
Στατιστικά ο αριθμός των πυρκαγιών την περίοδο Μάη – Οκτώβρη στην Ελλάδα και στις πυρόπληκτες περιοχές τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί, καθώς και ο αριθμός των πυρκαγιών με έκταση μεγαλύτερη των 1.000 στρ.
Αντιθέτως έχει αυξηθεί σημαντικά ο καταστροφικός ρόλος των μεγάλων πυρκαγιών: σε κατοικίες, αγροικίες, ζωικό και φυτικό κεφάλαιο, σε βιομηχανικές κ.λ.π εγκαταστάσεις καθώς και σε περιαστικά δάση και λοιπά οικοσυστήματα. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε την μεγάλη απώλεια ανθρώπινων ζωών ειδικά στις πυρκαγιές του 2007 (Ηλεία) και 2018 (Αττική – Μάτι), που ο αριθμός τους ξεπέρασε κάθε δεδομένο για την Ελλάδα.
Με βάση τις γνώσεις και την εμπειρία μας κάθε πυρκαγιά πρέπει να αντιμετωπίζεται γρήγορα και άμεσα πριν πάρει διαστάσεις. Στατιστικά το 80-90% των πυρκαγιών αντιμετωπίζονται από τις δυνάμεις κατασβέσεως ή τους πολίτες άμεσα. Το πρόβλημα υπάρχει όταν η πυρκαγιά πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και γίνει επικίνδυνη.
Με βάση τα σημερινά δεδομένα και την αναγγελία κάποιου φαινομένου πυρκαγιάς ενεργοποιούνται άμεσα οι δυνάμεις καταστολής και ενημερώνονται οι πολίτες της περιοχής με μήνυμα τηλεφώνου από το 112.
Η ενημέρωση δια μέσου του 112 θεωρείται κατά την άποψη μας ιδιαίτερα σημαντική και απολύτως αναγκαία, για το που υπάρχει πυρκαγιά, ώστε οι κάτοικοι της περιοχής να βρεθούν σε ετοιμότητα και να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να προστατευτούν κατά πρώτον οι ίδιοι και στην συνέχεια να προστατέψουν τις περιουσίες τους (κατοικίες, ζώα κ.λ.π.).
Το πρόβλημα κατά την άποψη μου υπάρχει όταν δια μέσου του 112 ζητείται η εκκένωση οικισμών και χωριών και η απομάκρυνση των κατοίκων απο τους χώρους κατοικίας και δραστηριότητας τους.
Η απομάκρυνση των κατοίκων μιας περιοχής κατά την άποψη μου οδηγεί στην ανεξέλεγκτη διασπορά της πυρκαγιάς μέσα σε οικισμούς, κατοικίες, αγροικίες, εγκαταστάσεις, καλλιέργειες κ.λ.π. με καταστροφικές συνέπειες καθ’ ότι η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν μπορεί να βρίσκεται παντού. Εκ του αποτελέσματος οι περισσότεροι κάτοικοι αρνούνται να αφήσουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους δίνοντας κάθε φορά την δική τους μάχη για τον περιορισμό και σβήσιμο της φωτιάς μέσα στους χώρους καθημερινής δραστηριότητας με δικά τους μέσα (ραντιστικά μηχανήματα, τρακτέρ, κουβάδες με νερό, διάφορα χειρωνακτικά εργαλεία ακόμα και κλάρες από δέντρα πολλές φορές), σώζοντας τις περιουσίες τους, αντιθέτως με αυτούς που φεύγουν και αφήνουν τις περιουσίες τους έρμαιο στη φωτιά που τις κατακαίει.
Η απομάκρυνση ανθρώπων με προβλήματα υγείας, παιδιών και υπερήλικων καθώς και η εγκατάσταση αυτών σε χώρους προστασίας είναι προτεραιότητα του κάθε Δήμου. Εξάλλου προληπτικά έχουν καταγραφεί και βρεθεί σε κάθε κοινότητα και οικισμό αυτοί οι χώροι πριν την αντιπυρική περίοδο. Όλοι οι άλλοι πολίτες αποτελούν την βάση προστασίας του κάθε χωριού και δεν πρέπει να φεύγουν.
Με βάση τα επιστημονικά δεδομένα αντιμετώπισης μεγάλων και καταστροφικών πυρκαγιών ο σχεδιασμός αντιμετώπισης έχει τρείς βασικούς στόχους:
1) Την προστασία των πολιτών και την αποφυγή απώλειας ανθρώπινης ζώνης.
2) Την προστασία της ανθρώπινης περιουσίας (κατοικίες, αγροικίες, φυτικό και ζωικό κεφάλαιο, βιοτεχνίες και ότι άλλο έχει σχέση με την ανθρώπινη δραστηριότητα) με τις λιγότερο δυνατές υλικές ζημιές.
3) Προστασία του δασικού περιβάλλοντος (δασών, δασικών εκτάσεων, Δημοτικών πάρκων και γενικά κάθε δέντρου που βρίσκεται μέσα και πέριξ του αστικού ιστού και αποτελεί πνεύμονα ζωής) με στόχο την ελαχιστοποίηση των απωλειών και την αποτροπή της καταστροφής των Δασικών οικοσυστημάτων.
Οι τρεις βασικοί στόχοι πρέπει να αποτελούν το Α και το Ω στον σχεδιασμό αντιμετώπισης κάθε μεγάλης και καταστροφικής πυρκαγιάς.
Οι τρεις παραπάνω βασικοί στόχοι είναι αλληλένδετοι και πρέπει να αντιμετωπίζονται συντονισμένα με μεθοδικότητα και με οργάνωση από τους υπεύθυνους κάθε μεγάλης πυρκαγιάς, διότι η αλόγιστη χρήση δυνάμεων για την απομάκρυνση των πολιτών από τους οικισμούς και τις κοινότητες αποδυναμώνει την περιφερειακή – πλευρική αντιμετώπιση του μετώπου της πυρκαγιάς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη εξάπλωση της φωτιάς, δημιουργώντας συνθήκες που συχνά καθίστανται μη διαχειρίσιμες και εξαιρετικά δύσκολες στην αντιμετώπιση τους.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε την υλοποίηση του πρώτου στόχου μόνο (αποφυγή απώλειας ανθρώπινης ζωής) δίνοντας μικρή σημασία στους άλλους δύο σημαντικούς στόχους με αποτέλεσμα την αύξηση και επέκταση σε γρήγορους ρυθμούς των πυρκαγιών, καταστρέφοντας μεγάλες αγροτικές και δασικές εκτάσεις, κατακαίγοντας εκατοντάδες οικίες και αγροικίες, καταστρέφοντας μεγάλες παραγωγικές μονάδες (κτηνοτροφικές, αγροτικές κ.λ.π.) και θέτοντας σε κίνδυνο εκατοντάδες συμπολίτες μας από την φωτιά που καίει τα πάντα ανεξέλεγκτα (Αττική, Εύβοια, Πάτρα κ.λ.π) και να σταματά τις περισσότερες φορές όταν έχει κάψει τα πάντα.
- Πολλές φορές παρατηρήσαμε στα Μ.Μ.Ε. (τηλεοράσεις) τα τελευταία 2-3 χρόνια στις πυρκαγιές της Αττικής κυρίως, αλλά και φέτος στην Κερατέα, η φωτιά να καίει χορτολιβαδική βλάστηση ή χαμηλή βλάστηση επί αρκετό χρόνο (μπορεί και ώρα) χωρίς την επέμβαση κανενός επίγειου μέσου (πυροσβεστικού) και αφού δεν αντιμετωπίστηκε εγκαίρως, η φωτιά. Αμέσως μετά να επεκτείνεται σε χώρους με πλούσια βλάστηση και να καταστρέφει τα πάντα (κατοικίες κ.λ.π). Στοιχεία έλλειψης συντονισμού και πανικού μέσα στον αστικό ιστό, με καταστροφικά αποτελέσματα.
- Η πυρκαγιά στην χαμηλή βλάστηση αντιμετωπίζεται με τις επίγειες δυνάμεις ακόμα και με ένα ραντιστικό μηχάνημα (τρακτέρ) αρκεί να υπάρχει ο σωστός συντονισμός από τους υπευθύνους και η έγκαιρη επέμβαση.
Αντιθέτως στα Μ.Μ.Ε. (τηλεοράσεις) είδαμε πολλές φορές μέσα στις καμένες εκτάσεις να σβήνουν τα κάρβουνα ή τα καμένα ήδη σπίτια δεκάδες πυροσβεστικά οχήματα και σε μερικές φορές και αεροπλάνα ή ελικόπτερα να ρίχνουν νερό εκεί που δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος αναζωπύρωσης της πυρκαγιάς, ενώ κάποια άλλα μέτωπα ήταν ακόμη ενεργά.
- Επισημαίνουμε ότι με τους κατοίκους κάθε κοινότητας ή οικισμού μπορεί να περιορισθούν τα μέτωπα κάθε πυρκαγιάς στους χώρους όπου η βλάστηση είναι χαμηλή και οι συνθήκες θερμοκρασίας είναι ανεκτές (κυρίως σε αγροτικές καλλιέργειες, χορτολιβαδικές εκτάσεις και στις αυλές των κατοίκων). Μην ξεχνάμε ότι στις μεγάλες πυρκαγιές η φωτιά μεταδίδεται και επεκτείνεται με τις καύτρες, τις φωλιές των πουλιών κ.λ.π. που στο πρώτο στάδιο τους είναι αντιμετωπίσιμες και με ένα κουβά νερό, αρκεί να υπάρχει κάποιος να τον ρίξει.
Θα είναι παράληψη μας, (λόγο χρόνιας εμπειρίας στις πυρκαγιές), να μην αναφέρουμε ότι οι μεγάλες και καταστροφικές πυρκαγιές είναι αντιμετωπίσιμες την νύχτα (λόγο υψηλής σχετικής υγρασίας που περιορίζει την γρήγορη εξάπλωση της φωτιάς) με την δημιουργία αντιπυρικών ζωνών και την χρήση «αντιπύρ» (φωτιά αντίθετη στην υπάρχουσα με βάση δρόμους, αντιπυρικές ζώνες και επίγειες δυνάμεις). Η πράξη έχει δείξει εάν μια μεγάλη πυρκαγιά δεν ελέγχεται μέχρι της 10 π.μ. θα καίει όλη την ερχόμενη ημέρα, εκτός εάν έχει κάψει τα πάντα και δεν υπάρχει πλέον καύσιμη ύλη.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το πλεονέκτημα της νύκτας για την κατάσβεση των πυρκαγιών παραμένει σχεδόν ανεκμετάλλευτο, διότι ο όλος σχεδιασμός στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών είναι οι εναέριες δυνάμεις (αεροπυρόσβεση) και δευτερευόντως οι επίγειες δυνάμεις ενώ κατά την άποψή μου πρέπει να είναι ο αντίθετος, διότι τα αεροπλάνα και ελικόπτερα καθηλώνουν κυρίως το μέτωπο της φωτιάς, που πρέπει άμεσα να σβήνουν και να ελέγξουν οι επίγειες δυνάμεις, διότι το μέτωπο σε λίγο χρόνο (1-2 ώρες) θα ξανά φουντώσει.
Προτάσεις
Κατά την άποψη μου προληπτικά πρέπει:
α) να αυξηθούν οι δαπάνες και τα έργα πρόληψης για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών τόσο στην ύπαιθρο όσο και στα δασικά οικοσυστήματα. Θεωρώ αναγκαία την κατασκευή ομβροδεξαμενών για τα ελικόπτερα (1.000-2.000 τόνους).
β) Η εγκατάλειψη της υπαίθρου και πολλών παραδοσιακών καλλιεργειών (όπως δημητριακά) οδηγούν στην συσσώρευση καύσιμης ύλης. Μπορούν να δοθούν κίνητρα για καλλιέργειες, κυρίως πλησίον ή πέριξ οικισμών, που είναι ανθεκτικές στις πυρκαγιές (αμπέλια, σταφίδες, μηλιές, αχλαδιές κ.λ.π) ανάλογα με την περιοχή και τις υπάρχουσες συνθήκες και καλλιέργειες.
γ) Να δοθούν κίνητρα, για όργωμα ή φρεζάρισμα αγροκτημάτων πριν την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, ώστε να δημιουργηθούν φυσικές αντιπυρικές ζώνες που θα συντελούν στην μείωση της εξάπλωσης της φωτιάς (όργωμα, φρεζάρισμα ελαιώνων και όχι χρήση καταστροφέα που αφήνει καύσιμη και εύφλεκτη ύλη).
δ) Να υπάρχει καλύτερη και αντικειμενικότερη ενημέρωση από τα Μ.Μ.Ε. για τους πολίτες και να σταματήσουν πολλές φορές να παραπληροφορούν τον κόσμο με θέσεις και απόψεις που δεν έχουν καμία επιστημονική βάση (π.χ. χαρακτηρίζοντας δύσβατες και απόκρημνες περιοχές που είναι αδύνατη η αντιμετώπιση πυρκαγιάς, ενώ πρόκειται για εκτάσεις ομαλές με χαμηλή και αραιή βλάστηση που στις περισσότερες φορές η φωτιά είναι έρπουσα, όπως φαίνεται από την εικόνα).
ε) Θεωρώ ότι πλέον πρέπει από τα Δημοτικά Σχολεία πρέπει να υπάρξουν (δημιουργηθούν) μαθήματα ενημέρωσης για τις πυρκαγιές, τους κινδύνους και την αντιμετώπιση αυτών.
Όσον αφορά στην κατάσβεση των πυρκαγιών κατά την άποψη μου πρέπει να δοθεί μεγάλη βαρύτητα στα εξής σημεία:
α) Αλλαγή του σχεδιασμού στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών με βάση τους τρείς στόχους: 1) προστασία ανθρώπων, 2) προστασία ανθρώπινων περιουσιών και 3) προστασία περιβάλλοντος, καθ’ ότι θεωρώ ότι και οι τρείς είναι εξ ίσου σημαντικοί και η μερική αντιμετώπιση του ενός δρά σε βάρος των δύο (2) άλλων.
β) Η χρήση του 112 ω εργαλείο ενημέρωσης και πληροφόρησης των πολιτών για ύπαρξη πυρκαγιάς και προς τα που κατευθύνεται είναι αναγκαία και χρήσιμη για όλου τους πολίτες. Αντιθέτως η εντολή για εκκένωση οικισμών και απομάκρυνση των κατοίκων από τους χώρους δραστηριότητας φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιθυμούμε με αποτέλεσμα να βρίσκονται οι κατοικίες και οι περιουσίες στο έλεος των πυρκαγιών με καταστροφικές συνέπειες. Η απομάκρυνση μη υγιών ατόμων, υπερήλικων και παιδιών, μπορεί να γίνει εξ΄ αρχής στους χώρους που έχουν οργανωθεί από κάθε Δήμο, με εθελοντές και αρμόδιους υπ/λους των Δήμων.
γ) Να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα και δραστηριότητα στις επίγειες δυνάμεις που πρέπει να επεμβαίνουν παντού (χωρίς να περιμένουν τις εναέριες δυνάμεις) και ειδικά όπου ρίχνουν τα αεροπλάνα και να σταματήσει η σπατάλη δυνάμεων και χρήματος, σβήνοντας επί ημέρες τα καντηλάκια μέσα στα καμένα.
δ) Να δοθεί μεγάλη βαρύτητα στις επίγειες δυνάμεις πυρόσβεσης με αύξηση του εποχιακού και μόνιμου προσωπικού καθώς και οχήματα πυρόσβεσης υπαίθρου (UNIMOCπου πηγαίνουν παντού), ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν την πυρκαγιά παντού και όχι περιμένοντας η φωτιά να φτάσει στους δρόμους, λόγο δυσκολίας πρόσβασης των μεγάλων οχημάτων πυρόσβεσης.
Θεώρησα χρέος μου, απέναντι στους ανθρώπους (φίλους και συγγενείς) που θυσιάστηκαν στην καταστροφική πυρκαγιά του 2007, άλλα και στον κάθε Έλληνα φορολογούμενο πολίτη που κάθε καλοκαίρι ζει με την αγωνία μήπως βιώσει ο ίδιος τις εικόνες καταστροφής που επαναλαμβάνονται στην Αττική και σ ’άλλες περιοχές της Ελλάδας, (με σπίτια που καίγονται, περιουσίες και παραγωγικές εγκαταστάσεις να καταστρέφονται, άνθρωποι και ζώα να κινδυνεύουν ή να καίγονται), να εκφράσω δημόσια τις απόψεις μου, μήπως ευαισθητοποιηθούν κάποιοι και αλλάξουν τον σχεδιασμό αντιμετώπισης, πριν είναι αργά.
Οι απόψεις μου βασίζονται στην πολυετή εμπειρία μου, τόσο στην πρόληψη όσο και στην καταστολή των πυρκαγιών, καθώς και στην επιστημονική μου γνώση για τις επιπτώσεις των πυρκαγιών, (στην οικονομία, στο περιβάλλον και την υγεία των ανθρώπων), στοχεύοντας στην ανάδειξη των πραγματικών προβλημάτων και δεδομένων που υπάρχουν και όχι την εικονική πραγματικότητα που συχνά προβάλλουν οι εκάστοτε κυβερνόντες.
Δεν μπορεί να διαθέτουμε το μεγαλύτερο στόλο σε πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα στην Ευρώπη και να παθαίνουμε, τόσο μεγάλες καταστροφές κάθε χρόνο. Είναι πολλά τα εκατομμύρια ευρώ που δαπανώνται κάθε χρόνο για αποζημιώσεις, αποκαταστάσεις καμένων εκτάσεων και αναδασώσεις, χρήματα που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος πολίτης. Οι καταστροφές που βιώνουμε κάθε καλοκαίρι δεν οφείλονται αποκλειστικά στην «ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ», διότι και στο παρελθόν είχαμε ζήσει τις ίδιες ή και χειρότερες κλιματικές συνθήκες (π.χ. περίοδο 1985-1990), όμως οι καταστροφές ήταν λιγότερες παρότι δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα. Φταίνε κατά την άποψη μου και άλλοι παράγοντες που πρέπει να αλλάξουν (πρωτίστως η φιλοσοφία στον τρόπο αντιμετώπισης των πυρκαγιών) και να διορθωθούν προς το καλύτερο, συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία που υπάρχουν επί δεκαετίας και την εμπειρία κάποιων ανθρώπων που έχουν ασχοληθεί με τις πυρκαγιές, ώστε στο μέλλον να αποφύγουμε να ζήσουμε τραγωδίες όπως στην Αρτέμιδα – Ηλείας και Μάτι – Αττικής.
