Ένα σπάνιο, σχεδόν νοσταλγικό θέαμα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τις τελευταίες ημέρες οι φυσιολάτρες της Ηλείας. Οι πρώην λίμνες Μουριάς και Αγουλινίτσας, ύστερα από τις παρατεταμένες και έντονες βροχοπτώσεις του φετινού χειμώνα, επανασχηματίστηκαν, θυμίζοντας εικόνες άλλων εποχών, όταν το υδάτινο στοιχείο κυριαρχούσε στο τοπίο.
Για όσους γοητεύονται από τις εικόνες της φύσης που «ανακτά» τον χώρο της, το φαινόμενο αυτό θα είναι ορατό, εκτός απροόπτου, για περίπου έναν μήνα. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΓΟΕΒ Πηνειού–Αλφειού, Τάκη Παρασκευόπουλο, η εμπειρία των προηγούμενων ετών, δείχνει ότι από τη στιγμή που σταματούν οι βροχοπτώσεις, απαιτείται διάστημα περίπου ενός μήνα ώστε τα αντλιοστάσια να επαναφέρουν την κατάσταση στα γνώριμα επίπεδα.
Τα αντλιοστάσια σε λειτουργία – αλλά όχι στο 100%
Όπως εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος, τα αντλιοστάσια λειτουργούν συνεχώς, όχι όμως ως γνωστόν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους, με την παλαιότητα του εξοπλισμού, να μειώνει επίσης την απόδοση.
«Δουλεύουν τα αντλιοστάσια με τον ρυθμό που δούλευαν, δεν δουλεύουν στο 100% και πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και την παλαιότητα. Υπολογίζουμε, σύμφωνα και με παλαιότερες εμπειρίες, ότι από τη στιγμή που θα σταματήσουν οι βροχοπτώσεις, σε διάρκεια περίπου 20 ημερών με έναν μήνα, η κατάσταση θα επανέλθει στην προηγούμενη εικόνα της», επισημαίνει.
Ειδικότερα, στο Επιτάλιο, το αντλιοστάσιο λειτουργεί περίπου στο 40%, με την πραγματική απόδοση να είναι χαμηλότερη λόγω φθορών, ενώ το αντλιοστάσιο του Καβουρίου, που εξυπηρετεί την πρώην λίμνη Μουριάς, λειτουργεί περίπου στο 50%.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια γνώριμη, επαναλαμβανόμενη πραγματικότητα για την περιοχή, όπου μετά τις έντονες βροχοπτώσεις, παρατηρούμε πλημμυρισμένες αυτές τις εκτάσεις, ακολουθεί η σταδιακή άντληση και τελικά η επαναφορά.
Δύο όψεις του ίδιου τοπίου
Η διαφορά, ωστόσο, ανάμεσα στις δύο πρώην λίμνες είναι ουσιώδης. Οι εκτάσεις της πρώην λίμνης Μουριάς δεν καλλιεργούνται, γεγονός που καθιστά το προσωρινό «γέμισμά» της περισσότερο αισθητικό και περιβαλλοντικό ζήτημα.
Αντίθετα, στην πρώην λίμνη Αγουλινίτσας που οι εκτάσεις καλλιεργούνται, παραγωγοί και κτηνοτρόφοι βλέπουν για ακόμη μία χρονιά τις περιουσίες τους να καλύπτονται από νερό, σε ένα σκηνικό που επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε χειμώνα. Οι ζημιές σε καλλιέργειες και υποδομές είναι σημαντικές, ενώ η καθυστέρηση στην επάνοδο των χωραφιών σε καλλιεργήσιμη κατάσταση πλήττει σε σημαντικό βαθμό τα οικονομικά τους.
Έτσι, την ώρα που κάποιοι φωτογραφίζουν το απρόσμενο υδάτινο τοπίο και μιλούν για «επιστροφή της φύσης», οι άνθρωποι της παραγωγής μετρούν τον χρόνο αντίστροφα για να αποκαλυφθούν ξανά τα χωράφια τους.
Μέχρι τότε, η περιοχή θα συνεχίσει να ζει με τις δύο όψεις της ίδιας πραγματικότητας
Τη ρομαντική εικόνα ενός αναγεννημένου υγροτόπου και την αγωνία των ανθρώπων που εξαρτώνται από τη γη για το εισόδημά τους.
Για τους πρώτους, απομένει ακόμη λίγος χρόνος για να απολαύσουν το «θαύμα». Για τους δεύτερους, κάθε ημέρα που περνά τους φέρνει πιο κοντά στην αποστράγγιση του νερού και στη συνέχιση των καλλιεργειών τους.
