Η συνάντησή μας δεν ήταν προγραμματισμένη. Το γραφείο του στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας είναι πάντοτε ανοιχτό, όπως και η καρδιά του. Ο Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ.κ. Αθανάσιος Β, ένα πρόσωπο οικείο και αγαπητό στην τοπική κοινωνία, μας υποδέχτηκε εγκάρδια και μίλησε για το βαθύτερο νόημα των Αγίων Ημερών, την πορεία της πίστης και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.
«Ευχαριστώ για την αγάπη σας και το γεγονός ότι είστε πάντα δίπλα μας, προβάλλοντας το έργο της Μητροπόλεώς μας», τονίζει και μας καλοδέχεται. «Η Μητρόπολη είναι η «μάνα» και προσπαθεί, όσο μπορεί, να καλύψει τις ανάγκες των ανθρώπων. Η Εκκλησία είναι πάντα δίπλα τους, με όσες δυνάμεις διαθέτει».
Το Πάσχα, η κορυφαία εορτή της Χριστιανοσύνης, αποτελεί διαχρονικά μια περίοδο βαθιάς περισυλλογής, πίστης και ελπίδας. Ειδικά σε περιόδους, όπως αυτή που διανύουμε σήμερα, που χαρακτηρίζεται από έντονες κοινωνικές και προσωπικές προκλήσεις, το μήνυμα της Ανάστασης αποκτά ιδιαίτερη σημασία, φωτίζοντας τον δρόμο προς την αγάπη, την αλληλεγγύη και την αναγέννηση της ανθρώπινης ψυχής.
Ο Σεβασμιότατος, μας καλεί να προσεγγίσουμε το διαχρονικό μήνυμα της Ανάστασης καθώς και τη σημασία του για τον άνθρωπο σήμερα, ο οποίος καλείται να βρει νόημα, δύναμη και ελπίδα μέσα από την πίστη.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, αναφέρεται με σεβασμό στους προκατόχους του, τους μακαριστούς Μητροπολίτες Αθανάσιο και Γερμανό. «Έζησα δίπλα τους και πήρα πολύτιμα διδάγματα. Ήταν άνθρωποι εξωστρεφείς, κοντά στον κόσμο, ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές, όπως ο σεισμός του 1993 και οι πυρκαγιές του 2007. Από αυτούς έμαθα και πήρα τα πρώτα διδάγματα του πώς πρέπει να είμαστε κοντά στον άνθρωπο… Γιατί ο άνθρωπος, ακόμη και να μην έχει ανάγκη, χρειάζεται την παρουσία του κληρικού, ενός πνευματικού «πατέρα» για να τον τονώσει, να τον ενισχύσει και να τον βοηθήσει… Χρειάζεται στήριξη, ενίσχυση, λόγο παρηγορητικό».
Τι σηματοδοτεί για τον ίδιο, το μήνυμα της Ανάστασης; «Η Ανάσταση του Κυρίου σηματοδοτεί σε όλους μας την αισιοδοξία. Το νόημα της Εκκλησίας είναι, ο άνθρωπος να αισθάνεται αναστημένος εν ζωή. Απαλλαγμένος από την αμαρτία, τη μιζέρια και τις δυσκολίες. Αυτό είναι το ουσιαστικό μήνυμα και αυτό προσπαθούμε να μεταδώσουμε στους ανθρώπους: να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό, που όταν του “χτυπάμε” την πόρτα, μας ακούει».
Παρά τις δυσκολίες της εποχής, όπως σημειώνει, η πίστη παραμένει σταθερή: «Η εμπιστοσύνη του ανθρώπου προς τον Θεό δεν κλονίζεται. Κλονίζεται, όμως, η εμπιστοσύνη προς τους ανθρώπους, όταν υπάρχει ανακολουθία λόγου και έργων».
Η Μεγάλη Εβδομάδα η κορύφωση της πίστης και οι νέοι
Η αναφορά του στη Μεγάλη Εβδομάδα αποτυπώνει το πνευματικό της βάθος: «Είναι η σπουδαιότερη περίοδος της Εκκλησίας, η κορύφωση της πνευματικής ζωής, γιατί μέσα από τον Θάνατο έρχεται η Ανάσταση. Χωρίς δοκιμασίες δεν φτάνουμε στη χαρά. Οι ύμνοι της Εκκλησίας μας, αποκαλύπτουν την ψυχή του ανθρώπου και την πορεία του από το σκοτάδι στο φως».
Σε μια εποχή γεμάτη αβεβαιότητα και ανασφάλεια, όπως μας λέει παρακάτω ο Σεβασμιότατος, το μήνυμα του Πάσχα αποκτά ιδιαίτερη σημασία: «Το μήνυμα του Πάσχα θα μας δώσει ελπίδα όταν πραγματικά συμπορευτούμε με τον Χριστό. Όταν κρατήσουμε στην καρδιά μας τα λόγια Του: “Δεῦτε πρός με πάντες…” και “Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή”. Αν ζούμε με αυτά, δεν θα μας φοβίζουν όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η πραγματική Ανάσταση έρχεται όταν έχουμε στην καρδιά μας τον Χριστό».
Ιδιαίτερη μνεία κάνει στους νέους: «Αφού ξεπεράσαμε τις δυσκολίες της πανδημίας, βλέπω πολλούς νέους κοντά στην Εκκλησία και αυτό με χαροποιεί. Οι νέοι δεν χάνονται. Έλεγε ο Μακαριστός Αθανάσιος, «μία Μεγάλη Εβδομάδα να μείνει, αυτή είναι αρκετή για να δώσει το μήνυμα της ζωής στους ανθρώπους». Αυτές τις Άγιες Ημέρες βλέπουμε ανθρώπους όλων των ηλικιών. Έρχονται γιατί πιστεύουν. Έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό και εναποθέτουν την ύπαρξή τους σε Εκείνον. Και ο Θεός δεν μας εξαπατά. Ό,τι είπε το έκανε. Από εμάς εξαρτάται αν θα συνεχίσει να μας βοηθά και να ικανοποιεί τα αιτήματά μας…»
Ωστόσο, δεν κρύβει τον προβληματισμό του: «Με θλίβει όταν βλέπω από μερίδα νέων να λείπει το αγωνιστικό πνεύμα. Επαναπαύονται και δεν δημιουργούν. Δεν κάνουν οικογένεια και όλο αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος που μας «μικραίνει». Αν προχωρήσουμε με αυτή τη νοοτροπία δυστυχώς θα αντιμετωπίσουμε μεγάλο κοινωνικό και δημογραφικό πρόβλημα. Δεν δημιουργούμε έτσι προϋποθέσεις ώστε η κοινωνία να ανέβει ψηλότερα, να αναβαθμιστεί. Και θέλω να σταθώ σε κάτι που με θλίβει πολύ. Πρέπει να προσπαθήσουν οι νέοι μας να μην διαλύουν τις οικογένειες. Το διαζύγιο είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μια οικογένεια, και να τραυματίσει την ψυχή των παιδιών μας. Έχουμε πολλές τέτοιες περιπτώσεις που τα παιδιά είναι μελαγχολικά μετά από ένα διαζύγιο των γονέων. Αλλά, αν δεν γίνεται διαφορετικά και τελικά το ζευγάρι φτάσει στο διαζύγιο, ας μην διαβάλλει ο ένας γονέας τον άλλον και το παιδί να είναι στη μέση. Όταν το παιδί δεν βρίσκει στήριγμα στην οικογένεια ο κίνδυνος είναι μεγάλος για το ίδιο».
Η κουβέντα μας κλείνει όπως ξεκίνησε: απλά και ανθρώπινα. Με μια ευχή που συνοψίζει το πνεύμα των ημερών: «Εύχομαι σε όλους να περάσουμε τις Άγιες Ημέρες με χαρά, εξωστρέφεια και αγάπη. Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον και να κάνουμε πράξη τα λόγια του Χριστού. Να γίνουμε πρότυπα αγάπης, πίστης, ταπείνωσης και συνέπειας. Μόνο τότε μπορούμε να λεγόμαστε πραγματικοί συνοδοιπόροι Του».
