Του Θέμη Μαντά
Έφυγε από τη ζωή σήμερα, σε ηλικία 74 ετών, ο συμπολίτης Αριστείδης Κουτσογιαννόπουλος, αφυπηρετήσας υπάλληλος της Νομαρχίας Ηλείας, ο οποίος έγινε γνωστός στην κοινωνία του Πύργου το καλοκαίρι του 1973, παίζοντας ποδόσφαιρο με την ομάδα του Πανηλειακού.
Ο αείμνηστος Άρης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λάππα. Από μικρός έδειξε το ταλέντο του και φόρεσε τη φανέλα της ομάδας του Ατρομήτου της πόλης του. Σε νεαρή ηλικία, 21 ετών, το Δ.Σ. της ομάδας του Πανηλειακού τον έφερε στον Πύργο, επί προεδρίας Φάφα, με Γενικό Αρχηγό τον Λεωνίδα Δημουλιά και μέλη, μεταξύ των οποίων και ο Φάνης Παπαδόπουλος, που έντυσαν με «ερυθρόλευκα» και τους: Ασημακόπουλο (Π.Σ. Καλαμάτα), Στεφανίδη (Ιωνικός), Παναγόπουλο (Π.Σ. Καλαμάτα), Λαμπρόπουλο (Πάμισος Μεσσήνης), Αργυράκη (Α.Ο. Ποντίων), Μαμάκη (Ο.Φ.Η.), Πασσιόπουλο (Α.Ε. Μεσολογγίου/Αστέρας Αμαλιάδας).
Η πρώτη χρονιά
Ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος συνάντησε στην ομάδα του Πανηλειακού τους Πυργιώτες: Ψημμένο, Προβατά, Ζώη Γιαννακόπουλο, Κλάδη, Τερκελέκη, Φλοκιώτη, Σαρακίνη, αλλά και τους: Ράπτη, Παπαθεοφάνο, Λιάρο, Ζαρταμόπουλο, Φιλόπουλο κ.ά.
Η πρώτη του χρονιά στην ομάδα ήταν η τελευταία χρονιά της δικτατορίας στην Ελλάδα, ωστόσο, ο Κουτσογιαννόπουλος ένιωσε τη δύναμη των φιλάθλων του Πύργου από την πρώτη στιγμή και σκόραρε απ’ τα πρώτα φιλικά παιχνίδια: με τον Α.Ο. Παλατίου, με τη δυνατή ομάδα της ΣΕΤΤΗΛ, με το Α.Π.Σ. Πάτραι, με την Π.Σ. Καλαμάτα, με τον Πανιώνιο και με τον Μεσσηνιακό στο 7-0. Οι φίλαθλοι, λόγω των αποτελεσμάτων των φιλικών παιχνιδιών, είχαν ενθουσιαστεί. Οι κάτοικοι της ανατολικής πλευράς, οι Χαλκιατίσσιοι, ζήτησαν να εξυπηρετούνται με αστική συγκοινωνία την Κυριακή το μεσημέρι, με δρομολόγια από τις εργατικές κατοικίες μέχρι το στάδιο. Οι φίλαθλοι από το Ροφιά, τις εργατικές κατοικίες και τα Χαλκιάτικα περπατούσαν οκτώ χιλιόμετρα για να δουν εκείνη την ομάδα.
Την πρώτη 13άδα της περιόδου 1973-1974 συνέθεσαν οι: Στεφανίδης, Λαμπρόπουλος, Προβατάς, Αργυράκης, Παπαθεοφάνους, Κλάδης (65΄ Ψημμένος), Παναγόπουλος, Ράπτης, Κουτσογιαννόπουλος, Πασσιόπουλος (56΄ Χαμουρίδης) και Ασημακόπουλος. Η πρώτη χρονιά του Άρη Κουτσογιαννόπουλου, με προπονητή τον Δημήτρη Δημητριάδη στη Β΄ Εθνική, ήταν άκρως επιτυχημένη, με 36 συμμετοχές και 2 γκολ, απέναντι σε ομάδες όπως: ΠΑΣ Γιάννενα, Κόρινθος, Ηλυσιακός, ΟΦΗ, Παναιτωλικός, Ρόδος, Παναρκαδικός κ.λπ.
Η επόμενη χρονιά δεν ήταν ανάλογη, αφού ο Πανηλειακός υποβιβάστηκε στο τοπικό. Ήταν η περίοδος 1974-75, με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την πτώση της χούντας. Οι εργασίες στο Στάδιο είχαν σταματήσει, το Πρωτοδικείο διόρισε Δ.Σ. στην ομάδα, η οποία στο τέλος υποβιβάστηκε από τη Β΄ Εθνική των 20 ομάδων. Ο αείμνηστος Άρης Κουτσογιαννόπουλος έπαιξε σε 40 παιχνίδια εκείνη τη χρονιά, μαζί με τα ματς του Κυπέλλου, και σημείωσε ένα γκολ. (Προπονητής Δεληγιώργης.)
Την περίοδο 1975-1976 ο Πανηλειακός επανήλθε από το τοπικό στη Β΄ Εθνική, με τον μεταστάντα να σκοράρει και να παίζει σ’ όλα τα ματς πρωταθλήματος και μπαράζ ανόδου, με προπονητές τους Πατρώνη, Θεοχαρόπουλο και Μπάμπη Δρόσο.
Την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο, 1976-1977, ο Πανηλειακός αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική, αλλά υποβιβάστηκε ξανά. Ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος είχε πετύχει 13 γκολ και είχε παίξει σε 37 παιχνίδια, αλλά οι διακρίσεις του δεν ήταν αρκετές να κρατήσουν την ομάδα του Πύργου στην κατηγορία. Ωστόσο, ήχησαν οι μετεγγραφικές σειρήνες λόγω της απόδοσής του.
Για μετεγγραφή
Ο Παναιτωλικός και η Παναχαϊκή ζήτησαν τη μετεγγραφή του Άρη Κουτσογιαννόπουλου. Ο Παναιτωλικός πρόσφερε 600.000 δραχμές στην ομάδα και 200.000 στον παίκτη, που αγωνιζόταν με μεγάλη επιτυχία στον Πανηλειακό. Ο αείμνηστος Κουτσογιαννόπουλος, που είχε έρθει από το Λάππα, παρακάλεσε να φύγει και δήλωσε: «Με τα χρήματα που θα πάρει ο σύλλογος θα φέρει πέντε παίκτες, θέλω να κοιτάξω το μέλλον μου, ο Πανηλειακός δε θα χάσει από τη μετεγγραφή μου». Ο Κουτσογιαννόπουλος φαινόταν ότι μπορούσε να παίξει παραπάνω κατηγορίες, είχε φιλοδοξίες. Η μοίρα τον κράτησε «παντοτινά» στον Πανηλειακό. Οι φίλαθλοι, ωστόσο, συνέχισαν ν’ απολαμβάνουν το ταλέντο του, αλλά ο ίδιος δεν εκπλήρωσε τη φιλοδοξία του να παίξει στην Α΄ Εθνική.
Συνέχισε στον Πανηλειακό
Με νέο πρόεδρο τον αείμνηστο Γιώργο Τζέμο, προπονητή τον Νίκο Κουτσογιάννη και γυμναστή τον Νίκο Μοσχόπουλο, την περίοδο 1977-78, ο Κουτσογιαννόπουλος είδε άλλη μια χρονιά αλλαγές διοικήσεων και προπονητών. Η ομάδα τερμάτισε 4η στην τελική βαθμολογία των 20 ομάδων (2ος όμιλος), με κόουτς τον Κώστα Νεστορίδη. Ο ίδιος είχε 35 συμμετοχές και 17 γκολ στο πρωτάθλημα, έχοντας μπροστά του μόνο τον Ψημμένο, που είχε πετύχει 24 γκολ στο πρωτάθλημα και 9 στο Κύπελλο.
Την περίοδο 1978-1979 ήταν η πρώτη χρονιά που κάποιοι μίλησαν για συνεργασία Πανηλειακού και Θύελλας Πύργου, επειδή η ομάδα του Καταραχίου είχε μόνο Πυργιωτόπουλα και καλούς παίκτες, ενώ ο Πανηλειακός είχε κυρίως λεγεωνάριους. Ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος είχε μιλήσει για την αναγκαιότητα ντόπιων παικτών και ο Ψημμένος είχε δημοσιεύσει επιστολή, υπερθεματίζοντας. Ο Κουτσογιαννόπουλος έγινε μάρτυρας και του τρομερού εμφύλιου μεταξύ Πανηλειακού και Θύελλας Πύργου, 2-1, τότε που υπέστη σοβαρό τραυματισμό την 1η Οκτωβρίου του 1978. Ωστόσο, ο μεταστάς έζησε το πάθος και την αγάπη του κόσμου, αλλά και την κριτική, αρκετές φορές άδικη και χωρίς επιχειρήματα. Κι εκείνη τη χρονιά είχε δει αλλαγές στο Δ.Σ., αλλά η ομάδα ήταν σταθερά ψηλά στη βαθμολογία και τερμάτισε 5η στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Ο ίδιος είχε παίξει σε 34 παιχνίδια, έχοντας μπροστά του: Πυλαρινό, Ψημμένο και Κώστα Κωνσταντόπουλο. Στα γκολ ήταν πάντα στους κανονιέρηδες. Είχε πετύχει 21 γκολ, όσα και ο Ψημμένος, αλλά ο Χρήστος είχε πετύχει και 3 γκολ στο Κύπελλο.
Υψηλές αποδόσεις
Ο Κουτσογιαννόπουλος, την περίοδο 1979-1980, έκλεινε 7 χρόνια στην ομάδα συνεχούς προσφοράς. Είχε ζήσει προέδρους, συμπαίκτες και την κοινωνία του Πύργου. Το 1980 θα έπαιζε υπό την προεδρία του γιατρού Γιάννη Μπράμου, απόλαυσε και την έκδοση των «Ηλειακών Σπορ», μιας καθαρά τοπικής αθλητικής εφημερίδας. Έζησε το διεθνές παιχνίδι με τη ρουμανική Argeș Pitești και τον διεθνούς φήμης παίκτη Ντομπρίν. Εκείνη τη χρονιά ο Κουτσογιαννόπουλος πέτυχε 3 γκολ στο πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής και συμμετείχε σε 15 παιχνίδια.
Ο γάμος
Ο Κουτσογιαννόπουλος έπαιζε συνεχώς από το 1973 στην ομάδα. Την περίοδο 1980-1981, ο Πανηλειακός θα έπαιζε στο τοπικό λόγω των αναδιαρθρώσεων. Πλέον είχε γίνει Πυργιώτης και, στις 8 Νοεμβρίου 1980, παντρεύτηκε τη συναδέλφισσά του στη Νομαρχία Ηλείας, κ. Ιωάννα Παναγοπούλου, με την οποία απέκτησαν την επόμενη χρονιά τον πρώτο γιο τους, τον Γιώργο, που έπαιξε ποδόσφαιρο σε αρκετές ομάδες της Ηλείας, και το 1994 τον έτερο γιο τους, τον Δημήτρη.
Την περίοδο εκείνη (80/81) θα αγωνιζόταν υπό την προεδρία Μαρίνη Ντοά και με Γενικό Αρχηγό τον Γ. Χρονόπουλο. Επειδή στην ομάδα έπαιζαν μόνο Πυργιώτες, δεν υπήρξε την πρώτη χρονιά των αλλαγών μεγάλη συνοχή και εμπειρία. Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα παρέμεινε στην Εθνική Ερασιτεχνική, ξεκινώντας από την 1η Μαρτίου 1981 και μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου έκανε μεγάλο αγώνα για να παραμείνει. Έχανε δύσκολα μακριά απ’ τον Πύργο, αποσπούσε ισοπαλίες και πότε-πότε σημείωνε και καμιά νίκη. Όταν χρειάστηκε το κάτι παραπάνω για τη σωτηρία, ο εκλιπών έκανε την αρχή με την Κέρκυρα 5-1, με χατ-τρικ και γκολ των Ζώη Γιαννακόπουλου και Θανάση Μουγγού.
Και ο διορισμός
Ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος, με δημόσια δήλωση (Τετάρτη 20-5-1981, εφημερίδα «Πατρίς»), ευχαρίστησε το Δ.Σ. και τον Ντοά, που είχαν πετύχει τον διορισμό του. Ο παίκτης είχε προσφέρει, θα μπορούσε άλλωστε να παίξει και στην Α΄ Εθνική, αφού τον είχαν ζητήσει ομάδες μεγάλων κατηγοριών.
Η ομάδα τού είχε στερήσει το ποδοσφαιρικό του μέλλον, ωστόσο τον αποκατέστησε επαγγελματικά. Ο Κουτσογιαννόπουλος υποσχέθηκε ότι θα φαινόταν αντάξιος της κίνησης που είχε κάνει η διοίκηση. Τον Μάιο οι Πυργιώτες ολοκλήρωσαν την προσπάθεια για την παραμονή τους στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία και κυνήγησαν τη διάκριση στο Κύπελλο Ερασιτεχνών, φτάνοντας στον τελικό, με αντίπαλο την Αναγέννηση Καρδίτσας, που είχε ανέβει στη Β΄ Εθνική. Ηττήθηκαν με 1-0 στο γήπεδο του Ταύρου.
Ο μεταστάς είχε πραγματοποιήσει ένα καταπληκτικό παιχνίδι. Ωστόσο, τα δοκάρια είχαν σταματήσει προσπάθειες των Μουγγού και Τερκελέκη. Ο Γιάννης Κυράστας, που είχε παρακολουθήσει εκείνο το παιχνίδι, θυμήθηκε την προσπάθεια του Κουτσογιαννόπουλου όταν είχε έρθει προπονητής στον Πανηλειακό και είχε πλέξει εγκώμιό του. Εκείνη τη χρονιά, ο Κουτσογιαννόπουλος είχε 28 συμμετοχές, 7 γκολ και είχε παίξει με συμπαίκτες 22 παιδιά από τον Πύργο και την Ηλεία. Ο Πανηλειακός ήταν 8ος στη βαθμολογία των 22 ομάδων, με προπονητή τον Λουκανίδη. Είχε γίνει αρχή με Πυργιωτόπουλα.
Η άνοδος το 1981-1982
Ο Μαρίνης Ντοάς, ως πρόεδρος του Πανηλειακού, στόχευε την άνοδο στη Β΄ Εθνική και, μετά τον Λουκανίδη, προπονητής ανέλαβε ο Θεοχαρόπουλος. Στα Αθίκια ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος πέτυχε το 0-2, νικητήριο γκολ, και στερέωσε στην 1η θέση του βαθμολογικού πίνακα τον Πανηλειακό, που ανέβηκε στη Β΄ Εθνική λίγες βδομάδες αργότερα.Ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος είχε σκοράρει σε 15 παιχνίδια και είχε παίξει σε 27 παιχνίδια μαζί με το Κύπελλο. Ήταν πρώτος σε συμμετοχές, μαζί με Τερκελέκη και Δημόπουλο Νίκο.
Φινάλε καριέρας
Την επόμενη περίοδο, καίτοι συμμετείχε στην προετοιμασία, δεν αγωνίστηκε. Σε ηλικία 30 ετών, οι παλαιότεροι τραυματισμοί και οι οικογενειακές υποχρεώσεις τον ανάγκασαν να αποσυρθεί, αφού και οι διοικήσεις στερούνταν τεχνογνωσίας και πίστευαν λανθασμένα ότι στα 30 τους χρόια ένας παίκτης είχε ολοκληρώσει τον ποδοσφαιρικό του κύκλο. Στη συνέχεια, ο Κουτσογιαννόπουλος προσέφερε τις υπηρεσίες του σε ομάδες κοινοτήτων και ως προπονητής.
Ως άνθρωπος
Ο Άρης Κουτσογιαννόπουλος υπήρξε χαμηλών τόνων, ευγενής, άριστος οικογενειάρχης και αγαπήθηκε από τους ανθρώπους της πόλης για την προσφορά του στην ομάδα και στην κοινωνία.
Ευτύχησε να δει τα παιδιά του παντρεμένα, τις νύφες του, Παναγιώτα και Μαγδαληνή, αλλά και τα εγγόνια του, Ιωάννα και Αναστασία. Δημιούργησε την ιστορία του εδώ για περισσότερο από μισό αιώνα, χάρηκε την οικογένειά του και εδώ άφησε την τελευταία του πνοή, κουρασμένος από τα προβλήματα υγείας που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια. Έζησε στον Πύργο, αγάπησε τον Πύργο και αγαπήθηκε από τον Πύργο. Η διαδρομή του πέρασε και μέσα από τα γήπεδα με πολύ χειροκρότημα. Η φανέλα του Πανηλειακού θα συνοδεύσει τον Άρη και η μνήμη του και η ιστορία του θα συνεχίσει, στις αναμνήσεις των συμπαικτών του, των φιλάθλων που τον είδαν να αγωνίζεται, στην οικογένειά του και σε όλους εκείνους/εκείνες που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν.
Η ψυχή του ας πορευτεί ειρηνικά και ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει, η Πυργιώτικη γη, μετά τις 10:30, όπου έχει προγραμματιστεί η νεκρώσιμη ακολουθία, που θα γίνει στο Α΄ Νεκροταφείο.
Καλό ταξίδι, Άρη, στη γειτονιά των Αγγέλων.
Με τον Πανηλειακό στην Κέρκυρα.
Περίοδος 1981-1982, με συμπαίκτες του στον Πανηλειακό: (από αριστερά) όρθιοι: Κωσταριάς - Μαρασίδης - Ζαφειράκης - Δημόπουλος - Παλαμάρας. Κάτω, από αριστερά: Νικολόπουλος - Μουγγός - ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ - Κουρκουμέλης - Τεκερλέκης - Μυλωνάς.
