«Όποιος κινείται πρώτος κερδίζει». Με αυτή τη φράση, ο Αντιπρόεδρος του Ομίλου Aldemar, Αλέξανδρος Αγγελόπουλος περιγράφει τη δυναμική που διαμορφώνεται στον τουριστικό χάρτη της Δυτικής Ελλάδας, προειδοποιώντας ότι η Πάτρα μπορεί να εξελιχθεί σε ισχυρό ανταγωνιστή του Κατακόλου στον τομέα της κρουαζιέρας. Σε μια παρέμβαση με σαφείς αιχμές, υπογραμμίζει ότι η ελεύθερη οικονομία δεν περιμένει και ότι οι προορισμοί που δεν αξιοποιούν εγκαίρως τις δυνατότητές τους κινδυνεύουν να χάσουν σημαντικές ευκαιρίες.
Η συζήτησή μας με τον κ. Αγγελόπουλο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της ενημερωτικής ημερίδας που διοργάνωσε το Πράσινο Ταμείο στο Aldemar.
Στη συνέντευξή του στο ilialive.gr, ο ίδιος μιλά για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ξενοδοχειακός κλάδος, τις προοπτικές της Ηλείας και τον καθοριστικό ρόλο των υποδομών, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον αυτοκινητόδρομο Πατρών-Πύργου και το αεροδρόμιο του Αράξου, καθώς και στη δυνατότητα της περιοχής να προσελκύσει νέες επενδύσεις.
Αναφέρει για την Ηλεία ότι διαθέτει σημαντικές δυνατότητες, όμως για να τις αξιοποιήσει χρειάζεται εξωστρέφεια, συντονισμός και αποφάσεις που θα διαμορφώσουν εγκαίρως το αναπτυξιακό της μέλλον. Θέτει το ζήτημα της συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων, αυτοδιοίκησης και τοπικής παραγωγής, υποστηρίζοντας ότι ο τουρισμός δεν αποτελεί μια μεμονωμένη δραστηριότητα, αλλά έναν κρίσιμο κρίκο που μπορεί να ενισχύσει συνολικά την οικονομία και την κοινωνία της Ηλείας.
Κύριε Αγγελόπουλε, η φετινή τουριστική περίοδος εξελίχθηκε σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό διεθνές περιβάλλον, λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων, της ενεργειακής κρίσης και του αυξημένου λειτουργικού κόστους. Πώς αποτιμάτε την πορεία του ελληνικού ξενοδοχειακού κλάδου και, ειδικότερα, της Ηλείας;
Ήταν πράγματι μια δύσκολη χρονιά, καθώς οι προκλήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη και δημιουργούσαν ένα σύνθετο πρόβλημα, το οποίο δεν έχει ακόμη επιλυθεί πλήρως.
Βρισκόμαστε ουσιαστικά στην τρίτη συνεχόμενη χρονιά ακρίβειας. Όπως είναι δύσκολο για ένα νοικοκυριό να ανταποκριθεί στο αυξημένο κόστος της ενέργειας και των βασικών αγαθών, το ίδιο συμβαίνει και με τις επιχειρήσεις. Οι ξενοδοχειακές μονάδες έχουν αυξημένες ανάγκες σε ενέργεια και πρώτες ύλες, ενώ επιβαρύνονται και από το αυξημένο εργασιακό κόστος. Οι αποδοχές των εργαζομένων έχουν αυξηθεί, κάτι που είναι δικαιολογημένο και δίκαιο από τη δική τους πλευρά, ωστόσο το συνολικό κόστος απασχόλησης επιβαρύνεται και από τις εισφορές και τις λοιπές κρατήσεις. Χρειάζεται, επομένως, ένα πλαίσιο που να στηρίζει ουσιαστικότερα την επιχειρηματικότητα και όχι ενδεχομένως μόνο τα δημόσια έσοδα.
Σε αυτό το περιβάλλον προστέθηκαν οι δύο πολεμικές συγκρούσεις, οι ενεργειακές αναταράξεις που τις συνόδευσαν και η περιορισμένη αγοραστική δυνατότητα του μέσου Ευρωπαίου, ο οποίος καλείται να ανταποκριθεί στις αυξημένες τιμές των τουριστικών υπηρεσιών.
Όπως γίνεται αντιληπτό, αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ αόριστον. Κάποια στιγμή πρέπει να δοθούν οριστικές λύσεις, ιδίως αν αναλογιστούμε τη σημασία του τουρισμού για την ελληνική οικονομία. Και δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι ο τουρισμός δεν αποτελεί παραγωγικό κλάδο.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η Aldemar κατέγραψε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ρεκόρ-Αν και θα έλεγα ότι η Ηλεία έκανε τρίτη χρονιά ρεκόρ. Αυτό, βέβαια, δεν έγινε χωρίς σημαντική προσπάθεια και χωρίς να στηρίξουμε ένα ολόκληρο οικοσύστημα φιλοξενίας, το οποίο περιλαμβάνει τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, το αεροδρόμιο, τους οδικούς άξονες και τις υπόλοιπες υποδομές της περιοχής.
Είμαστε ικανοποιημένοι από την πορεία μας. Δεν θεωρώ, μάλιστα, ότι η θετική αυτή δυναμική θα σταματήσει το 2026. Εκτιμώ ότι και το 2027 μπορεί να κινηθεί σε αντίστοιχα επίπεδα. Η ενδοχώρα παίρνει το αίμα της πίσω από την νησιωτική χώρα όχι επειδή το επιλέγει ένας επιχειρηματίας, αλλά επειδή παραμένει γνήσια και αυθεντική.
Η Ηλεία έχει μέλλον. Χρειάζεται, όμως να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, περισσότερη εξωστρέφεια και διαφορετική αντίληψη για τις πραγματικές δυνατότητες της περιοχής. Διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία, για κάποιον λόγο, δεν έχουν ακόμη γίνει κοινή συνείδηση στην τοπική κοινωνία.
Η Ηλεία διαθέτει σημαντικά τουριστικά πλεονεκτήματα, αλλά η περαιτέρω ανάπτυξή της προϋποθέτει κατάλληλες υποδομές και σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον. Ποιες επενδύσεις θεωρείτε καθοριστικές για την επόμενη ημέρα του τουρισμού στην περιοχή;
Καταρχάς, ο νέος αυτοκινητόδρομος Πατρών - Πύργου αλλάζει σημαντικά τα δεδομένα για την περιοχή. Θα ήθελα να αναγνωρίσω το έργο του υπουργού Χρήστου Δήμα. Όχι ότι δεν υπήρξαν άξιοι υπουργοί σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά για κάποιο λόγο κανένας δεν κατάφερε να τελειώσει το έργο. Αυτός τα κατάφερε.
Παράλληλα, το αεροδρόμιο της Καλαμάτας, μετά την ιδιωτικοποίησή του, αποκτά τη δυνατότητα να λειτουργήσει σε ένα πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον και με διεθνή προσανατολισμό. Εξελίξεις αναμένονται και για τα 22 περιφερειακά αεροδρόμια που περιλαμβάνονται στον σχετικό διαγωνισμό, μεταξύ των οποίων και ο Άραξος. Θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να συμμετέχουν στο κόστος του Αράξου κι άλλοι εκτός από εμάς που σηκώνουμε τη μερίδα του λέοντος. Δεν θεωρώ φυσιολογικό να επωμίζονται οι επιχειρηματίες τέτοιου ύψους δαπάνες, ούτε να μην υπάρχει ένα βιώσιμο μοντέλο χρηματοδότησης αυτών των υποδομών.
Αν συνυπολογίσουμε τον Άραξο, το αεροδρόμιο της Καλαμάτας, το λιμάνι του Κατακόλου και το λιμάνι της Πάτρας, αντιλαμβανόμαστε ότι η ευρύτερη περιοχή διαθέτει σημαντικές πύλες εισόδου και εξόδου. Το λιμάνι της Πάτρας, ειδικότερα, αποτελεί σημείο αναφοράς για το κέντρο της Ευρώπης, χωρίς μέχρι σήμερα να αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές του.
Επιπλέον, η Πελοπόννησος παρουσιάζει αυξημένο ενδιαφέρον ως προορισμός για την αγορά κατοικίας από Ευρωπαίους. Διαμορφώνεται, επομένως, μια νέα προοπτική, την οποία πρέπει να αξιολογήσουμε με προσοχή.
Δεν χρειάζονται βιαστικές κινήσεις. Πρέπει να λάβουμε υπόψη τόσο τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος της Ευρώπης όσο και τις δυνατότητες να δημιουργήσουμε ένα ευρύτερο τουριστικό προϊόν. Ένα προϊόν που δεν θα προσελκύει απλώς επισκέπτες για λίγες ημέρες, αλλά θα ενθαρρύνει και ανθρώπους να επενδύσουν στην περιοχή, να αποκτήσουν κατοικία και να διατηρήσουν μακροχρόνιους δεσμούς με αυτήν.
Για να επιτευχθεί αυτό, οι δυνάμεις της περιοχής πρέπει να κινηθούν συντονισμένα. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε αν ο καθένας ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το δικό του συμφέρον, αντί να επιδιώκουμε μια συνολική ανάπτυξη που θα ωφελεί όλους.
Έχετε επισημάνει ότι η ανάπτυξη της κρουαζιέρας στο λιμάνι της Πάτρας μπορεί να δημιουργήσει ανταγωνισμό για το Κατάκολο. Πόσο υπαρκτός είναι αυτός ο κίνδυνος και ποιες θα μπορούσαν να είναι οι συνέπειες για την Ηλεία;
Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Όποιος κινηθεί πρώτος και αξιοποιήσει καλύτερα τις δυνατότητές του, έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει. Κατά την άποψή μου, η κρουαζιέρα στο Κατάκολο απειλείται από την προοπτική ανάπτυξης του λιμανιού της Πάτρας.
Πρόκειται για μια εκτίμηση που διατυπώνω ως άνθρωπος που γνωρίζει το αντικείμενο και την οποία έχω εκφράσει επανειλημμένα δημόσια. Η δική μου ευθύνη σταματά στο να πω την άποψή μου. η ευθύνη των αρμοδίων θα κριθεί στο αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα δεν ευνοεί…
Πρέπει να αναρωτηθούμε αν έχει νόημα να διατηρούμε ένα μοντέλο που αποδίδει περιορισμένα οφέλη, όταν υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα διαφορετικό, πολύ πιο αποδοτικό μοντέλο σε μια άλλη περιοχή.
Η οικονομία είναι ελεύθερη, λειτουργεί με όρους βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας. Μια επιχείρηση θα επιλέξει τον προορισμό που της προσφέρει τις καλύτερες προοπτικές. Κανείς δεν θα δρομολογήσει ένα αεροπλάνο στον Άραξο, για παράδειγμα, αν θεωρεί ότι η συγκεκριμένη επιλογή θα του προκαλέσει ζημίες.
Σε πολλές περιοχές της χώρας, οι αεροπορικές συνδέσεις υποστηρίζονται οικονομικά, ώστε να καταστούν βιώσιμες. Το όφελος, όμως, δεν περιορίζεται στην αεροπορική εταιρεία. Η περιοχή προσελκύει επισκέπτες και η δαπάνη τους διαχέεται στην ευρύτερη οικονομία.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο τουρισμός έχει σημαντική πολλαπλασιαστική επίδραση. Για κάθε ευρώ που κατευθύνεται άμεσα στις επιχειρήσεις φιλοξενίας και μεταφορών, εκτιμάται ότι άλλα δύο ευρώ διοχετεύονται σε άλλους κλάδους της οικονομίας. Το τουριστικό προϊόν δεν είναι αυτοτελές· αποτελείται από πολλές αλληλένδετες δραστηριότητες.
Πώς και κατά πόσο εκτιμάτε ότι θα αλλάξουν τα δεδομένα με την ιδιωτικοποίηση του λιμένα Κατακόλου και τη διαχείριση της κρουαζιέρας από ιδιώτη;
Η ιδιωτικοποίηση μπορεί να συνδέσει τη λειτουργία του λιμανιού με ένα σαφέστερο επιχειρηματικό σχέδιο, στο οποίο η ανάπτυξη της κρουαζιέρας θα συνδέεται με την οικονομική βιωσιμότητα και την κερδοφορία του φορέα που θα αναλάβει τη διαχείρισή του. Εφόσον η συμφωνία διαμορφωθεί με συμφέροντες όρους για την τοπική κοινωνία, μπορεί να δημιουργηθεί οικονομικό όφελος μέσω τελών, επενδύσεων και της ευρύτερης δραστηριότητας που θα αναπτυχθεί γύρω από το λιμάνι.
Η λογική είναι απλή: αντί να παραμένει μια υποδομή χωρίς την απαιτούμενη αναπτυξιακή δυναμική, μπορεί να αξιοποιηθεί μέσα από ένα μακροπρόθεσμο μοντέλο διαχείρισης, το οποίο θα δημιουργεί έσοδα και θα ενισχύει την τοπική οικονομία.
Το ζητούμενο δεν είναι η ιδιωτικοποίηση ως αυτοσκοπός. Είναι να αποκτήσει το λιμάνι μια βιώσιμη προοπτική, με απτά οφέλη για την περιοχή.
Ποιες παραλείψεις των προηγούμενων ετών θεωρείτε ότι έχουν οδηγήσει στο σημερινό ανταγωνιστικό μειονέκτημα του Κατακόλου έναντι της Πάτρας;
Η Πάτρα διαθέτει ένα λιμάνι με σημαντικές δυνατότητες, ενώ η ευρύτερη περιοχή έχει και το πλεονέκτημα των οδικών συνδέσεων που βελτιώνονται. Η ανάπτυξη της κρουαζιέρας μπορεί να αποτελέσει έναν τρόπο αξιοποίησης αυτών των δυνατοτήτων, ιδιαίτερα εφόσον διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο λειτουργίας και εξυπηρέτησης των επισκεπτών.
Η νέα οδική σύνδεση δημιουργεί πρόσθετες ευκαιρίες, καθώς από την Πάτρα οι επισκέπτες μπορούν να μετακινηθούν σε διαφορετικούς προορισμούς της ευρύτερης περιοχής. Αυτό αυξάνει την ελκυστικότητα του λιμανιού.
Το πρόβλημα είναι ότι συχνά αντιμετωπίζουμε τις υποδομές σαν να πρέπει να προστατεύσουμε αποκλειστικά ό,τι ήδη διαθέτουμε, χωρίς να υπολογίζουμε ότι άλλες περιοχές μπορούν να αναπτύξουν ανταγωνιστικές προτάσεις. Όμως, όταν υπάρχουν εναλλακτικές, η αγορά θα τις αξιολογήσει και θα επιλέξει εκείνες που προσφέρουν μεγαλύτερη αξία.
Ως επιχειρηματίας, μπορώ να κατανοήσω γιατί ένας επενδυτής ή ένας διοργανωτής κρουαζιέρας θα επέλεγε την Πάτρα, εφόσον θεωρούσε ότι εκεί υπάρχουν καλύτερες προοπτικές.
Δεν είμαι πολιτικός για να «στρογγυλέψω» τις καταστάσεις. Θεωρώ ότι πρέπει να μιλάμε καθαρά για τις δυνατότητες αλλά και για τους κινδύνους.
Εγώ επέλεξα να φύγω από την Κρήτη και τη Ρόδο, μεγάλους και καθιερωμένους νησιωτικούς προορισμούς, και να επενδύσω στην Πελοπόννησο, επειδή θεωρώ ότι η Ηλεία είναι το πιο όμορφο σημείο της χώρας.
Αν αυτή η προοπτική γίνει κοινός τόπος, τότε μπορούν να συνταχθούν περισσότερες δυνάμεις και να ωφεληθούν όλοι, σε οικονομικό, κοινωνικό και βιοτικό επίπεδο.
Πρέπει πρώτα να αναγνωρίζουμε τις δυσκολίες και να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες για την αντιμετώπισή τους. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται διαρκώς στην προσδοκία εξωτερικής βοήθειας. Προϋποθέτει δημιουργία, επενδύσεις, ανάληψη ρίσκου και επιμονή, ώστε στη συνέχεια να απολαμβάνουμε τους καρπούς της προσπάθειας.
Αν έπρεπε να επιλέξετε μία βασική προτεραιότητα για την τουριστική ανάπτυξη της Ηλείας την επόμενη πενταετία, ποια θα ήταν και γιατί;
Η προτεραιότητα είναι ο Άραξος. Το αεροδρόμιο μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα για ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.
Μπορεί να προσελκύσει ξένους επενδυτές, περισσότερους επισκέπτες, αλλά και ανθρώπους που θα επιλέξουν να εγκατασταθούν μόνιμα στην περιοχή. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να συμβάλει και στην ανανέωση της κοινωνικής ζωής, μέσα από την επαφή με ανθρώπους και κουλτούρες από άλλες χώρες.
Ο Άραξος μπορεί να εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς, καθώς βρίσκεται έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά σε απόσταση που του επιτρέπει να εξυπηρετεί μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.
Συνδέει την Αχαΐα, την Αιτωλοακαρνανία και την Ηλεία, προσφέροντας πρόσβαση σε ένα διευρυμένο σύνολο προορισμών, κατοικιών και ξενοδοχειακών μονάδων. Σε σχετικά μικρό χρόνο μετακίνησης μπορεί να εξυπηρετήσει κατοίκους, επισκέπτες και ανθρώπους που διαθέτουν ή επιθυμούν να αποκτήσουν τουριστική κατοικία στην περιοχή.
Επιπλέον, η ενίσχυση των αεροπορικών συνδέσεων με ευρωπαϊκούς προορισμούς θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την καθημερινότητα των κατοίκων και να ενισχύσει την εξωστρέφεια της τοπικής οικονομίας.
Στον απόηχο της ενημερωτικής ημερίδας που διοργάνωσε το «Πράσινο Ταμείο» στο Aldemar, πόσο σημαντική είναι για τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις η πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, για επενδύσεις στην εξοικονόμηση ενέργειας και νερού και στην κυκλική οικονομία;
Το Πράσινο Ταμείο επιτελεί ένα δύσκολο, αλλά απολύτως απαραίτητο έργο.
Προσωπικά, επένδυσα στα θερμικά ηλιακά συστήματα ήδη από το 1999. Η συγκεκριμένη ξενοδοχειακή μονάδα καλύπτει τις ανάγκες της σε θερμική ενέργεια χωρίς τη χρήση ορυκτών καυσίμων, με εξαίρεση τις περιόδους κατά τις οποίες δεν υπάρχει επαρκής ηλιοφάνεια. Παράλληλα, τα φωτοβολταϊκά συστήματα καλύπτουν μέρος των αναγκών της σε ηλεκτρική ενέργεια.
Η βιωσιμότητα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην ενέργεια. Αφορά και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται και λειτουργούν οι ξενοδοχειακές μονάδες, τη διαχείριση του νερού, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου και τη δημιουργία και συντήρηση των χώρων πρασίνου.
Θεωρώ προβληματικό το γεγονός ότι επτά στις δέκα νέες ξενοδοχειακές μονάδες που χτίζονται σήμερα, δεν προβλέπεται η ανάπλαση κήπων ή η διατήρηση του φυσικού κάλλους.
Στο πλαίσιο της βιωσιμότητας πρέπει, επίσης, να συνυπολογίζουμε την κοινωνική συνοχή και την αποδοχή της επιχείρησης από την τοπική κοινωνία. Στη δική μας περίπτωση, το προσωπικό προέρχεται από την ευρύτερη περιοχή, γεγονός που ενισχύει τη σύνδεση της επιχείρησης με τον τόπο.
Το Πράσινο Ταμείο μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση προβλημάτων που δημιουργήθηκαν επί δεκαετίες στους δήμους και στις περιφέρειες, προσφέροντας παράλληλα προοπτική για τη μακροχρόνια και ορθολογική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων.
Με τιμά ιδιαίτερα η παρουσία του Πράσινου Ταμείου στην περιοχή, καθώς πρόκειται για ένα αντικείμενο που γνωρίζω και για το οποίο ενδιαφέρομαι βαθιά.
Πώς μπορεί να οργανωθεί μια ουσιαστική συνεργασία μεταξύ ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, δήμων, Περιφέρειας, πανεπιστημίων και τοπικών παραγωγών, ώστε ο τουρισμός να δημιουργεί μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία για την Ηλεία και να ενισχύει την κυκλική οικονομία;
Υπάρχει αυτό που ονομάζουμε «τριπλή έλικα», ένα μοντέλο συνεργασίας μεταξύ της πανεπιστημιακής κοινότητας, της αυτοδιοίκησης και των επιχειρήσεων. Οι τρεις αυτές πλευρές πρέπει να σχεδιάζουν και να υλοποιούν έργα στο πλαίσιο ενός κοινού αναπτυξιακού σχεδίου.
Εφόσον δεχόμαστε ότι ο τουρισμός είναι ένας τομέας στον οποίο θέλουμε να επενδύσουμε, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ανάπτυξή του δεν εξαντλείται στην καταμέτρηση των επισκεπτών. Το ζητούμενο είναι να κατανοήσουμε πώς συνδέεται με τις υπόλοιπες παραγωγικές δραστηριότητες και πώς μπορεί να δημιουργεί ευρύτερο οικονομικό όφελος.
Αρκεί να δει κανείς τη δική μας επιχείρηση. Οι εγκαταστάσεις που βλέπετε έχουν δημιουργηθεί από ελληνικά χέρια και με ελληνικά υλικά. Τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την κατασκευή τους κατευθύνθηκαν σε επιχειρήσεις και εργαζομένους που συμμετείχαν στο έργο. Αντίστοιχα, όταν προμηθευόμαστε προϊόντα από τον κάμπο της Ηλείας, στηρίζουμε τους τοπικούς παραγωγούς και ενισχύουμε την οικονομία της περιοχής.
Αυτό ακριβώς δείχνει ότι, ο τουρισμός δεν είναι ένα αυτοτελές προϊόν. Είναι ένα σύνθετο προϊόν, το οποίο διαμορφώνεται μέσα από τη συνεργασία πολλών παραγωγικών δυνάμεων.
Όποιος δηλώνει ότι δεν τον ενδιαφέρει ο τουρισμός, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις διασυνδέσεις του με την υπόλοιπη οικονομία, δεν έχει πλήρη εικόνα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το τουριστικό προϊόν.
Για μένα, επομένως, ο τουρισμός στην Ηλεία δεν αποτελεί μια μεμονωμένη δραστηριότητα. Είναι ένα αναπτυξιακό εργαλείο που μπορεί να στηρίξει την παραγωγή, την απασχόληση και την τοπική αγορά.
Το σχέδιο είναι απλό: περισσότερες τουριστικές μονάδες, περισσότερες κατοικίες, περισσότερος κόσμος στην αγορά, μεγαλύτερη κατανάλωση τοπικών προϊόντων και περισσότερη οικονομική δραστηριότητα. Στόχος είναι να κυκλοφορεί το χρήμα στην περιοχή και να βελτιώνεται η ποιότητα ζωής του μέσου Ηλείου.
Όταν αυτό το σχέδιο υλοποιείται σωστά, δημιουργούνται οφέλη για το σύνολο της τοπικής κοινωνίας.
