Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου
Την τέχνη της υφαντικής και του αργαλειού, όπως ποτέ δεν έχει παρουσιαστεί ως τώρα, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει πάρα πολύς κόσμος, μέσα από ένα καταπληκτικό δρώμενο- εκδήλωση που διοργάνωσαν το βράδυ της Τετάρτης στο προαύλιο του Γυμνασίου Ζαχάρως, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι της περιοχής υπό την αιγίδα του δήμου, στο πλαίσιο της 5ης Γιορτής Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Οικονομίας. Τα εύσημα ανήκουν στους Πολιτιστικούς Συλλόγους Ανηλίου, Αρήνης, Νεοχωρίου, Καλλίδονας, Νεοχωρίου, Μακίστου, Μηλέας, Ξηροχωρίου, Ροδινών και Χρυσοχωρίου και κυρίως στις δραστήριες γυναίκες- μέλη τους, που εδώ και μήνες, δούλεψαν εντατικά γι αυτή τη βραδιά, έβγαλαν από τα κατώγια τους αραχνιασμένους και λησμονημένους αργαλειούς και αποφάσισαν να διδάξουν και στους νεότερους τα μυστικά του αργαλειού. Ο αργαλειός και η υφαντική είναι από τις πρώτες μορφές της οικιακής βιοτεχνίας, που χρησιμοποίησαν οι γυναίκες σε κάθε ελληνική οικογένεια, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο όπου αξιοποιούσαν με οικονομία τα υλικά που τους έδινε η φύση.
Η εξαιρετική και επιτυχημένη εκδήλωση των Πολιτιστικών Συλλόγων δήμου Ζαχάρως, είχε τίτλο «παίξε αργαλειέ μου βρόντηξε» όπου μέσα από μια καλοστημένη παράσταση με αφηγήτριες την Τριανταφυλλιά Νιάρχου που είχε και την επιμέλεια των κειμένων και την Αγγελική Νιάρχου, οι θεατές ταξίδεψαν σε αλλοτινές εποχές όπου πραγματικά βρόνταγαν οι αργαλειοί στα περισσότερα σπίτια. Όσοι έπαιξαν στο δρώμενο, γυναίκες αλλά και άνδρες, ήταν ντυμένοι με παραδοσιακές στολές και το σκηνικό παρέπεμπε στην αυλή των παλιών χωριάτικων σπιτιών με την δέουσα διακόσμηση της εποχής. Πρωταγωνιστικό ρόλο βεβαίως έπαιξε ο αργαλειός, όπου ο κόσμος παρακολούθησε μέσα από την αφήγηση το όλο στήσιμό του, τα υλικά που χρησιμοποιούσαν και τον τρόπο που τα συνέλλεγαν από τη φύση και όλες τις φάσεις της υφαντικής τέχνης,
Με λίγα λόγια, αναβίωσε όλη η διαδικασία με το υφάδι και το στημόνι, δηλαδή από το κούρεμα των προβάτων , την επεξεργασία του σπάρτου, το ξάσιμο των μαλλιών, το γνέσιμο, το διάσημο του πανιού και το στήσιμο του αργαλειού, πλαισιωμένη με τραγούδια που έχουν σχέση με τον αργαλειό και την παράδοσή μας. Τραγουδούσαν τραγούδια όπως το «Πάρε Μαριώ τη ρόκα σου», «Που είσαι και δεν φαίνεσαι», «Γαρυφαλλιά» ενώ ταυτόχρονα οι γυναίκες είναι στην αυλή δείχνουν πως μαζεύουν το νήμα στα καλάμια. Μετά ακούγεται το τραγούδι «Μες στην απάνω γειτονιά» και ακολουθεί η διαδικασία του διασήματος για να πετύχει η ύφανση κι ακολουθεί το «μια κόρη διάζεται πανί»!
Τα κορίτσια τα καλά!
Σκοπός των Πολιτιστικών Συλλόγων του δήμου Ζαχάρως, ήταν να δημιουργήσουν μια όμορφη και ψυχαγωγική παράσταση, με μνήμες, θύμισες και γνώση για την λαϊκή μας τέχνη και τον πολιτισμό και βεβαίως το κατάφεραν στο έπακρον! Σήμερα, όπως ανέφερε μεταξύ άλλων και στην αφήγησή της η κ. Τ. Νιάρχου, όλα αυτά έχουν χαθεί, αυτά που συντήρησαν την οικιακή οικονομία σε περιστάσεις σκληρές και σε χρόνια δουλειάς και πείνας, γιατί μπήκε η μηχανή και η πρόοδος και σημείωσε:
«Εκείνη την εποχή, τις καλές κοπέλες τις είχαν συνδέσει με την τέχνη του αργαλειού. Eδω μπορούμε να πούμε ότι μαζί με τον ρουχισμό που ύφαιναν τα κορίτσια, τα οποία ετοίμαζαν πολύ νωρίς, πλέκονταν οι ελπίδες και τα όνειρα της κάθε κοπέλας για τον καλό της και για την νέα ζωή που θα έφτιαχνε, τη ζωή της παντρεμένης.
Τα δε ρούχα που φτιαχνόταν, ήταν όμορφα, γερά και φτηνά. Στόλιζαν μεν τις σάλες, τις κρεβατοκάμαρες και τα μπαλκόνια των σπιτιών, αλλά ήταν και η σφραγίδα για την εργατικότητα και την νοικοκυροσύνη των γυναικών της κάθε οικογένειας. Επιβεβαίωναν με όλα αυτά, τον μόχθο και την ανεκτίμητη προσφορά τους στον αγώνα της ζωής, τον δύσκολο εκείνο καιρό.. Τον καιρό εκείνο που, ίσως οι νεότερες γενιές μας, αλλά και οι δικές μας δεν εκτίμησαν όσο έπρεπε. Γιατί βρήκαν «ταύλες στρωμένες» όπως χαρακτηριστικά λέει ο λαός μας.»
Να σημειώσουμε ότι η εκδήλωση τέλειωσε με γλέντι και κεράσματα από τα μέλη των συλλόγων…
Βρόντηξαν ο αργαλειοί στη Ζαχάρω!
