Αποκαρδιωτική η σημερινή εικόνα από το Σταυροπάζαρο ως τα Χαλικιάτικα - Τα λουκέτα της κρίσης δεν άφησαν όρθιο κανένα μαγαζί - Άντεξαν μόνο οι . . . παλιοί που παλεύουν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν όρθιες τις επιχειρήσεις τους
Ρεπορτάζ Ελένη Παπαδοπούλου
Ολοφάνερα είναι τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης στην οδό Ερμού στον Πύργο, ιδιαίτερα από το Σταυροπάζαρο (που κάποτε ήταν η καρδιά του εμπορίου) έως και τα Χαλικιάτικα, αφού τα λουκέτα στις επιχειρήσεις, την τελευταία πενταετία, πήραν μορφή χιονοστιβάδας. Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η Ερμού, ένας από τους πλέον εμπορικούς δρόμους του Πύργου όχι μόνο σε καιρούς αλλοτινούς που ήταν το εμπορικό κέντρο της πόλης, αλλά και όλη την δεκαετία του ΄90 μέχρι και το 2005, είναι αποκαρδιωτική, όπως και η συνολική της υποβάθμιση. Τα μόνα καταστήματα που έχουν κατορθώσει να επιβιώσουν, είναι επιχειρήσεις με πολυετή παραμονή στον ίδιο χώρο, που έχουν μια σταθερή πελατεία.
Από την οδό Καραϊσκάκη σε όλο το μήκος της Ερμού ως τα Χαλικιάτικα, ένα στα δύο μαγαζιά είναι κλειστά με εμφανή την εικόνα της διάλυσης και της εγκατάλειψης, υπάρχει οικοδομικό τετράγωνο όπου πέντε καταστήματα στη σειρά είναι κλειστά, φάντασμα του εαυτού τους και ακόμα και τα ενοικιαστήρια στην πόρτα, δεν προκαλούν σχεδόν κανένα ενδιαφέρον από υποψήφιους νέους επιχειρηματίες, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς είναι ελάχιστοι πλέον στην πόλη του Πύργου. Κι όσοι αποφασίζουν σε αυτό το δυσχερέστατο οικονομικό τοπίο να κάνουν μια καινούργια επένδυση, σαφώς και προτιμούν πιο κεντρικούς εμπορικούς δρόμους, αφού όλη η κίνηση έχει μετατοπιστεί γύρω από την κεντρική πλατεία και ίσως και στην οδό Μανωλοπούλου. Οι μόνες επιχειρήσεις που έχουν διασωθεί από αυτήν την λαίλαπα στην Ερμού, είναι παραδοσιακά καταστήματα με πολύχρονη παρουσία που έχουν αναπτύξει την δική τους πελατεία στο πέρασμα του χρόνου και που με νύχια και με δόντια προσπαθούν και αυτές να επιβιώσουν, συνήθως επειδή τα μαγαζιά τους είναι ιδιόκτητα, ή έχουν χαμηλό ενοίκιο.
Δύο από τους καταστηματάρχες που ακόμα ευτυχώς αντιστέκονται γιατί οι επιχειρήσεις τους στην Ερμού έχουν γερά «θεμέλια» κυρίως λόγω πολυετούς παραμονής τους στο ίδιο κατάστημα που τους έχει εξασφαλίσει μια σταθερή πελατεία, μιλούν σήμερα στην ‘Πρωϊνή’.
Στην Ερμού εδώ και έναν αιώνα…
Ο κ. Δημήτρης Γεωργακόπουλος που έχει ένα από τα πιο παλιά μαγαζιά με εκκλησιαστικά είδη, γνωστό σε όλον τον Πύργο, διατηρεί την επιχείρηση που ίδρυσε ο παππούς του το 1920 στο ίδιο σημείο, σε ένα ιδιόκτητο κτίριο και το οποίο έχει περάσει από γενιά σε γενιά, μόνο που ο ίδιος θεωρεί ότι μάλλον δεν θα αντέξει άλλο ούτε κι αυτό για να περάσει στους επόμενους.
« Το μαγαζί με τα εκκλησιαστικά, το άνοιξε ο παππούς μου, πριν από… 95 χρόνια, μετρά δηλαδή έναν αιώνα ζωής! Μ’ αυτό μεγάλωσαν οι πατεράδες μας, εμείς, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, πέρασε και καλές εποχές, όμως σήμερα με το ζόρι αντέχουμε. Η Ερμού ήταν από πιο παλιά μια υποβαθμισμένη περιοχή, όπως όλη η ανατολική πλευρά της πόλης, ωστόσο υπήρξαν εποχές που έσφυζε από ζωή. Φανταστείτε ότι κάποτε διάφοροι επιχειρηματίες πρότειναν να μου δώσουν χρήματα να φύγω εγώ από δω και να έρθουν αυτοί, αν και το κτίριο είναι ιδιόκτητο. Βεβαίως, αυτό δεν έγινε ποτέ, δεν το δέχθηκα ποτέ. Μόλις όμως μπήκαμε στην εποχή της μεγάλης κρίσης, άρχισαν να κλείνουν τα γειτονικά μαγαζιά το ένα μετά το άλλο και να ερημώνει ο τόπος γύρω, οι πελάτες να γίνονται όλο και λιγότεροι και έχουμε φτάσει στο σημείο να το κρατάμε πλέον με δυσκολία, γιατί ο κόσμος δεν έχει χρήματα ούτε να νοικιάσει μαγαζιά, ούτε και να αγοράσει. Στο τέλος θα κλείσουμε όλοι και θα ψάχνει ο κόσμος να βρει τα δικά μας είδη και δεν θα τα βρίσκει. Στα εκκλησιαστικά είδη, η κρίση είναι δραματική, γιατί ο καθένας το θρησκευτικό συναίσθημά του το ικανοποιεί και με πέντε λεπτά και με δέκα, με ένα κερί και τίποτ’ άλλο, οι εκκλησίες δεν έχουν πλέον χρήματα για αγορά εκκλησιαστικών ειδών. Το παλεύουμε αλλά δεν ξέρουμε μέχρι πότε. Και πιο πάνω να πήγαινα, πιο κεντρικά, δεν είναι η Ερμού που φταίει, η δουλειά έχει πέσει τέσσερις φορές κάτω από άλλα χρόνια και με τα νέα μέτρα δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να το κρατήσουμε όρθιο…»
Αντέχουν λόγω συνέπειας στον πελάτη
Ο κ. Λάκης Σκουτέρης, που διατηρεί δύο καταστήματα υποδημάτων στην Ερμού, μας λέει ότι το ένα το άνοιξε ο πατέρας του εδώ και 50 χρόνια και το άλλο ο ίδιος επεκτείνοντας στην ουσία την επιχείρηση, πριν από 20 χρόνια κι αν ακόμα… επιμένει, είναι γιατί πιστεύει πως θεωρείται ένας αξιόπιστος επαγγελματίας που στηρίζεται στην πελατεία του, αλλά η κρίση δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, αφού τα έσοδα είναι πλέον λίγα και τα έξοδα τεράστια, ενώ ένας ερημωμένος δρόμος δεν αποτελεί πλέον πέρασμα από εκείνους που δεν κάνουν στοχευμένες αγορές.
«Η Ερμού δυστυχώς έχει ερημώσει τελείως, βεβαίως ανέκαθεν από το Σταυροπάζαρο ως τα Χαλικιάτικα η περιοχή ήταν υποβαθμισμένη όπως όλη η ανατολική πλευρά του Πύργου και αυτή η υποβάθμιση, όπως και τα σκουπίδια και η έλλειψη υποδομής για πάρκινγκ, έχει συντελέσει και στην ερήμωση της πέρα από την κρίση. Γι αυτό και πολλά μαγαζιά μετά το 2010 δεν αντέξανε και βάλανε λουκέτο. Εμείς νομίζω ότι αντέξαμε ως επιχείρηση γιατί έχουμε δείξει μια συνέπεια στον πελάτη και αυτό έχει εκτιμηθεί. Η Ερμου εξακολουθεί να κρατάει τα ηνία σε ένδυση και υπόδηση, γιατί εκτός των άλλων τα ενοίκια είναι πιο χαμηλά από το κέντρο, απλά δεν υπάρχουν πλέον άλλου είδους καταστήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν ανοίξεις ένα μαγαζί με άλλο αντικείμενο δεν μπορεί να αναπτυχθεί, όμως όλη αυτή η περιοχή χρειάζεται έργα αναβάθμισης για να στηριχθεί η επιχειρηματικότητα.»
