Συνέντευξη τύπου του προέδρου της ΕΛΜΕ Ηλείας και μέλους του Δ.Σ της ΟΛΕΜ με αφορμή την πανελλαδική απεργία της 12ης Νοεμβρίου
Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου
«Είναι ώρα να οργανωθούμε και να επιστρέψουμε στους δρόμους. Τα νέα δυσβάσταχτα μέτρα του 3ου μνημονίου που στην ουσία θέτουν την χώρα υπό κηδεμονία, αλλά και το δυσοίωνο μέλλον που επιφυλάσσουν για την ζωή μας και τα παιδιά μας, θα μπορέσουν να ανατραπούν μόνο με την οργάνωση νέων αγώνων και πάλης.» Αυτό τόνισαν χθες με αφορμή το κάλεσμα για την συμμετοχή στην Πανελλαδική απεργία της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ηλείας κ. Λάζαρος Ασμής και το μέλος του Δ.Σ της ΟΛΜΕ Κ. Γιώτα Ιωαννίδου που το τελευταίο διήμερο βρίσκεται στην Ηλεία, επισκέπτεται σχολεία, ενημερώνεται για την κατάσταση που υπάρχει στο εκπαιδευτικό τοπίο και με τη σειρά της ενημερώνει τους καθηγητές για την ανάγκη αναδιοργάνωσης του κινήματος που σύντομα όπως είπε θα απορροφήσει την λαϊκή οργή.
Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ηλείας κ. Λάζαρος Ασμής κάλεσε τους συναδέλφους του και όλον τον κόσμο σε ανένδοτο αγώνα τονίζοντας: «Διάγουμε την εποχή του 3ου μνημονίου, βλέπουμε ότι κάποιοι άνθρωποι που το προηγούμενο διάστημα ήταν μαζί μας στις πλατείες και αναδείχθηκαν στην κεντρική πολιτική σκηνή ως υπέρμαχοι των εργασιακών κοινωνικών δικαιωμάτων, σήμερα ψηφίζουν μέτρα, επικαιροποιούν και βαθαίνουν τα προηγούμενα μνημόνια. Αυτοί κάνουν αυτό, εμείς τι κάνουμε, θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια;
Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε πολιτικούς κηδεμόνες όπως το προηγούμενο διάστημα πολλοί περίμεναν κάποια πολιτική δύναμη να τους σώσει, θα πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να δυναμώσουμε το Κίνημα, είτε το συνδικαλιστικό είτε το ευρύτερο και να βγούμε πάλι στους δρόμους, να πολεμήσουμε τα μνημόνια, αυτούς που τα ψηφίζουν, αυτούς που τα εφαρμόζουν»
Καταλήγοντας επισήμανε ότι μια τέτοια πρώτη ευκαιρία μας δίνεται με την απεργία της 12ης Νοεμβρίου η οποία είναι πανεργατική και θα πρέπει να έχει μεγάλη συμμετοχή για να στείλει μήνυμα
«Πρέπει να βγούμε να σπάσουμε αυτήν την ψεύτικη εικόνα ανοχής προς την κυβέρνηση, να δείξουμε ότι δεν πάει άλλο, ότι δεν αντέχουμε άλλο και ήδη από τώρα πρέπει να σκεφτόμαστε την επόμενη μέρα της απεργίας και εδώ μπαίνει και ο ρόλος της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που πρέπει επιτέλους να σοβαρευτούν και να οργανώσουν την οργή που έρχεται από τα νέα μέτρα, ώστε να προκύψει ένας ανένδοτος αγώνας.»
Τα μέτρα που θα ισοπεδώσουν την εκπαίδευση
Από την πλευρά της η κ. Ιωαννίδου αναφέρθηκε στα νέα μέτρα που φέρνει για την εκπαίδευση το 3ο μνημόνιο το οποίο όπως είπε αφενός είναι μνημόνιο διαρκείας με μόνιμη επιτροπεία και αφετέρου συμπυκνώνουν όλα τα προηγούμενα με διατάξεις που δεν είχαν υλοποιηθεί και τώρα μπαίνουν ένα- ένα σε πορεία υλοποίησης. Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς έκανε λόγο για το συνταξιοδοτικό, το μισθολογικό με τεράστιες μειώσεις μισθών, το καθεστώς αξιολόγησης και κινητικότητας ( όπως σε όλο το δημόσιο) που όπως ανέφερε σημαίνει ότι «θα φτιάξουν έναν τεράστιο κουβά κρατικών υπαλλήλων οι οποίοι θα μετακινούνται μόνιμα για να καλύπτουν κενά». Η κ. Ιωαννίδου ανέφερε ακόμα ότι ως το τέλος του χρόνου θα δούμε την εφαρμογή του νόμου Αρβανιτόπουλου για την τεχνική εκπαίδευση και την τσάμπα εργασία και όλα αυτά το Μάιο του 2016 θα έρθουν σαν Σχέδιο Δράσης για την εκπαίδευση ( θα περιλαμβάνει και μείωση των ειδικοτήτων) με στόχο να μπορέσουν να το εφαρμόσουν από την επόμενη σχολική χρονιά του 2016-2017.
«Μιλάμε για μια γκάμα μέτρων που θα χειροτερέψουν την ποιότητα στην εκπαίδευση», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι «στο χέρι μας είναι από δω και πέρα να κάνουμε πολλά.» και ότι θα πρέπει να δουν τι απέδωσαν ως τώρα οι αγώνες πάλης για να καθοδηγήσει η εμπειρία και τα όποια λάθη που έγιναν την συμμετοχή του κόσμου στην οργάνωση της πάλης.
Καταλήγοντας η κ. Ιωαννίδου υπογράμμισε ότι όλα τα μέτρα που αφορούν όχι μόνο την εκπαίδευση αλλά τη ζωή μας, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την ανεργία των νέων που θα φτάσει το 28% , όλα αυτά μπορούν να ανατραπούν μέσα από την δημιουργία ενός μεγάλου πανεργατικού πανελλαδικού μετώπου, που θα πρέπει ωστόσο να ξεπεράσει την παθογένεια του συνδικαλιστικού κινήματος ανοίγοντας έναν διαφορετικό δρόμο. «Όλοι οι άνθρωποι μπορούν, αρκεί να πιστέψουν σε αυτό, να πιστέψουν στις δικές τους δυνάμεις , να χαράξουμε μια άλλη πορεία για τον τόπο και να την περπατήσουμε ως το τέλος!»
