Ενάντια στην κρίση με όπλο την . . . αλληλεγγύη
Όταν ο Μάνος Λοΐζος, έγραφε του στίχους του «Δρόμου», ίσως δεν είχε φανταστεί ότι λίγες δεκαετίες αργότερα «ο τοίχος θα γράφει και για την μοναδική ευκαιρία, αγάπης, προσφοράς και ανθρωπιάς». Για τις πράξεις αλληλεγγύης που γεννήθηκαν την εποχή της κρίσης…
Η σκέψη λοιπόν και οι προσπάθειες για τη δημιουργία «Τοίχου της Καλοσύνης» στην Ηλεία, υπήρχε από διάφορους Συλλόγους εδώ και καιρό, όμως το πρώτο τέτοιο σημείο αγάπης, προσφοράς και αλληλεγγύης, οργανώθηκε και υλοποιήθηκε αυθόρμητα μέσα σε λίγα λεπτά, στην πόλη της Βάρδας.
Προέκυψε μετά από μια συζήτηση, μεταξύ ενός ιδιοκτήτη φούρνου και του αντιδημάρχου Ανδραβίδας Κυλλήνης, αρμόδιου για τα θέματα του πρώην δήμου Βουπρασίας Τάσου Μυλωνόπουλου. «Ο αρτοποιός που διατηρεί φούρνο δίπλα από το δημοτικό κατάστημα της Βάρδας, αναζητούσε έναν τρόπο, να προσφέρει ψωμί, τυρόπιτες και προϊόντα ημέρας που μένουν αδιάθετα σε ανθρώπους που τα είχαν ανάγκη. Όπως μιλούσαμε, σκέφτηκα τον «τοίχο της καλοσύνης» που έχει δημιουργηθεί σε πολλές πόλεις της χώρας μας και μόλις το πρότεινα, δέχτηκε αμέσως» αναφέρει ο κ. Μυλωνόπουλος, τονίζοντας ότι την ίδια κιόλας ημέρα, έφτιαξαν μια ξύλινη κρεμάστρα και την τοποθέτησαν στο κτίριο όπου στεγάζεται η αποθήκη υλικών του πρώην Δημαρχείου. «Η ανταπόκριση ήταν ενθαρρυντική από την πρώτη στιγμή! Οι κάτοικοι της Βάρδας, ενεργοποιήθηκαν αμέσως και άρχισαν να κρεμάνε σακούλες με τρόφιμα και ρούχα. Και το κυριότερο; Μέσα σε μερικές ώρες οι τσάντες είχαν βρει αποδέκτες…».
Με διακριτικότητα
«Άφησε το αν σου περισσεύει. Πάρτο, αν το χρειάζεσαι» είναι το μήνυμα που σύντομα θα τοποθετηθεί στον πρώτο «τοίχο καλοσύνης» της Βάρδας, επισημαίνει ο κ. Μυλωνόπουλος και προσθέτει ότι ήδη βρίσκεται στη διαδικασία εξεύρεσης ακόμα δυο τέτοιων σημείων στην πόλη για την υλοποίηση της υπέροχης αυτής ιδέας. «Μέλημα μας είναι η δημιουργία τέτοιων τοίχων καλοσύνης, σε σημεία που να μπορεί όποιος έχει ανάγκη, να πάρει τις σακούλες με διακριτικότητα και μακριά από τα περίεργα βλέμματα του κόσμου. Από τις πρώτες κιόλας μέρες υλοποίησης του εγχειρήματος, διαπιστώνουμε ότι οι κρεμάστρες αδειάζουν το πρωί και μετά πάλι τις μεσημεριανές ώρες που η αγορά έχει κλείσει. Αναζητούμε άλλα δυο σημεία, να είναι διακριτικά και όχι κοντά στο κέντρο και πιστεύουμε ότι σιγά- σιγά αυτή η υπέροχη ιδέα με την στήριξη των συλλόγων της περιοχής που μας βοηθούν πολύ, θα εξαπλωθεί σε ολόκληρο το δήμο μας και γιατί όχι σε όλη την Ηλεία».
Ο καθένας που θέλει να βοηθήσει μπορεί να αφήνει στις κρεμάστρες του «τοίχου καλοσύνης», τη σακούλα με το φαγητό ή τα ρούχα προσφέροντας με τον τρόπο αυτό, αγάπη και αλληλεγγύη σε όσους το έχουν ανάγκη. Για να μην πηγαίνει ούτε μία μπουκιά φαγητού χαμένη, την ώρα που χιλιάδες συνάνθρωποί μας υποφέρουν και δυσκολεύονται να βρουν έστω και ένα πιάτο φαγητό. Κανένας συνάνθρωπος μας δεν πρέπει να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό. Η ανταπόκριση είναι θεαματική και οι Έλληνες αποδεικνύουν ότι δεν έχουν χάσει τις αξίες της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο πρώτος τοίχος καλοσύνης στη χώρα μας, εμφανίστηκε στη Λάρισα και η μια πόλη μετά την άλλη ακολούθησαν την όμορφη αυτή ιδέα. Όμως, το κίνημα αλληλεγγύης «τοίχος καλοσύνης» ξεκίνησε στο Ιράν σε μια προσπάθεια να βοηθηθούν οι άστεγοι της Τεχεράνης και γρήγορα η ιδέα ταξίδεψε σε όλες τις χώρες της Ν.Α. Ασίας και του αραβικού κόσμου.
Κική Κολοβέρου
[email protected]
