Γιάννης Αγαλιώτης, 1ο ΕΠΑΛ Αμαλιάδας - Πρώτος με 1.904 μόρια σε όλη την Ηλεία
Με μεθοδικότητα και κάποιες θυσίες, κατάφερε ο Γιάννης Αγαλιώτης, από το 1ο ΕΠΑΛ Αμαλιάδας, να πετύχει το στόχο του, συγκεντρώνοντας 1.904 μόρια που του δίνουν το εισιτήριο για τη Σχολή Τεχνικών Υπαξιωματικών της Αεροπορίας (ΣΤΥΑ) και τον κατατάσσουν στην πρώτη θέση των επιτυχόντων από την Επαγγελματική Εκπαίδευση στην Ηλεία.
Ξαφνιασμένος για αυτή του την πρωτιά, μίλησε στην ΠΡΩΙΝΗ για τα συστατικά της επιτυχίας του, ενώ ευχαρίστησε όλους όσους τον στήριξαν αυτή τη δύσκολη χρονιά, στην προσπάθεια του.
«Ήταν μια χρονιά όπου έπρεπε να κάνεις κάποιες θυσίες για να εκπληρώσεις τους στόχους που έχεις θέσει. Η μεθοδικότητα, η συνεργασία με τους καθηγητές και με το στενό κύκλο μου, ήταν παράγοντες που βοήθησαν για την επίτευξη του στόχου μου. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος. Περίμενα η αλήθεια είναι μια υψηλή βαθμολογία, όχι όμως τα μόρια αυτά. Πλέον μπορώ να πω, ότι όλες οι θυσίες μου, ανταμείφθηκαν!
Και μια από τις μεγαλύτερες θυσίες, ήταν το να διακόψω τον στίβο που αγαπώ πολύ. Ο στίβος ήταν αυτός που με έμαθε να θέτω υψηλούς στόχους όσο ακατόρθωτοι και αν μοιάζουν και μέσω των πανελληνίων, αυτή τη χρονιά κατάφερα να επιτύχω έναν από αυτούς. Με ενδιαφέρουν οι Στρατιωτικές Σχολές και αυτές θα δηλώσω με πρώτη επιλογή την ΣΤΥΑ. Χωρίς να συγκεκριμενοποιήσω κάποιο άτομο, θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους καθηγητές στο 1ο ΕΠΑΛ Αμαλιάδας όπου έδειξαν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, βρίσκοντας ώρες ώστε να προετοιμαστούμε καλύτερα για τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, αφιερώνοντας τον ελεύθερο χρόνο τους στα διαλλείματα και τις κενές ώρες για εμάς και όχι όπως πράττουν συνήθως οι δημόσιοι υπάλληλοι… Επίσης, τους φροντιστές μου στο φροντιστήριο «Πυθαγόρας» και όσους ασχολήθηκαν μαζί μου ως καθηγητές και εκτός σχολείου. Ακόμα να ευχαριστήσω την οικογένεια μου και ιδιαίτερα τον πατέρα μου, που παρά την οικονομική κρίση μου προσέφερε όλα όσα χρειαζόμουν για την προετοιμασία αυτή τη χρονιά. Και φυσικά τη μητέρα μου και το στενό μου οικογενειακό κύκλο. Τώρα έχω μπροστά μου, ένα όμορφο καλοκαίρι, θα ξεκουραστώ και θα ασχοληθώ με το στίβο και όλα όσα αγαπώ, αναζητώντας ταυτόχρονα και εργασία όπως και πέρυσι».
Νικολέτα Θεοφιλοπούλου (1.883 μόρια) και Ελένη Γιαννοπούλου (1.820 μόρια), 2ο ΕΠΑΛ Αμαλιάδας - Φοιτήτριες στα 45 τους χρόνια!
«Όταν έχεις πείσμα και θέληση, όλα μπορούν να συμβούν!». Και η φράση αυτή, ταιριάζει «γάντι» στις δυο φίλες και συμμαθήτριες από το σχολείο, την Νικολέτα Θεοφιλοπούλου και την Ελένη Γιαννοπούλου, που στα 45 τους χρόνια, έβαλαν στόχο να περάσουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και τα κατάφεραν συγκεντρώνοντας μάλιστα, υψηλές βαθμολογίες!
Βοηθοί Νοσηλευτών και οι δυο, με οικογένεια και υποχρεώσεις, αποφάσισαν μόλις πριν τρεις μήνες, τον Μάρτιο, να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις προκειμένου, να μπορέσουν να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στη δουλειά, και να αποκτήσουν πτυχίο στα επαγγέλματα του τομέα Υγείας. Μια απόφαση, που στηρίχθηκε από τους συζύγους τους και τα παιδιά τους, τον Διευθυντή του 2ου ΕΠΑΛ Αμαλιάδας κ. Κωνσταντίνο Κωνσταντούλα, αλλά και τον Μαθηματικό Πέτρο Τζίκα, που όπως είπαν, τις εμψύχωσε, μεταδίδοντας τους με υπομονή τις γνώσεις που χρειάζονταν.
Η Νικολέτα Θεοφιλοπούλου, μητέρα δυο ανήλικων παιδιών και η Ελένη Γιαννοπούλου μιας κόρης που σπουδάζει Φυσικοθεραπεία στην Πάτρα, απέδειξαν πως όταν βάζεις στόχους, όσο υψηλοί και να είναι, μπορείς να τους κερδίσεις.
Ας δούμε όμως την κάθε περίπτωση ξεχωριστά.
«Δουλεύω ως βοηθός νοσηλευτή στο Κέντρο Υγείας Γαστούνης (οργανική στη Ν.Μ. Πύργου) και έχω δυο παιδιά. Έναν γιο που θα πάει β’ γυμνασίου και μια κόρη στην γ’ δημοτικού. Στα 46 μου χρόνια, αποφασίσαμε μαζί με ακόμα δυο φίλους, να δώσουμε εξετάσεις» επισημαίνει η Νικολέτα Θεοφιλοπούλου, τονίζοντας ότι από εκείνη τη στιγμή, από τις αρχές Μαρτίου, ξεκίνησαν έναν αγώνα, έχοντας οικογένεια, δουλειά και υποχρεώσεις για να τα καταφέρουν. «Είχαμε να πιάσουμε βιβλίο στα χέρια μας, 27 ολόκληρα χρόνια! Δεν ήταν και εύκολο όπως καταλαβαίνεται. Αρχικά μας βοήθησε πάρα πολύ ο Διευθυντής του 2ου ΕΠΑΛ Αμαλιάδας ο οποίος μας βρήκε και τα βιβλία και ιδιαίτερα ο Μαθηματικός που ανέλαβε να μας κάνει φροντιστήριο. Σκεφτείτε πόσο δύσκολο ήταν για αυτόν, να αναλάβει τρία άτομα που είχαν να πιάσουν βιβλίο τόσα χρόνια. Τον βγάλαμε όμως ασπροπρόσωπο και εγω προσωπικά έγραψα 18 στα Μαθηματικά. Με μεθοδικότητα και υπομονή κατάφερε σε τόσο λίγο χρόνο τα μέγιστα για εμάς. Έβλεπε τον αγώνα μας και πίστεψε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε».
Πως όμως και γιατί αποφάσισαν να δώσουν πανελλήνιες; Όπως εξηγεί η Νικολέτα, θέλησαν να προλάβουν τις εξελίξεις, μιας και πριν μερικά χρόνια εγκυμονούσε ο κίνδυνος να «βγούμε εκτός νοσηλευτικού προσωπικού». «Το νομοσχέδιο μπορεί να μην ψηφίστηκε αλλά ποτέ δεν ξέρει κανείς τι θα φέρει το μέλλον. Έτσι για να «σώσουμε» τη δουλειά μας, σκεφτήκαμε ότι το πτυχίο ήταν αυτό που θα μας ισχυροποιούσε. «Ήταν μια επίπονη προσπάθεια καθώς μέσα σε τρεις μήνες προετοιμαστήκαμε για τις πανελλαδικές. Η αλήθεια είναι ότι αρχικά δεν είχαμε επίγνωση του τι πάμε να κάνουμε και μάλιστα όταν το είδαμε ήταν πραγματικά τρομερό καθώς ο όγκος του διαβάσματος ήταν πού μεγάλος. Δόξα το Θεό όμως όλα πήγαν καλά και πιστεύω ότι θα περάσω στη Νοσηλευτική Πατρών. Σε όλη αυτή την προσπάθεια, με στήριξε πολύ ο σύζυγος μου και τα παιδιά μου που πλέον έχουν ένα καλό παράδειγμα στη ζωή τους. Ήταν δίπλα μου, με πίστεψαν και ακόμα και αυτά τα καθημερινά πράγματα που έμειναν πίσω, κυρίως στην προσωπική ζωή, άξιζαν τον κόπο. Ο στόχος μου ήταν να μην μείνουν πίσω τα παιδιά μου στο διάβασμα τους και την περιποίηση τους και όλα τα άλλα μπορούν να διορθωθούν. Επίσης, με βοήθησε πολύ ο προϊστάμενος μου στο Κ.Υ. Γαστούνης ο οποίος με βοηθούσε με το πρόγραμμα ώστε να έχω περιθώρια και ώρες για να διαβάζω. Πλέον τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο!».
Φοιτήτρια μαζί με την κόρη της!
Η 45χρονη Ελένη Γιαννοπούλου, εξέφρασε τη χαρά και την ικανοποίηση της για την επιτυχία της αυτή, τονίζοντας πως η απόφαση που πήρε μαζί με την φίλη της από το σχολείο, στηρίχθηκε πολύ από τον σύζυγο και την κόρη της. «Εργάζομαι ως βοηθός Νοσηλευτή στην Παιδιατρική του Νοσοκομείου Πύργου. Έχω πολλά χρόνια στη δουλειά και ήθελα να προσπαθήσω για κάτι καλύτερο. Ήταν πραγματικά άθλος για εμάς όλο αυτό. Με δουλειά, οικογένεια και βάρδιες νυχτερινές και απογεύματα και όμως τα καταφέραμε. Θεωρούσαμε δύσκολο όλο το εγχείρημα αλλά η θέληση είναι βασικό στοιχείο της επιτυχίας. Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ μπορείς να το πετύχεις».
Η Ελένη, μίλησε και για την κόρη της, την Γεωργία Νίκα, η οποία σπουδάζει Φυσικοθεραπεία στην Πάτρα και την βοήθησε πολύ στην προσπάθεια της αυτή. «Πλέον θα είμαστε μαζί φοιτήτριες στην Πάτρα. Θέλω να την ευχαριστήσω για την πολύτιμη βοήθεια της, κυρίως στην έκθεση όπως επίσης και τον σύζυγο μου για την στήριξη. Χάρηκαν και οι δυο πολύ για την επιτυχία μου αυτή. Επίσης πολλά ευχαριστώ, στον Μαθηματικό Πέτρο Τζίκα, που με υπομονή και επιμονή κατάφερε μέσα σε τρεις μήνες να μας διδάξει και να γράψουμε τόσο καλά. Ένα όνειρο ζωής για μένα, πραγματοποιήθηκε. Και μπορεί να πέρασε ο καιρός και να καθυστέρησα λόγω των υποχρεώσεων της καθημερινότητας, ποτέ όμως δεν είναι αργά!».
Κική Κολοβέρου
[email protected]
