της πόλης και οι γύρω περιοχές, όπως το Κατάκολο, η Σκαφιδιά, το Κορακοχώρι, η Αρχαία Ολυμπία. Αρκετά προσεγμένο και με άποψη, το αφιέρωμα παρουσιάζει την όμορφη εικόνα της πόλης, δίδοντας μια νότα αισιοδοξίας μέσα στη γενικότερη μιζέρια.
Πύργος: Η πόλη της δημιουργίας
Κάποτε ήταν η σταφίδα εκείνη που έφερνε ζωή και πλούτο στην περιοχή. Σήμερα ο Πύργος δημιουργεί σινεμά, παίζει θέατρο, κερνάει κρασί μερακλίδικο, ψάχνει τη δική του ταυτότητα στις ιδέες και την όρεξη των ανθρώπων του. Μια μάλλον παρεξηγημένη πόλη ανοίγει την αγκαλιά της και μας κερδίζει σπάζοντας τις προκαταλήψεις.
Λένε πως ωραίος τόπος είναι εκείνος όπου υπάρχουν ωραίοι άνθρωποι. Eτσι και ο Πύργος, η πρωτεύουσα του Νομού Ηλείας, μπορεί να μην καυχιέται για τις υποδομές του ή τα εντυπωσιακά του αξιοθέατα (όχι πως λείπουν κι αυτά από την ευρύτερη περιοχή), βγάζει όμως μια ασυνήθιστη ενέργεια χάρη στους ανθρώπους του, που με ελάχιστα μέσα αλλά πολύ κέφι φτιάχνουν συνεχώς καινούργια πράγματα δίνοντας πνοή στον τόπο τους.
Γιατί ποια άλλη πόλη μπορεί να διαθέτει μόνο έναν κινηματογράφο κι όμως να διοργανώνει ένα διεθνούς εμβέλειας κινηματογραφικό φεστιβάλ; Κι ακόμα, τι κι αν η σιδηροδρομική σύνδεση με την Πάτρα έχει πάψει πλέον να λειτουργεί; Ο Πύργος εξακολουθεί να «συνδέεται» με όλον τον κόσμο χάρη στο επίνειό του, το γραφικό Κατάκολο, που μετά τον Πειραιά είναι η μεγαλύτερη είσοδος τουριστών κρουαζιέρας στην Ελλάδα.
Η πρώτη γνωριμία με τον Πύργο γίνεται από την πλατεία Σάκη Καράγιωργα, την κεντρική πλατεία της πόλης, σημείο αναφοράς και συνάντησης ντόπιων και επισκεπτών. Εδώ βρίσκεται το Λάτσειο Δημαρχιακό Μέγαρο, εδώ και η Μητρόπολη του Αγίου Νικολάου, εδώ και το ωραιότερο «μπαλκόνι» της πόλης, στο Επαρχείο, με θέα σε όλη την πεδιάδα του Πύργου.
Αν θέλεις μια πρώτη επαφή με τους ντόπιους, θα καθίσεις σίγουρα για έναν καφέ στην πλατεία, είτε στο Κέντρο είτε στο Κεντρικόν, το παλαιότερο καφέ του Πύργου με τον εντυπωσιακό εσωτερικό χώρο, σαν παλιό αρχοντικό σαλόνι. Στην πλατεία θα συναντήσεις και πολλούς φοιτητές των δύο ΤΕΙ που εδρεύουν εδώ (Πληροφορικής & ΜΜΕ και Μουσειολογίας) που με την παρουσία και το κέφι τους ανεβάζουν τους ρυθμούς της πόλης.
Και έπειτα πάρε δυνάμεις γιατί η βόλτα μόλις ξεκινάει: από την πλατεία βγαίνεις στη λεωφόρο Ερμού, στο σημείο όπου διασταυρώνεται με την οδό Γερμανού. Αν πάρεις την κατεύθυνση προς Κυπαρισσία θα δεις πολλά από τα ιστορικά μαγαζιά της πόλης που συνεχίζουν τη δραστηριότητά τους σε πείσμα των καιρών.
Στη συνοικία Χαλικιάτικα βλέπεις ένα σωρό παλιά αρχοντόσπιτα, πολλά απ' αυτά ξεπεσμένα και έρημα, κάποια άλλα με πιο λαμπερά χρώματα, που διατηρούν ακόμη τον αριστοκρατικό τους αέρα. Τα περισσότερα απ' αυτά χτίστηκαν στις μέρες ευημερίας της πόλης, στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αι., τότε που η παραγωγή και το εμπόριο της σταφίδας γνώριζαν άνθηση και έφεραν μεγάλη οικονομική και πολιτιστική πρόοδο στον Πύργο.
Αναπόσπαστο μέλος της «ημισελήνου της σταφίδας» που ξεκινούσε από την Κόρινθο, περνούσε από την Αχαΐα, τη Ζάκυνθο, την Ηλεία και κατέληγε στη Μεσσηνία, ο Πύργος αναπτύχθηκε όσο ποτέ άλλοτε στα χρόνια που χιλιάδες τόνοι «χρυσής» σταφίδας έφευγαν από το λιμάνι του Κατάκολου με προορισμό "κυρίως" την Αγγλία για να διοχετευθούν από εκεί σε ολόκληρο τον κόσμο μέσω των βρετανικών αποικιών.
Τότε ήταν που ήρθε στην πόλη και ο διάσημος αρχιτέκτονας Ερνέστο Τσίλερ, για να την στολίσει με κάποια κτίρια που ακόμη και σήμερα θεωρούνται εμβληματικά, όπως ο ναός του Αγίου Αθανασίου αλλά και ο σιδηροδρομικός σταθμός, που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της πόλης, προς την Πάτρα. Τα χρόνια, ωστόσο, πέρασαν, οι ανάγκες άλλαξαν και η σταφίδα έπαψε πια να είναι περιζήτητη. Ο Πύργος έπεσε τότε σε μαρασμό, χτυπήθηκε έπειτα και από σεισμούς, και πολλά από τα αρχοντόσπιτα εγκαταλείφθηκαν οριστικά.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ
