Εδώ και καιρό τόσο ως ilialive.gr αλλά και προσωπικά ως πολίτες πρωτίστως και έπειτα ως δημοσιογράφοι έχουμε εκφράσει τις απόψεις μας σχετικά με το εργοστάσιο Ξυστρή. Ιδιαίτερα με την επαγγελματική μας ιδιότητα σε κάθε ευκαιρία, έχουμε επισημάνει τις αντιρρήσεις μας στο σκεπτικό της Δημοτικής Αρχής Πύργου και του δημάρχου Γαβρίλη Λιατσή, να σβήσει από το χάρτη της πόλης το παλιό εργοστάσιο Ξυστρή.
Δεν θα υπεισέλθουμε σε θέματα που μπορεί να άπτονται παραταξιακών αντιθέσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο κυρίως με την προηγούμενη δημοτική αρχή του Μάκη Παρασκευόπουλου.
Θα σταθούμε στο πως στο παρελθόν ο ίδιος άνθρωπος, ο Γαβρίλης Λιατσής αντιμετώπιζε αντίστοιχα θέματα που είχαν να κάνουν με ιστορικά κτίρια και σημεία της πόλης.
Θα μιλήσουμε για το κτίριο Παπαγιάννη, αυτό που «κάηκε» στην «προθέρμανση» του overbooking κάποιου ευρωπαϊκού προγράμματος. Αλήθεια κ. Λιατσή αυτό δεν είναι επικίνδυνο και δεν χρειάζεται κατεδάφιση, που βρίσκεται στον πιο κεντρικό δρόμο της πόλης με την αντιαισθητική κάλυψη σίδερων και λαμαρινών και καταρρέει κομμάτι κομμάτι μέρα με τη μέρα;
Το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς επίσης σύμβολο της αρχιτεκτονικής ιστορίας της πόλης, δεν ήταν σε τραγικά χάλια και υπό κατάρρευση πριν ληφθεί η απόφαση της αξιοποίησης του. Αλήθεια για αυτό βρέθηκαν σχέδια και χρήματα να προχωρήσει ως έργο; Ένα κτίριο που ακόμα και σήμερα παρουσιάζει – παρά την ανακατασκευή του – σημάδια κατάρρευσης σε τμήματα που δυστυχώς εδώ και καιρό δεν επισκευάστηκαν...
Το εργοστάσιο Ξυστρή επιμένουμε να αδυνατούμε να καταλάβουμε γιατί πρέπει να αφαιρεθεί από την ταυτότητα της πόλης. Αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής της πόλης και μαζί με το άλλο εργοστάσιο της «Δήμητρας» θα έπρεπε να έχουμε επιδιώξει εδώ και χρόνια την αξιοποίησή τους.
Βλέπετε αυτά τα δύο κτίρια μαζί με αρκετά άλλα άντεξαν τους σεισμούς του 1993 και ευτυχώς που γλίτωσαν και από τη νεότερη λογική της «αντιπαροχής» και δεν χάθηκαν μαζί με πολλά άλλα νεοκλασικά κτίρια σε μια κατεδάφιση, γιατί είχαν κάποιες κόκκινες ή κίτρινες γραμμές ως χαρακτηρισμό στους τοίχους τους από τους μηχανικούς που το έλεγξαν.
Αλήθεια οι αποθήκες του ΑΣΟ που αποτελούν μήλον της Έριδος μεταξύ του δήμου και της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας, δεν είναι εγκαταλελειμμένες πλήρως και υπό κατάρρευση; Αυτές τις θέλετε για να τις αξιοποιήσετε;
Το εργοστάσιο Ξυστρή όχι...;
Βλέποντας από μακριά το παλιό εργοστάσιο στην Ερυθρού Σταυρού, ακόμα και με το σύγχρονο έκτρωμα που κάποιος αρχιτέκτονας θεώρησε ότι μπορεί να προσδώσει κάτι διαφορετικό σε έναν ιστορικό χώρο, σκεπτόμαστε πως άλλες πόλεις της Ελλάδας έχουν περισώσει και διατηρήσει αντίστοιχης αρχιτεκτονικής αξίας κτίρια και τους έχουν δώσει νέα ζωή...
Αλήθεια ζηλεύω πολύ τα Τρίκαλα, που κάθε χρόνο μας στέλνουν τα δελτία Τύπου τους, σε εμάς και σε όλη την Ελλάδα, για να διαλαλήσουν τις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις στο Μύλο των Ξωτικών, κτίριο πιο παλιό από αυτό του Ξυστρή, στο οποίο όμως η εκεί τοπική κοινωνία και αυτοδιοίκηση έδωσε βαρύτητα και το διατήρησε ολοζώντανο... Εκδηλώσεις που φέρνουν στην πόλη εσωτερικό τουρισμό που ενισχύει την τοπική οικονομία...
Κρατήστε το εργοστάσιο Ξυστρή... έστω και ως σκηνικό σε έναν πολύ μεγάλο χώρο, ως ένα φόντο, ως κάτι που κάποιος μπορεί να το θαυμάσει έστω και από μακριά... Αλλά πέρα από αυτό εμείς πιστεύουμε ότι μπορούν να βρεθούν λύσεις για να αξιοποιηθεί το συγκρότημα και να αναδειχθεί...
Δεν λέμε να γίνει αυτό με εκπτώσεις στην ασφάλεια αλλά με προσεκτική προσέγγιση και με αγάπη προς την ιστορία του...
Και ένα τελευταίο... Ιδιωτική εταιρία στην ανατολική πλευρά της πόλης όταν αγόρασε παλιό εργοστάσιο της περιοχής για να δημιουργήσει το νέο της παράρτημα, φρόντισε πέρα από κάθε άλλη παρέμβαση για να διατηρήσει «ζωντανό» το εμβληματικό φουγάρο που υπήρχε εκεί...
Γιατί σε αυτά τα φουγάρα και στον καπνό που βγήκε από μέσα τους, έχουν γραφτεί μικρά κομμάτια της ιστορίας αυτής της πόλης... Μια πόλη που οι πρόγονοί μας - πολίτες της, ίσως να ντρέπονταν αν έβλεπαν τη σημερινή της εξέλιξη...
