27 χρόνια μετά ζωντανές παραμένουν οι μνήμες για το “Ζάκυνθος”

Μπορεί να έχουν περάσει 27 ολόκληρα χρόνια, ωστόσο οι μνήμες παραμένουν ζωντανές από εκείνη την κρύα και βροχερή νύχτα της 28ης Δεκέμβρη του 1989 που σημάδεψε για πάντα το νησί μας.
Ήταν 4.15 το απόγευμα όταν το πλοίο “ΖΑΚΥΝΘΟΣ” φορτωμένο με βυτιοφόρα οχήματα με υγρά καύσιμα απέπλευσε από την Κυλλήνη με προορισμό το λιμάνι της Ζακύνθου. Το μετεωρολογικό δελτίο έδινε ανέμους νοτιανατολικούς 5-6 και τοπικά 7 μποφόρ, με κυματώδη θάλασσα. Στην πραγματικότητα, όμως, οι τοπικές συνθήκες ήταν ακόμη δυσμενέστερες.
Το πλοίο κατά την πορεία του προς Ζάκυνθο βρέθηκε αντιμέτωπο με μπουρίνι, κάποια στιγμή πήρε κλίση δεξιά, ενώ την ίδια ώρα το ηλεκτρικό και το υδραυλικό πηδάλιο τέθηκε εκτός λειτουργίας και η συνεννόηση μεταξύ γέφυρας μηχανοστασίου διακόπηκε. Όλα τα οχήματα είχαν μετακινηθεί προς την δεξιά πλευρά του χώρου στο γκαράζ. Η κλίση δεν αποκαταστάθηκε ενώ το σκάφος με το χειροκίνητο πηδάλιο κατευθύνθηκε προς τις ακτές της Πελοποννήσου.
Ο πλοίαρχος εξέπεμψε SOS στις 5 και 6 πρώτα λεπτά το απόγευμα. Συνεργάστηκαν αμέσως οι Λιμενικές Αρχές Ζακύνθου και Κυλλήνης. Το πλοίο άρχισε να βουλιάζει, οι επιβαίνοντες να ανεβαίνουν στις σωσίβιες λέμβους και να σώζονται εκτός από τον άτυχο Αλέξανδρο Μπεκύρο.
Σήμερα η κατάδυση στο “Ζάκυνθος” είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Το βάθος επιτρέπει μια γρήγορη βόλτα. Η γέφυρα είναι εντυπωσιακή και ένα μεγάλο ρήγμα στην πλώρη μήκους υποδεικνύει ότι η έκρηξη στο γκαράζ προηγήθηκε της βύθισης. Μοναδικό θέαμα τα βυτιοφόρα που φαίνονται να επιπλέουν στο γκαράζ αφού τους έχουν αφαιρεθεί τα καύσιμα. Μια σωσίβια λέμβος κοντά στην πρύμνη κρέμεται πρός το βυθό. Οι δύο προπέλες του πλοίου είναι το τελευταίο θέαμα που καθηλώνει πριν πάρουμε το δρόμο πρός την επιφάνεια.
Σαν σήμερα όμως σημειώθηκε ένα ακόμη ναυάγιο. Ήταν 28 Δεκεμβρίου, 2014 ώρα 5,40 ξημερώματα. Επιβάτης του πλοίου Νόρμαν Ατλάντικ ειδοποιούσε στον αριθμό έκτακτης ανάγκης για φωτιά στο γκαράζ του πλοίου, που εκτελούσε το δρομολόγιο Πάτρα – Ηγουμενίτσα – Ανκόνα. Μεσοπέλαγα, μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, γράφτηκε μία ανείπωτη τραγωδία που κόστισε τη ζωή σε αρκετά άτομα.
Άνθρωποι έφυγαν, σπίτια έκλεισαν, περιουσίες χάθηκαν στα παγωμένα νερά. Ανάμεσα στα θύματα κι ένας ζακυνθινός, ο Νίκος Παράσχης, οδηγός, που βρέθηκε στο μοιραίο δρομολόγιο. Ότι κι αν πει κανείς περισσεύει μπροστά στην ανθρώπινη τραγωδία. Και ο χρόνος μπορεί να περνά, οι πληγές όμως μένουν.