Τα Θεοφάνεια ή Επιφάνεια χαρούμενα, θριαμβευτικά, παραδοσιακά και ελπιδοφόρα, έκλεισαν για μία ακόμη φορά το «Δωδεκαήμερο», που άνοιξε την παραμονή των Χριστουγέννων στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος Πύργου.
Η μεγάλη και τελευταία αυτή Δεσποτική εορτή στην πανευφρόσυνη λειτουργική περίοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, εορτάστηκε με κάθε λαμπρότητα, κοσμιότητα και Ιερή κατάνυξη, εις τον Ιερό Ναό μας, όπου και συνέρρευσε πλήθος πιστών, προκειμένου να λάβει την χάρη και την ευλογία δια του Μεγάλου Αγιασμού, αλλά και την φώτιση από την Θεοφάνεια της Αγίας Τριάδος, η οποία και φανερώθηκε κατά την Βάπτιση του Χριστού ως εξής: ο Υιός στον Ιορδάνη, ο Πατέρας να διαβεβαιώνει ότι «αυτός είναι ο Υιός ο αγαπητός» και το Πνεύμα το Άγιο σαν περιστέρι να επικυρώνει το λόγο του Πατέρα.
Συνδυασμένη με τον αγιασμό των υδάτων, η γιορτή αυτή τονίζει την είσοδο του Χριστού, ως Κυρίου των δυνάμεων και της αγάπης, στο βασίλειο του σκότους. Ο Κύριος με το να Βαπτιστεί εις τον Ιορδάνη Ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον Προφήτη και Πρόδρομό Του, αγίασε το νερό το οποίο δεν είναι πλέον σύμβολο της κυριαρχίας των αντίθεων δυνάμεων αλλά γίνεται φορέας της χάρης του Θεού, δηλαδή το έκανε πλέον ύδωρ αγιασμού και συμφιλίωσης με τον Θεό.
Έτσι η Βάπτιση του Κυρίου άνοιξε την θύρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Με την καθαρτική χάρη του Αγίου Βαπτίσματος, ο παλαιός και αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και με την τήρηση των Θείων εντολών γίνεται κληρονόμος της Βασιλείας των Ουρανών. Η τοποθέτηση δε της εορτής των Θεοφανείων, ενώ βρισκόμαστε στους πρόποδες του νέου χρόνου, έρχεται να υπενθυμίσει σε κάθε Χριστιανό, ότι η δεύτερη αυτή ευκαιρία παραμένει σε ισχύ για τον καθένα.
