Του Γιάννη Σπυρούνη
Ποικίλα και καθόλου κολακευτικά σχόλια εισπράτει τις τελευταίες ημέρες η κίνηση της δημοτικής αρχής να “εμπλουτίσει” την είσοδο του Δημοτικού Σταδίου Πύργου, πέραν των γραμμάτων ονοματοδοσίας του σε “Χαράλαμπος Βιλαέτης” και με φωτογραφίες χαρακτηριστικών κτιρίων της πόλης τυπωμένες σε μουσαμά.
Αρκετοί σε σχόλιά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνουν λόγω για παρεμβάσεις στα όρια του κιτς.
Κανένας δεν διαφωνεί με την ονοματοδοσία του σταδίου που πλέον φέρει το όνομα ενός ήρωα της περιοχής, όμως οι φωτογραφίες ήταν το “κερασάκι” στην τούρτα.
Και ενώ η δημοτική αρχή προσπαθεί να δημιουργήσει μια “περίτεχνη” είσοδο του αγαπημένου “Μαρακανά” της Ηλείας, την ίδια στιγμή το κλειστό γυμναστήριο ακριβώς δίπλα, μετατρέπεται συχνά με την πρώτη βροχή σε κλειστό κολυμβητήριο…
Την ώρα που τα γράμματα τοποθετούνταν στην πρόσοψη του δημοτικού σταδίου για την ονοματοδοσία και ακολουθούσε και η τοποθέτηση των φωτογραφιών, στο παρκέ του κλειστού οι λεκάνες και οι κουβάδες βρίσκονταν σε παράταξη για να συγκεντρώσουν οι προπονητές και οι αθλητές τα νερά της βροχής που πέφτουν από την τρύπια στέγη, ώστε να καταφέρουν να κάνουν προπόνηση… και δεν μιλάμε για οποιοδήποτε σωματείο, αλλά για τον Φιλαθλητικό που είναι πρωταθλητής στο μπάντμιντον…
Αντί λοιπόν να υπάρξει μέριμνα για ουσιαστικές παρεμβάσεις στο αθλητικό κέντρο της πόλης, με τον πιο κραυγαλέο τρόπο η δημοτική αρχή του κ. Λιατσή, δίνει έμφαση στη … φιγούρα. Για την τύχη του κολυμβητηρίου, καλύτερα να μην μιλήσουμε καθώς παραμένει στην ίδια κατάσταση . . . εγκαταλελειμμένο, με τα παράπονα από αναγνώστες μας να παραμένουν έντονα...
Δυστυχώς για τον ίδιο και την παράταξή του “Σύγχρονος Πύργος” οι φρέσκιες και καλές ιδέες για την ανανέωση της πόλης, που αναμφισβήτητα άλλαξαν την πρωτεύουσα της Ηλείας, εξαντλήθηκαν στην περίοδο της θητείας από το 1998 έως το 2006…
