Πέντε χρόνια πέρασαν από τις φονικές πυρκαγιές στην Ηλεία που στοίχισαν τη ζωή σε 46 συμπολίτες μας, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά, και κατέκαψαν τα πάντα. Οι άμεσες απώλειες, πέραν από τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν με τον πιο φριχτό τρόπο, οι υλικές ζημιές και η οικολογική καταστροφή ήταν ανυπολόγιστες: 3.500 άστεγες οικογένειες, 100.000 πυρόπληκτοι, δεκάδες χιλιάδες απανθρακωμένα ζώα, 935.125 στρέμματα καμένων δασικών και καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Πέντε ολόκληρα χρόνια χρειάστηκε να περάσουν για να οδηγηθούν σε δίκη οι υπαίτιοι της τραγωδίας, χωρίς όμως να έχουν αποδοθεί οι πολιτικές ευθύνες. Κι ενώ αυτή την ώρα της τραγικής επετείου η Ελλάδα καίγεται για πολλοστή φορά ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης μοιάζει και πάλι εντελώς ανεπαρκής ν’ αντιμετωπίσει την πύρινη λαίλαπα που κάθε χρόνο αφήνει πίσω της θύματα και καμένη γη.
Ωστόσο, η Κυβέρνηση δεν είναι μόνο ανεπαρκής στην πρόληψη και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, αλλά εμφανίζεται και παντελώς ανίκανη, ίσως και σκόπιμα βεβαίως, να χρησιμοποιήσει τα ήδη διαθέσιμα κονδύλια που ανέρχονται στο ποσό των 95 εκατομμυρίων ευρώ από το πρώην Ταμείο Μολυβιάτη για την αποκατάσταση των περιοχών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του 2007. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην έχει αποκατασταθεί ούτε το φυσικό περιβάλλον ούτε όμως και οι άμεσες ανάγκες των πυρόπληκτων στις πληγείσες περιοχές με συνέπεια την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, αλλά και τη συνολική απαξίωση του Νομού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ εκφράζει την αμέριστη στήριξή του στις οικογένειες που θρηνούν τους δικούς τους ανθρώπους και παράλληλα ως αξιωματική αντιπολίτευση θα αγωνιστεί για την προώθηση των δίκαιων αιτημάτων της πυρόπληκτης Ηλείας .
Δήλωση του δημάρχου Πύργου Μάκη Παρασκευόπουλου
Πέντε χρόνια μετά τις πυρκαγιές του 2007 η Ηλεία εξακολουθεί να μετρά τις ανοικτές ακόμη πληγές της και η Πολιτεία να κρατά τα σκήπτρα της αναποτελεσματικότητας και της αναξιοπιστίας .Με την βοήθεια της Ε.Ε. να μην φθάνει ποτέ στην Ηλεία, με το Ταμείο Μολυβιάτη λεηλατημένο, με τα μεγαλεπήβολα σχέδια και τις υποσχέσεις κουρελόχαρτα.
Η Ελλάδα δεν μπόρεσε για μια ακόμη φορά να δράσει γρήγορα και αποτελεσματικά, μετατρέποντας την καταστροφή σε ευκαιρία και να δημιουργήσει ,όπως όλοι έλεγαν, μέσα από τις στάχτες, ένα πιλοτικό νομό πρότυπο αειφόρου ανάπτυξης. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα και οι προσδοκίες κάηκαν στις φλόγες της κρίσης .Ωστόσο εμείς, που νοιώσαμε την ανάσα της φωτιάς στο πρόσωπό μας και ζήσαμε την απόγνωση και την καταστροφή, δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεχάσουμε.
Έχουμε ιερό χρέος ,μέσα στις νέες συνθήκες ,να κρατήσουμε ζωντανές τις διεκδικήσεις του τόπου και να παλέψουμε για την Ηλεία που ονειρευτήκαμε στις ώρες της φωτιάς. Στην ουσία για μια άλλη Ελλάδα. Και να διδαχτούμε επιτέλους ότι τίποτα δεν χαρίζεται, και ότι το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης ανήκει πάντα σε εμάς. Γιατί εμείς πρέπει σχεδιάζουμε και να οργανώνουμε την κοινωνία απέναντι στις καταστροφές , εμείς να σχεδιάζουμε την ανασυγκρότηση, και τέλος εμείς πρέπει να θέτουμε ξεκάθαρους στόχους και δρούμε προσηλωμένοι σ αυτούς.
ΚΚΕ: Έγκλημα διαρκείας σε βάρος του ελληνικού λαού
Πέρασαν πέντε χρόνια από τις φονικές πυρκαγιές που κατέκαψαν το νομό μας τον Αύγουστο του 2007. Οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και όσο υπάρχουν γεγονότα όπως τα τελευταία στη Χίο θα είναι πιο έντονες. Η τεράστια καταστροφή στη Χίο φέρνει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο, με τραγικό τρόπο, τις ευθύνες της τωρινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Τι αναδεικνύεται;
Ότι αυτό που συνέβη το 2007 στο νομό μας, το 2009 στην Αττική, αυτό που βιώνουν κάθε χρόνο χιλιάδες άνθρωποι σε όλη τη χώρα είναι το μοιραίο και αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αφήνει σήμερα την Πυροσβεστική χωρίς 4.000 πυροσβέστες, που περικόπτει κονδύλια από τον τομέα της πρόληψης, που θέτει σε κίνδυνο τις ζωές των πυροσβεστών και των κατοίκων. Αυτό σε συνδυασμό με τα σχέδια της αλλαγής χρήσης γης και της εμπορευματοποίησής της έχει ως επακόλουθο την καταστροφή μεγάλων εκτάσεων, με θύματα, με καμένες δασικές εκτάσεις και καλλιέργειες.
Η κατάσταση που ζούμε σήμερα επιβεβαιώνει την ορθότητα της εκτίμησης του ΚΚΕ, που από την πρώτη στιγμή μίλησε για οργανωμένο σχέδιο και μεγάλο πολιτικό - οικονομικό - οικολογικό έγκλημα διαρκείας σε βάρος του ελληνικού λαού. Αυτό το έγκλημα συνεχίζεται για τους μικρομεσαίους αγρότες, εργάτες και αυτοαπασχολούμενους των καμένων περιοχών και όχι μόνο.
Αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα επιβίωσης, που δεν το έλυσαν οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ούτε οι συγκυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εναλλάξ με ΛΑΟΣ και ΔΗΜΑΡ. Αντιθέτως το διόγκωσαν με την πολιτική που εφάρμοσαν και τις μηδαμινές αποζημιώσεις που δόθηκαν για τις καταστροφές του φυτικού και ζωικού κεφαλαίου .
Αποτελεί πρόκληση η πολιτική που εφαρμόστηκε, γιατί με τον κεντρικό άξονα των προτάσεων και των πρωτοβουλιών τους υλοποιούν την πολιτική της ΕΕ που οδηγεί τους μικρομεσαίους αγρότες στο ξεκλήρισμα, προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων. Οδηγεί σε αλλαγή χρήσης της γης και παραχώρησή της σε πολυεθνικούς ομίλους. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες μέρες πριν τις πυρκαγιές του 2007 ομάδα επενδυτών και ξένων πρόξενων επισκέφτηκε το νομό μας. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και φέτος με την επίσκεψη του Αμερικάνου πρέσβη στην Χίο λίγο πριν ξεσπάσουν οι πυρκαγιές.
Το ΚΚΕ από την πρώτη μέρα των πυρκαγιών στάθηκε δίπλα στο λαό, τους εργαζόμενους και τους φτωχομεσαίους αγρότες. Συμπαρατάχτηκε πλήρως με το διεκδικητικό τους πλαίσιο, προβάλλει και στηρίζει τις δίκαιες διεκδικήσεις τους. Μαζί τους απαιτεί από την πρώτη στιγμή:
Την πλήρη αποζημίωση των αγροτών, των κτηνοτρόφων, όχι με τα συνηθισμένα υποκειμενικά κριτήρια λιτότητας του ΕΛΓΑ, αλλά με πραγματικά αντικειμενικά κριτήρια.
Λεπτομερή, δεσμευτικό σχεδιασμό αναδάσωσης. Καμιά αλλαγή χρήσης γης.
Ουσιαστικά τεχνικά αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα από το κράτος για να μην έχουμε στο προσεχές μέλλον άλλα φαινόμενα όπως αυτά που αντιμετωπίσαμε στις 5 Φλεβάρη
Άμεση πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων στην πυροσβεστική, στην δασική υπηρεσία και στο ΕΣΥ. Προσωπικό μόνιμο και όχι εποχικό.
Πάγωμα όλων των δανείων.
Το ΚΚΕ καλεί το λαό και σήμερα να δράσει πιο αποφασιστικά, συνειδητά και οργανωμένα. Η προστασία των δασών είναι πρώτα απ' όλα ταξικό, πολιτικό ζήτημα. Η συσπείρωση και η πάλη πρέπει να θέσει στο επίκεντρο:
Να γίνει δημόσια περιουσία η ιδιοκτησία των μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά και τα δάση.
Να καταργηθούν όλοι οι αντιδασικοί νόμοι.
