...η πατάτα υιοθετήθηκε και απέκτησε ντοπιολαλιές, φόρεσε τοπικά ενδύματα και μέχρι σήμερα χορταίνει εκατομμύρια λάτρεις της.
Η καταγωγή της τοποθετείται στη Νότια Αμερική, όπου βρέθηκαν υπολείμματα άγριων ειδών στη Χιλή, ηλικίας κατ’ άλλους 8.000 και κατ’ άλλους 12.000 ετών – βλέπετε, όπως συμβαίνει σε σχεδόν όλους τους κλάδους, οι επιστήμονες δεν συμφωνούν στη χρονολόγηση των ευρημάτων του αρχαιολογικού χώρου του Monte Verde, στα νότια της χώρας. Πάντως, φαίνεται πως η «εξημέρωση» και η καλλιέργεια της πατάτας άρχισαν πριν από 4.000 χρόνια, στα οροπέδια της οροσειράς των Άνδεων, στις περιοχές που αργότερα σχημάτισαν την αυτοκρατορία των Ίνκας. Σταδιακά, η καλλιέργεια διαδόθηκε σε ολόκληρη τη Νότια Αμερική αποτελώντας βασική τροφή για τους τοπικούς πληθυσμούς. Αναπτύχθηκαν μάλιστα εκατοντάδες διαφορετικές ποικιλίες, προσαρμοσμένες στις ιδιαιτερότητες κάθε υποπεριοχής.
Πατάτα με τοπική ιστορία
Στην Ελλάδα, η εισαγωγή της οφείλεται, κατά την επίσημη εκδοχή, στον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος γνώριζε ήδη τη θετική συνεισφορά της πατάτας στη διατροφή των ευρωπαϊκών πληθυσμών. Μάλιστα είναι παραπάνω από γνωστό το τέχνασμα που θρυλείται ότι μεταχειρίστηκε για να πείσει τους καχύποπτους αγρότες του Ναυπλίου να ξεκινήσουν την καλλιέργειά της. Το ίδιο τέχνασμα και για τον ίδιο σκοπό είχε χρησιμοποιήσει και ο Γάλλος Parmentier, μερικά χρόνια νωρίτερα στο Παρίσι. Πέρα από την επίσημη εκδοχή, όμως, φαίνεται πως στην πραγματικότητα οι πρώτες πατάτες έφτασαν στην Κέρκυρα, στις αρχές του 19ου αιώνα και από εκεί διαδόθηκαν στα υπόλοιπα Επτάνησα.
Πάντως, όποια και αν ήταν η αρχή, μέσα σε λιγότερα από εκατό χρόνια η πατάτα αποτελούσε ήδη βασική καλλιέργεια και σημαντική τροφή για ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα.
Δείτε περισσότερα στο cantina.protothema.gr
