Καλημέρα σας!
Στον απολογισμό της εβδομάδας κατέληξα ότι η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν επικοδομητική!
Τέλειωσα κάποιες δουλειές, έκανα μια τούρτα, διάβασα, έκανα τα μαθήματά μου και το κυριότερο... δοκίμασα, επιτέλους(!!!) την περίφημη κινόα (κάλλιο αργά παρά ποτέ!).
Τώρα μπορώ, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, να πω ότι σας την προτείνω ανεπιφύλακτα!!
Η γεύση της είναι ραφινάτη, παντρεύεται ταιριαστά κι αρμονικά με τα υπόλοιπα λαχανικά.
Δεν είναι καθόλου δύσκολη στον "χειρισμό" της και, παρά το γεγονός ότι έψαξα μάταια να βρω την φημισμένη ξηροκαρπένια επίγευσή της (ευτυχώς και την ελαφρά πικρίλα που λένε κάποιοι ότι μπορεί να έχει λόγω της σαπωνίνης), το τελικό γευστικό αποτέλεσμα μου άρεσε και δεν με "ζόρισε" καθόλου.
Όχι, δεν είναι από τις τροφές που ή θα τις λατρέψεις ή θα τις μισήσεις... είναι μια τροφή που χωράει εύκολα, γευστικά τουλάχιστον, στο διατροφικό πρόγραμμα του καθενός (ακόμη και των μικρών) μια που δεν έχει κάποια έντονη προσωπικότητα. Η γεύση της προέρχεται από τα υπόλοιπα υλικά.
Το όλο "σύνολο" μου θύμισε τα κανονικά γεμιστά με ρύζι αλλά χωρίς να μου χαρίσει εκείνο το γνωστό φούσκωμα που αρχίζει και τελειώνει με την πέψη κι επιπλέον η γνώση ότι καταναλώνω ένα σούπερ food με έκανε να νιώθω καλύτερα.
Διαβάστε περισσότερα στο Tantekiki.blogspot.com
