Πλούσιες... αναρωτιόμουν για λίγα λεπτά...να αποκαλέσω ένα φαγητό πλούσιο ή όχι;;
Αλλά πώς αποκαλείς ένα φαγητό που για να γίνει χρειάζεσαι χίλια δυό καλούδια έστω και σε μικρή ποσότητα;;
Το αποκαλείς πλούσιο, ακριβό ή πώς;;;
Και μπορεί ένα φαγητό σαν τις ταπεινές και παραδοσιακές πατάτες γιαχνί να φορέσει τον μανδύα ενός γκουρμέ φαγητού που θα καταδεχθεί να στολίσει το τραπέζι ενός γεύματος λίγο μεγαλύτερου από το οικογενειακό;;;
Αυτές οι σκέψεις με απασχολούσαν (ναιιιι, ξέρω, καταλαβαίνω ότι με απασχολούσαν πολύ μα πολύ ...σημαντικές σκέψεις τη στιγμή που χτύπησε το κουδούνι και ...διάβηκε το κατώφλι μου!!
"Μμμμμμμμ!!! συναρπαστική μυρωδιά!!! Τί είναι;;;;;"
"Τώρα να σου πω ή να το αφήσω για αργότερα, μια και ξέρω πόσο περιφρονείς τις πατατούλες γιαχνί..."
Απάντηση καμία, λοιπόν...
"Καλά δεν θα μου πεις;;;;
Μοσχοβόλησε το σπίτι!!! Να καθίσω για φαγητό;;;;" Και δεν κάθεσαι;;;
Εκεί η καρέκλα, να το τραπέζι... να βάλω κι ένα πιάτο ακόμα, που λέει και το λαϊκόν άσμα και να γίνει το γέλιο της αρκούδας όταν θα σερβίρω!!!
Διαβάστε περισσότερα στο Tantekiki.blogspot.com
