Γλύκα άνευ ορίων!!
Ένας πλούσιος μπακλαβάς ...από κείνους που όταν αρχίσεις δεν μπορείς να σταματήσεις το πιρούνι να παίρνει το δρόμο προς το στόμα!
Μπακλαβά είχα χρόνια να κάνω.
Πάντα είχα την άποψη ότι δεν μπορώ να τον πετύχω!
Πότε στο ψήσιμο, πότε στη γέμιση, πότε στο κόψιμο, πότε στο σιρόπιασμα... ο μπακλαβάς ήταν για μένα μια ...κόκκινη γραμμή.
Υπήρξαν άπειρες φορές που ήθελα να τον φτιάξω αλλά ως εκεί!
Μόνον η επιθυμία ήταν παρούσα γιατί στο τέλος η απόφαση απομακρυνόταν με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο.
Κι όμως, όταν ήμουν μικρή δεν υπήρχαν Χριστούγεννα που να μην υπήρχε μπακλαβάς στο σπίτι μας ή στο σπίτι της θείας μου όπου μαζευόμασταν κάθε χρόνο!
Και τότε, έτρωγα του σκασμού... μέχρι να τον μπουκώσω... να μην αντέχω άλλο!
Έξω κρύο, μέσα ζέστη και σε μια γωνιά μια κρυστάλλινη πιατέλα με καμπάνα που μέσα της φάνταζαν κάποια λαχταριστά κομμάτια καστανού μπακλαβά.
Το σιρόπι... μια μικρή λίμνη τριγύρω και το άρωμα των καρυδιών και του κανελογαρίφαλου να αποπλανεί τον καθένα που πλησίαζε!
Διαβάστε περισσότερα στο Tantekiki.blogspot.com
