Μνήμες από παλιά με επισκέφθηκαν και ο τραχανάς εμφανίστηκε στον πάγκο της κουζίνας!
Παππούς και γιαγιά είχαν ιδιαίτερη αδυναμία στην τραχανόσουπα... δεν θα ξεχάσω ποτέ τα χειμωνιάτικα τραχανομαγειρέματα.
Άλλοτε σε νερό, άλλοτε σε γάλα ο τραχανάς σιγόβραζε συχνά πυκνά στην κουζίνα μας.
Πότε με τυρί και κρουτόν, πότε με ..."τσιγαρίδες" (μικρά κομμάτια χοιρινού κρέατος με λίπος), πότε με ντομάτα και μπούκοβο μας χάριζε τη ζεστασιά του αλλά και την ανεπανάληπτη γεύση του.
Ένα ταπεινό υλικό που με μεγάλωσε και κάθε φορά μεταμορφωνόταν σε μια μοναδική γευστική εμπειρία με τις χίλιες δυό διαφορετικές εκδοχές του.
Πώς να μην αγαπώ τον τραχανά;;
Διαβάστε περισσότερα στο Tantekiki.blogspot.com
